1:1 Πολυμερως και πολυτρόπως πάλαι ο θεος λαλήσας τοις πατράσιν εν τοις προφήταις 2 επ' εσχάτου των ημερων τούτων ελάλησεν ημιν εν υιω, ον εθηκεν κληρονόμον πάντων, δι' ου και εποίησεν τους αιωνας. 3 ος ων απαύγασμα της δόξης και χαρακτηρ της υποστάσεως αυτου, φέρων τε τα πάντα τω ρήματι της δυνάμεως αυτου, καθαρισμον των αμαρτιων ποιησάμενος εκάθισεν εν δεξια της μεγαλωσύνης εν υψηλοις, 4 τοσούτω κρείττων γενόμενος των αγγέλων οσω διαφορώτερον παρ' αυτους κεκληρονόμηκεν ονομα. 5 Τίνι γαρ ειπέν ποτε των αγγέλων, Υιός μου ει σύ, εγω σήμερον γεγέννηκά σε; και πάλιν, Εγω εσομαι αυτω εις πατέρα, και αυτος εσται μοι εις υιόν; 6 οταν δε πάλιν εισαγάγη τον πρωτότοκον εις την οικουμένην, λέγει, Και προσκυνησάτωσαν αυτω πάντες αγγελοι θεου. 7 και προς μεν τους αγγέλους λέγει, Ο ποιων τους αγγέλους αυτου πνεύματα, και τους λειτουργους αυτου πυρος φλόγα. 8 προς δε τον υιόν, Ο θρόνος σου, ο θεός, εις τον αιωνα του αιωνος, και η ράβδος της ευθύτητος ράβδος της βασιλείας σου. 9 ηγάπησας δικαιοσύνην και εμίσησας ανομίαν. δια τουτο εχρισέν σε ο θεός, ο θεός σου, ελαιον αγαλλιάσεως παρα τους μετόχους σου. 10 καί, Συ κατ' αρχάς, κύριε, την γην εθεμελίωσας, και εργα των χειρων σού εισιν οι ουρανοί. 11 αυτοι απολουνται, συ δε διαμένεις. και πάντες ως ιμάτιον παλαιωθήσονται, 12 και ωσει περιβόλαιον ελίξεις αυτούς, ως ιμάτιον και αλλαγήσονται. συ δε ο αυτος ει και τα ετη σου ουκ εκλείψουσιν. 13 προς τίνα δε των αγγέλων ειρηκέν ποτε, Κάθου εκ δεξιων μου εως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδων σου; 14 ουχι πάντες εισιν λειτουργικα πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα δια τους μέλλοντας κληρονομειν σωτηρίαν;
2:1 Δια τουτο δει περισσοτέρως προσέχειν ημας τοις ακουσθεισιν, μήποτε παραρυωμεν. 2 ει γαρ ο δι' αγγέλων λαληθεις λόγος εγένετο βέβαιος, και πασα παράβασις και παρακοη ελαβεν ενδικον μισθαποδοσίαν, 3 πως ημεις εκφευξόμεθα τηλικαύτης αμελήσαντες σωτηρίας; ητις, αρχην λαβουσα λαλεισθαι δια του κυρίου, υπο των ακουσάντων εις ημας εβεβαιώθη, 4 συνεπιμαρτυρουντος του θεου σημείοις τε και τέρασιν και ποικίλαις δυνάμεσιν και πνεύματος αγίου μερισμοις κατα την αυτου θέλησιν. 5 Ου γαρ αγγέλοις υπέταξεν την οικουμένην την μέλλουσαν, περι ης λαλουμεν. 6 διεμαρτύρατο δέ πού τις λέγων, Τί εστιν ανθρωπος οτι μιμνήσκη αυτου, η υιος ανθρώπου οτι επισκέπτη αυτόν; 7 ηλάττωσας αυτον βραχύ τι παρ' αγγέλους, δόξη και τιμη εστεφάνωσας αυτόν, 8 πάντα υπέταξας υποκάτω των ποδων αυτου. εν τω γαρ υποτάξαι αυτω τα πάντα ουδεν αφηκεν αυτω ανυπότακτον. νυν δε ουπω ορωμεν αυτω τα πάντα υποτεταγμένα. 9 τον δε βραχύ τι παρ' αγγέλους ηλαττωμένον βλέπομεν Ιησουν δια το πάθημα του θανάτου δόξη και τιμη εστεφανωμένον, οπως χάριτι θεου υπερ παντος γεύσηται θανάτου. 10 Επρεπεν γαρ αυτω, δι' ον τα πάντα και δι' ου τα πάντα, πολλους υιους εις δόξαν αγαγόντα τον αρχηγον της σωτηρίας αυτων δια παθημάτων τελειωσαι. 11 ο τε γαρ αγιάζων και οι αγιαζόμενοι εξ ενος πάντες. δι' ην αιτίαν ουκ επαισχύνεται αδελφους αυτους καλειν, 12 λέγων, Απαγγελω το ονομά σου τοις αδελφοις μου, εν μέσω εκκλησίας υμνήσω σε. 13 και πάλιν, Εγω εσομαι πεποιθως επ' αυτω. και πάλιν, Ιδου εγω και τα παιδία α μοι εδωκεν ο θεός. 14 επει ουν τα παιδία κεκοινώνηκεν αιματος και σαρκός, και αυτος παραπλησίως μετέσχεν των αυτων, ινα δια του θανάτου καταργήση τον το κράτος εχοντα του θανάτου, τουτ' εστιν τον διάβολον, 15 και απαλλάξη τούτους, οσοι φόβω θανάτου δια παντος του ζην ενοχοι ησαν δουλείας. 16 ου γαρ δήπου αγγέλων επιλαμβάνεται, αλλα σπέρματος Αβρααμ επιλαμβάνεται. 17 οθεν ωφειλεν κατα πάντα τοις αδελφοις ομοιωθηναι, ινα ελεήμων γένηται και πιστος αρχιερευς τα προς τον θεόν, εις το ιλάσκεσθαι τας αμαρτίας του λαου. 18 εν ω γαρ πέπονθεν αυτος πειρασθείς, δύναται τοις πειραζομένοις βοηθησαι.
3:1 Οθεν, αδελφοι αγιοι, κλήσεως επουρανίου μέτοχοι, κατανοήσατε τον απόστολον και αρχιερέα της ομολογίας ημων Ιησουν, 2 πιστον οντα τω ποιήσαντι αυτον ως και Μωϋσης εν ολω τω οικω αυτου. 3 πλείονος γαρ ουτος δόξης παρα Μωϋσην ηξίωται καθ' οσον πλείονα τιμην εχει του οικου ο κατασκευάσας αυτόν. 4 πας γαρ οικος κατασκευάζεται υπό τινος, ο δε πάντα κατασκευάσας θεός. 5 και Μωϋσης μεν πιστος εν ολω τω οικω αυτου ως θεράπων εις μαρτύριον των λαληθησομένων, 6 Χριστος δε ως υιος επι τον οικον αυτου. ου οικός εσμεν ημεις, εάνπερ την παρρησίαν και το καύχημα της ελπίδος κατάσχωμεν. 7 Διό, καθως λέγει το πνευμα το αγιον, Σήμερον εαν της φωνης αυτου ακούσητε, 8 μη σκληρύνητε τας καρδίας υμων ως εν τω παραπικρασμω, κατα την ημέραν του πειρασμου εν τη ερήμω, 9 ου επείρασαν οι πατέρες υμων εν δοκιμασία και ειδον τα εργα μου 10 τεσσεράκοντα ετη. διο προσώχθισα τη γενεα ταύτη και ειπον, Αει πλανωνται τη καρδία. αυτοι δε ουκ εγνωσαν τας οδούς μου. 11 ως ωμοσα εν τη οργη μου, Ει εισελεύσονται εις την κατάπαυσίν μου. 12 Βλέπετε, αδελφοί, μήποτε εσται εν τινι υμων καρδία πονηρα απιστίας εν τω αποστηναι απο θεου ζωντος, 13 αλλα παρακαλειτε εαυτους καθ' εκάστην ημέραν, αχρις ου το Σήμερον καλειται, ινα μη σκληρυνθη τις εξ υμων απάτη της αμαρτίας. 14 μέτοχοι γαρ του Χριστου γεγόναμεν, εάνπερ την αρχην της υποστάσεως μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν, 15 εν τω λέγεσθαι, Σήμερον εαν της φωνης αυτου ακούσητε, Μη σκληρύνητε τας καρδίας υμων ως εν τω παραπικρασμω. 16 τίνες γαρ ακούσαντες παρεπίκραναν; αλλ ου πάντες οι εξελθόντες εξ Αιγύπτου δια Μωϋσέως; 17 τίσιν δε προσώχθισεν τεσσεράκοντα ετη; ουχι τοις αμαρτήσασιν, ων τα κωλα επεσεν εν τη ερήμω; 18 τίσιν δε ωμοσεν μη εισελεύσεσθαι εις την κατάπαυσιν αυτου ει μη τοις απειθήσασιν; 19 και βλέπομεν οτι ουκ ηδυνήθησαν εισελθειν δι' απιστίαν.
4:1 Φοβηθωμεν ουν μήποτε καταλειπομένης επαγγελίας εισελθειν εις την κατάπαυσιν αυτου δοκη τις εξ υμων υστερηκέναι. 2 και γάρ εσμεν ευηγγελισμένοι καθάπερ κακεινοι, αλλ ουκ ωφέλησεν ο λόγος της ακοης εκείνους, μη συγκεκερασμένους τη πίστει τοις ακούσασιν. 3 εισερχόμεθα γαρ εις την κατάπαυσιν οι πιστεύσαντες, καθως ειρηκεν, Ως ωμοσα εν τη οργη μου, Ει εισελεύσονται εις την κατάπαυσίν μου, καίτοι των εργων απο καταβολης κόσμου γενηθέντων. 4 ειρηκεν γάρ που περι της εβδόμης ουτως, Και κατέπαυσεν ο θεος εν τη ημέρα τη εβδόμη απο πάντων των εργων αυτου. 5 και εν τούτω πάλιν, Ει εισελεύσονται εις την κατάπαυσίν μου. 6 επει ουν απολείπεται τινας εισελθειν εις αυτήν, και οι πρότερον ευαγγελισθέντες ουκ εισηλθον δι' απείθειαν, 7 πάλιν τινα ορίζει ημέραν, Σήμερον, εν Δαυιδ λέγων μετα τοσουτον χρόνον, καθως προείρηται, Σήμερον εαν της φωνης αυτου ακούσητε, μη σκληρύνητε τας καρδίας υμων. 8 ει γαρ αυτους Ιησους κατέπαυσεν, ουκ αν περι αλλης ελάλει μετα ταυτα ημέρας. 9 αρα απολείπεται σαββατισμος τω λαω του θεου. 10 ο γαρ εισελθων εις την κατάπαυσιν αυτου και αυτος κατέπαυσεν απο των εργων αυτου ωσπερ απο των ιδίων ο θεός. 11 σπουδάσωμεν ουν εισελθειν εις εκείνην την κατάπαυσιν, ινα μη εν τω αυτω τις υποδείγματι πέση της απειθείας. 12 Ζων γαρ ο λόγος του θεου και ενεργης και τομώτερος υπερ πασαν μάχαιραν δίστομον και διϊκνούμενος αχρι μερισμου ψυχης και πνεύματος, αρμων τε και μυελων, και κριτικος ενθυμήσεων και εννοιων καρδίας. 13 και ουκ εστιν κτίσις αφανης ενώπιον αυτου, πάντα δε γυμνα και τετραχηλισμένα τοις οφθαλμοις αυτου, προς ον ημιν ο λόγος. 14 Εχοντες ουν αρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τους ουρανούς, Ιησουν τον υιον του θεου, κρατωμεν της ομολογίας. 15 ου γαρ εχομεν αρχιερέα μη δυνάμενον συμπαθησαι ταις ασθενείαις ημων, πεπειρασμένον δε κατα πάντα καθ' ομοιότητα χωρις αμαρτίας. 16 προσερχώμεθα ουν μετα παρρησίας τω θρόνω της χάριτος, ινα λάβωμεν ελεος και χάριν ευρωμεν εις ευκαιρον βοήθειαν.
5:1 Πας γαρ αρχιερευς εξ ανθρώπων λαμβανόμενος υπερ ανθρώπων καθίσταται τα προς τον θεόν, ινα προσφέρη δωρά τε και θυσίας υπερ αμαρτιων, 2 μετριοπαθειν δυνάμενος τοις αγνοουσιν και πλανωμένοις, επει και αυτος περίκειται ασθένειαν, 3 και δι' αυτην οφείλει καθως περι του λαου ουτως και περι αυτου προσφέρειν περι αμαρτιων. 4 και ουχ εαυτω τις λαμβάνει την τιμήν, αλλα καλούμενος υπο του θεου, καθώσπερ και Ααρών. 5 Ουτως και ο Χριστος ουχ εαυτον εδόξασεν γενηθηναι αρχιερέα, αλλ' ο λαλήσας προς αυτόν, Υιός μου ει σύ, εγω σήμερον γεγέννηκά σε. 6 καθως και εν ετέρω λέγει, Συ ιερευς εις τον αιωνα κατα την τάξιν Μελχισέδεκ. 7 ος εν ταις ημέραις της σαρκος αυτου, δεήσεις τε και ικετηρίας προς τον δυνάμενον σώζειν αυτον εκ θανάτου μετα κραυγης ισχυρας και δακρύων προσενέγκας και εισακουσθεις απο της ευλαβείας, 8 καίπερ ων υιος εμαθεν αφ' ων επαθεν την υπακοήν. 9 και τελειωθεις εγένετο πασιν τοις υπακούουσιν αυτω αιτιος σωτηρίας αιωνίου, 10 προσαγορευθεις υπο του θεου αρχιερευς κατα την τάξιν Μελχισέδεκ. 11 Περι ου πολυς ημιν ο λόγος και δυσερμήνευτος λέγειν, επει νωθροι γεγόνατε ταις ακοαις. 12 και γαρ οφείλοντες ειναι διδάσκαλοι δια τον χρόνον, πάλιν χρείαν εχετε του διδάσκειν υμας τινα τα στοιχεια της αρχης των λογίων του θεου, και γεγόνατε χρείαν εχοντες γάλακτος, και ου στερεας τροφης. 13 πας γαρ ο μετέχων γάλακτος απειρος λόγου δικαιοσύνης, νήπιος γάρ εστιν. 14 τελείων δέ εστιν η στερεα τροφή, των δια την εξιν τα αισθητήρια γεγυμνασμένα εχόντων προς διάκρισιν καλου τε και κακου.
6:1 Διο αφέντες τον της αρχης του Χριστου λόγον επι την τελειότητα φερώμεθα, μη πάλιν θεμέλιον καταβαλλόμενοι μετανοίας απο νεκρων εργων, και πίστεως επι θεόν, 2 βαπτισμων διδαχης, επιθέσεώς τε χειρων, αναστάσεώς τε νεκρων, και κρίματος αιωνίου. 3 και τουτο ποιήσομεν εάνπερ επιτρέπη ο θεός. 4 Αδύνατον γαρ τους απαξ φωτισθέντας, γευσαμένους τε της δωρεας της επουρανίου και μετόχους γενηθέντας πνεύματος αγίου 5 και καλον γευσαμένους θεου ρημα δυνάμεις τε μέλλοντος αιωνος, 6 και παραπεσόντας, πάλιν ανακαινίζειν εις μετάνοιαν, ανασταυρουντας εαυτοις τον υιον του θεου και παραδειγματίζοντας. 7 γη γαρ η πιουσα τον επ' αυτης ερχόμενον πολλάκις υετόν, και τίκτουσα βοτάνην ευθετον εκείνοις δι' ους και γεωργειται, μεταλαμβάνει ευλογίας απο του θεου. 8 εκφέρουσα δε ακάνθας και τριβόλους αδόκιμος και κατάρας εγγύς, ης το τέλος εις καυσιν. 9 Πεπείσμεθα δε περι υμων, αγαπητοί, τα κρείσσονα και εχόμενα σωτηρίας, ει και ουτως λαλουμεν. 10 ου γαρ αδικος ο θεος επιλαθέσθαι του εργου υμων και της αγάπης ης ενεδείξασθε εις το ονομα αυτου, διακονήσαντες τοις αγίοις και διακονουντες. 11 επιθυμουμεν δε εκαστον υμων την αυτην ενδείκνυσθαι σπουδην προς την πληροφορίαν της ελπίδος αχρι τέλους, 12 ινα μη νωθροι γένησθε, μιμηται δε των δια πίστεως και μακροθυμίας κληρονομούντων τας επαγγελίας. 13 Τω γαρ Αβρααμ επαγγειλάμενος ο θεός, επει κατ' ουδενος ειχεν μείζονος ομόσαι, ωμοσεν καθ' εαυτου, 14 λέγων, Ει μην ευλογων ευλογήσω σε και πληθύνων πληθυνω σε. 15 και ουτως μακροθυμήσας επέτυχεν της επαγγελίας. 16 ανθρωποι γαρ κατα του μείζονος ομνύουσιν, και πάσης αυτοις αντιλογίας πέρας εις βεβαίωσιν ο ορκος. 17 εν ω περισσότερον βουλόμενος ο θεος επιδειξαι τοις κληρονόμοις της επαγγελίας το αμετάθετον της βουλης αυτου εμεσίτευσεν ορκω, 18 ινα δια δύο πραγμάτων αμεταθέτων, εν οις αδύνατον ψεύσασθαι τον θεόν, ισχυραν παράκλησιν εχωμεν οι καταφυγόντες κρατησαι της προκειμένης ελπίδος. 19 ην ως αγκυραν εχομεν της ψυχης, ασφαλη τε και βεβαίαν και εισερχομένην εις το εσώτερον του καταπετάσματος, 20 οπου πρόδρομος υπερ ημων εισηλθεν Ιησους, κατα την τάξιν Μελχισέδεκ αρχιερευς γενόμενος εις τον αιωνα.
7:1 Ουτος γαρ ο Μελχισέδεκ, βασιλευς Σαλήμ, ιερευς του θεου του υψίστου, ο συναντήσας Αβρααμ υποστρέφοντι απο της κοπης των βασιλέων και ευλογήσας αυτόν, 2 ω και δεκάτην απο πάντων εμέρισεν Αβραάμ, πρωτον μεν ερμηνευόμενος βασιλευς δικαιοσύνης επειτα δε και βασιλευς Σαλήμ, ο εστιν βασιλευς ειρήνης, 3 απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος, μήτε αρχην ημερων μήτε ζωης τέλος εχων, αφωμοιωμένος δε τω υιω του θεου, μένει ιερευς εις το διηνεκές. 4 Θεωρειτε δε πηλίκος ουτος ω και δεκάτην Αβρααμ εδωκεν εκ των ακροθινίων ο πατριάρχης. 5 και οι μεν εκ των υιων Λευι την ιερατείαν λαμβάνοντες εντολην εχουσιν αποδεκατουν τον λαον κατα τον νόμον, τουτ' εστιν τους αδελφους αυτων, καίπερ εξεληλυθότας εκ της οσφύος Αβραάμ. 6 ο δε μη γενεαλογούμενος εξ αυτων δεδεκάτωκεν Αβραάμ, και τον εχοντα τας επαγγελίας ευλόγηκεν. 7 χωρις δε πάσης αντιλογίας το ελαττον υπο του κρείττονος ευλογειται. 8 και ωδε μεν δεκάτας αποθνήσκοντες ανθρωποι λαμβάνουσιν, εκει δε μαρτυρούμενος οτι ζη. 9 και ως επος ειπειν, δι' Αβρααμ και Λευι ο δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται, 10 ετι γαρ εν τη οσφύϊ του πατρος ην οτε συνήντησεν αυτω Μελχισέδεκ. 11 Ει μεν ουν τελείωσις δια της Λευιτικης ιερωσύνης ην, ο λαος γαρ επ' αυτης νενομοθέτηται, τίς ετι χρεία κατα την τάξιν Μελχισέδεκ ετερον ανίστασθαι ιερέα και ου κατα την τάξιν Ααρων λέγεσθαι; 12 μετατιθεμένης γαρ της ιερωσύνης εξ ανάγκης και νόμου μετάθεσις γίνεται. 13 εφ' ον γαρ λέγεται ταυτα φυλης ετέρας μετέσχηκεν, αφ' ης ουδεις προσέσχηκεν τω θυσιαστηρίω. 14 πρόδηλον γαρ οτι εξ Ιούδα ανατέταλκεν ο κύριος ημων, εις ην φυλην περι ιερέων ουδεν Μωϋσης ελάλησεν. 15 και περισσότερον ετι κατάδηλόν εστιν, ει κατα την ομοιότητα Μελχισέδεκ ανίσταται ιερευς ετερος, 16 ος ου κατα νόμον εντολης σαρκίνης γέγονεν αλλα κατα δύναμιν ζωης ακαταλύτου, 17 μαρτυρειται γαρ οτι Συ ιερευς εις τον αιωνα κατα την τάξιν Μελχισέδεκ. 18 αθέτησις μεν γαρ γίνεται προαγούσης εντολης δια το αυτης ασθενες και ανωφελές, 19 ουδεν γαρ ετελείωσεν ο νόμος, επεισαγωγη δε κρείττονος ελπίδος, δι' ης εγγίζομεν τω θεω. 20 Και καθ' οσον ου χωρις ορκωμοσίας, οι μεν γαρ χωρις ορκωμοσίας εισιν ιερεις γεγονότες, 21 ο δε μετα ορκωμοσίας δια του λέγοντος προς αυτόν, Ωμοσεν κύριος, και ου μεταμεληθήσεται, Συ ιερευς εις τον αιωνα, 22 κατα τοσουτο και κρείττονος διαθήκης γέγονεν εγγυος Ιησους. 23 και οι μεν πλείονές εισιν γεγονότες ιερεις δια το θανάτω κωλύεσθαι παραμένειν. 24 ο δε δια το μένειν αυτον εις τον αιωνα απαράβατον εχει την ιερωσύνην. 25 οθεν και σώζειν εις το παντελες δύναται τους προσερχομένους δι' αυτου τω θεω, πάντοτε ζων εις το εντυγχάνειν υπερ αυτων. 26 Τοιουτος γαρ ημιν και επρεπεν αρχιερεύς, οσιος, ακακος, αμίαντος, κεχωρισμένος απο των αμαρτωλων, και υψηλότερος των ουρανων γενόμενος. 27 ος ουκ εχει καθ' ημέραν ανάγκην, ωσπερ οι αρχιερεις, πρότερον υπερ των ιδίων αμαρτιων θυσίας αναφέρειν, επειτα των του λαου. τουτο γαρ εποίησεν εφάπαξ εαυτον ανενέγκας. 28 ο νόμος γαρ ανθρώπους καθίστησιν αρχιερεις εχοντας ασθένειαν, ο λόγος δε της ορκωμοσίας της μετα τον νόμον υιον εις τον αιωνα τετελειωμένον.
8:1 Κεφάλαιον δε επι τοις λεγομένοις, τοιουτον εχομεν αρχιερέα, ος εκάθισεν εν δεξια του θρόνου της μεγαλωσύνης εν τοις ουρανοις, 2 των αγίων λειτουργος και της σκηνης της αληθινης, ην επηξεν ο κύριος, ουκ ανθρωπος. 3 πας γαρ αρχιερευς εις το προσφέρειν δωρά τε και θυσίας καθίσταται. οθεν αναγκαιον εχειν τι και τουτον ο προσενέγκη. 4 ει μεν ουν ην επι γης, ουδ αν ην ιερεύς, οντων των προσφερόντων κατα νόμον τα δωρα. 5 οιτινες υποδείγματι και σκια λατρεύουσιν των επουρανίων, καθως κεχρημάτισται Μωϋσης μέλλων επιτελειν την σκηνήν, Ορα γάρ, φησίν, ποιήσεις πάντα κατα τον τύπον τον δειχθέντα σοι εν τω ορει. 6 νυνι δε διαφορωτέρας τέτυχεν λειτουργίας, οσω και κρείττονός εστιν διαθήκης μεσίτης, ητις επι κρείττοσιν επαγγελίαις νενομοθέτηται. 7 Ει γαρ η πρώτη εκείνη ην αμεμπτος, ουκ αν δευτέρας εζητειτο τόπος. 8 μεμφόμενος γαρ αυτους λέγει, Ιδου ημέραι ερχονται, λέγει κύριος, και συντελέσω επι τον οικον Ισραηλ και επι τον οικον Ιούδα διαθήκην καινήν, 9 ου κατα την διαθήκην ην εποίησα τοις πατράσιν αυτων εν ημέρα επιλαβομένου μου της χειρος αυτων εξαγαγειν αυτους εκ γης Αιγύπτου, οτι αυτοι ουκ ενέμειναν εν τη διαθήκη μου, καγω ημέλησα αυτων, λέγει κύριος. 10 οτι αυτη η διαθήκη ην διαθήσομαι τω οικω Ισραηλ μετα τας ημέρας εκείνας, λέγει κύριος, διδους νόμους μου εις την διάνοιαν αυτων, και επι καρδίας αυτων επιγράψω αυτούς, και εσομαι αυτοις εις θεον και αυτοι εσονταί μοι εις λαόν. 11 και ου μη διδάξωσιν εκαστος τον πολίτην αυτου και εκαστος τον αδελφον αυτου, λέγων, Γνωθι τον κύριον, οτι πάντες ειδήσουσίν με απο μικρου εως μεγάλου αυτων. 12 οτι ιλεως εσομαι ταις αδικίαις αυτων, και των αμαρτιων αυτων ου μη μνησθω ετι. 13 εν τω λέγειν Καινην πεπαλαίωκεν την πρώτην. το δε παλαιούμενον και γηράσκον εγγυς αφανισμου.
9:1 Ειχε μεν ουν και η πρώτη δικαιώματα λατρείας τό τε αγιον κοσμικόν. 2 σκηνη γαρ κατεσκευάσθη η πρώτη εν η η τε λυχνία και η τράπεζα και η πρόθεσις των αρτων, ητις λέγεται Αγια. 3 μετα δε το δεύτερον καταπέτασμα σκηνη η λεγομένη Αγια Αγίων, 4 χρυσουν εχουσα θυμιατήριον και την κιβωτον της διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίω, εν η στάμνος χρυση εχουσα το μάννα και η ράβδος Ααρων η βλαστήσασα και αι πλάκες της διαθήκης, 5 υπεράνω δε αυτης Χερουβιν δόξης κατασκιάζοντα το ιλαστήριον. περι ων ουκ εστιν νυν λέγειν κατα μέρος. 6 Τούτων δε ουτως κατεσκευασμένων, εις μεν την πρώτην σκηνην δια παντος εισίασιν οι ιερεις τας λατρείας επιτελουντες, 7 εις δε την δευτέραν απαξ του ενιαυτου μόνος ο αρχιερεύς, ου χωρις αιματος, ο προσφέρει υπερ εαυτου και των του λαου αγνοημάτων, 8 τουτο δηλουντος του πνεύματος του αγίου, μήπω πεφανερωσθαι την των αγίων οδον ετι της πρώτης σκηνης εχούσης στάσιν, 9 ητις παραβολη εις τον καιρον τον ενεστηκότα, καθ' ην δωρά τε και θυσίαι προσφέρονται μη δυνάμεναι κατα συνείδησιν τελειωσαι τον λατρεύοντα, 10 μόνον επι βρώμασιν και πόμασιν και διαφόροις βαπτισμοις, δικαιώματα σαρκος μέχρι καιρου διορθώσεως επικείμενα. 11 Χριστος δε παραγενόμενος αρχιερευς των γενομένων αγαθων δια της μείζονος και τελειοτέρας σκηνης ου χειροποιήτου, τουτ' εστιν ου ταύτης της κτίσεως, 12 ουδε δι' αιματος τράγων και μόσχων δια δε του ιδίου αιματος, εισηλθεν εφάπαξ εις τα αγια, αιωνίαν λύτρωσιν ευράμενος. 13 ει γαρ το αιμα τράγων και ταύρων και σποδος δαμάλεως ραντίζουσα τους κεκοινωμένους αγιάζει προς την της σαρκος καθαρότητα, 14 πόσω μαλλον το αιμα του Χριστου, ος δια πνεύματος αιωνίου εαυτον προσήνεγκεν αμωμον τω θεω, καθαριει την συνείδησιν ημων απο νεκρων εργων εις το λατρεύειν θεω ζωντι. 15 Και δια τουτο διαθήκης καινης μεσίτης εστίν, οπως θανάτου γενομένου εις απολύτρωσιν των επι τη πρώτη διαθήκη παραβάσεων την επαγγελίαν λάβωσιν οι κεκλημένοι της αιωνίου κληρονομίας. 16 οπου γαρ διαθήκη, θάνατον ανάγκη φέρεσθαι του διαθεμένου. 17 διαθήκη γαρ επι νεκροις βεβαία, επει μήποτε ισχύει οτε ζη ο διαθέμενος. 18 οθεν ουδε η πρώτη χωρις αιματος εγκεκαίνισται. 19 λαληθείσης γαρ πάσης εντολης κατα τον νόμον υπο Μωϋσέως παντι τω λαω, λαβων το αιμα των μόσχων και των τράγων μετα υδατος και ερίου κοκκίνου και υσσώπου αυτό τε το βιβλίον και πάντα τον λαον εράντισεν, 20 λέγων, Τουτο το αιμα της διαθήκης ης ενετείλατο προς υμας ο θεός. 21 και την σκηνην δε και πάντα τα σκεύη της λειτουργίας τω αιματι ομοίως εράντισεν. 22 και σχεδον εν αιματι πάντα καθαρίζεται κατα τον νόμον, και χωρις αιματεκχυσίας ου γίνεται αφεσις. 23 Ανάγκη ουν τα μεν υποδείγματα των εν τοις ουρανοις τούτοις καθαρίζεσθαι, αυτα δε τα επουράνια κρείττοσιν θυσίαις παρα ταύτας. 24 ου γαρ εις χειροποίητα εισηλθεν αγια Χριστός, αντίτυπα των αληθινων, αλλ εις αυτον τον ουρανόν, νυν εμφανισθηναι τω προσώπω του θεου υπερ ημων. 25 ουδ ινα πολλάκις προσφέρη εαυτόν, ωσπερ ο αρχιερευς εισέρχεται εις τα αγια κατ' ενιαυτον εν αιματι αλλοτρίω, 26 επει εδει αυτον πολλάκις παθειν απο καταβολης κόσμου. νυνι δε απαξ επι συντελεία των αιώνων εις αθέτησιν της αμαρτίας δια της θυσίας αυτου πεφανέρωται. 27 και καθ' οσον απόκειται τοις ανθρώποις απαξ αποθανειν, μετα δε τουτο κρίσις, 28 ουτως και ο Χριστός, απαξ προσενεχθεις εις το πολλων ανενεγκειν αμαρτίας, εκ δευτέρου χωρις αμαρτίας οφθήσεται τοις αυτον απεκδεχομένοις εις σωτηρίαν.
10:1 Σκιαν γαρ εχων ο νόμος των μελλόντων αγαθων, ουκ αυτην την εικόνα των πραγμάτων, κατ' ενιαυτον ταις αυταις θυσίαις ας προσφέρουσιν εις το διηνεκες ουδέποτε δύναται τους προσερχομένους τελειωσαι. 2 επει ουκ αν επαύσαντο προσφερόμεναι, δια το μηδεμίαν εχειν ετι συνείδησιν αμαρτιων τους λατρεύοντας απαξ κεκαθαρισμένους; 3 αλλ' εν αυταις ανάμνησις αμαρτιων κατ' ενιαυτόν, 4 αδύνατον γαρ αιμα ταύρων και τράγων αφαιρειν αμαρτίας. 5 Διο εισερχόμενος εις τον κόσμον λέγει, Θυσίαν και προσφοραν ουκ ηθέλησας, σωμα δε κατηρτίσω μοι. 6 ολοκαυτώματα και περι αμαρτίας ουκ ευδόκησας. 7 τότε ειπον, Ιδου ηκω, εν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περι εμου, του ποιησαι, ο θεός, το θέλημά σου. 8 ανώτερον λέγων οτι Θυσίας και προσφορας και ολοκαυτώματα και περι αμαρτίας ουκ ηθέλησας ουδε ευδόκησας, αιτινες κατα νόμον προσφέρονται, 9 τότε ειρηκεν, Ιδου ηκω του ποιησαι το θέλημά σου. αναιρει το πρωτον ινα το δεύτερον στήση. 10 εν ω θελήματι ηγιασμένοι εσμεν δια της προσφορας του σώματος Ιησου Χριστου εφάπαξ. 11 Και πας μεν ιερευς εστηκεν καθ' ημέραν λειτουργων και τας αυτας πολλάκις προσφέρων θυσίας, αιτινες ουδέποτε δύνανται περιελειν αμαρτίας. 12 ουτος δε μίαν υπερ αμαρτιων προσενέγκας θυσίαν εις το διηνεκες εκάθισεν εν δεξια του θεου, 13 το λοιπον εκδεχόμενος εως τεθωσιν οι εχθροι αυτου υποπόδιον των ποδων αυτου. 14 μια γαρ προσφορα τετελείωκεν εις το διηνεκες τους αγιαζομένους. 15 Μαρτυρει δε ημιν και το πνευμα το αγιον. μετα γαρ το ειρηκέναι, 16 Αυτη η διαθήκη ην διαθήσομαι προς αυτους μετα τας ημέρας εκείνας, λέγει κύριος, διδους νόμους μου επι καρδίας αυτων, και επι την διάνοιαν αυτων επιγράψω αυτούς, 17 και των αμαρτιων αυτων και των ανομιων αυτων ου μη μνησθήσομαι ετι. 18 οπου δε αφεσις τούτων, ουκέτι προσφορα περι αμαρτίας. 19 Εχοντες ουν, αδελφοί, παρρησίαν εις την εισοδον των αγίων εν τω αιματι Ιησου, 20 ην ενεκαίνισεν ημιν οδον πρόσφατον και ζωσαν δια του καταπετάσματος, τουτ' εστιν της σαρκος αυτου, 21 και ιερέα μέγαν επι τον οικον του θεου, 22 προσερχώμεθα μετα αληθινης καρδίας εν πληροφορία πίστεως, ρεραντισμένοι τας καρδίας απο συνειδήσεως πονηρας και λελουσμένοι το σωμα υδατι καθαρω. 23 κατέχωμεν την ομολογίαν της ελπίδος ακλινη, πιστος γαρ ο επαγγειλάμενος. 24 και κατανοωμεν αλλήλους εις παροξυσμον αγάπης και καλων εργων, 25 μη εγκαταλείποντες την επισυναγωγην εαυτων, καθως εθος τισίν, αλλα παρακαλουντες, και τοσούτω μαλλον οσω βλέπετε εγγίζουσαν την ημέραν. 26 Εκουσίως γαρ αμαρτανόντων ημων μετα το λαβειν την επίγνωσιν της αληθείας, ουκέτι περι αμαρτιων απολείπεται θυσία, 27 φοβερα δέ τις εκδοχη κρίσεως και πυρος ζηλος εσθίειν μέλλοντος τους υπεναντίους. 28 αθετήσας τις νόμον Μωϋσέως χωρις οικτιρμων επι δυσιν η τρισιν μάρτυσιν αποθνήσκει. 29 πόσω δοκειτε χείρονος αξιωθήσεται τιμωρίας ο τον υιον του θεου καταπατήσας, και το αιμα της διαθήκης κοινον ηγησάμενος εν ω ηγιάσθη, και το πνευμα της χάριτος ενυβρίσας; 30 οιδαμεν γαρ τον ειπόντα, Εμοι εκδίκησις, εγω ανταποδώσω. και πάλιν, Κρινει κύριος τον λαον αυτου. 31 φοβερον το εμπεσειν εις χειρας θεου ζωντος. 32 Αναμιμνήσκεσθε δε τας πρότερον ημέρας, εν αις φωτισθέντες πολλην αθλησιν υπεμείνατε παθημάτων, 33 τουτο μεν ονειδισμοις τε και θλίψεσιν θεατριζόμενοι, τουτο δε κοινωνοι των ουτως αναστρεφομένων γενηθέντες. 34 και γαρ τοις δεσμίοις συνεπαθήσατε, και την αρπαγην των υπαρχόντων υμων μετα χαρας προσεδέξασθε, γινώσκοντες εχειν εαυτους κρείττονα υπαρξιν και μένουσαν. 35 μη αποβάλητε ουν την παρρησίαν υμων, ητις εχει μεγάλην μισθαποδοσίαν, 36 υπομονης γαρ εχετε χρείαν ινα το θέλημα του θεου ποιήσαντες κομίσησθε την επαγγελίαν. 37 ετι γαρ μικρον οσον οσον, ο ερχόμενος ηξει και ου χρονίσει. 38 ο δε δίκαιός μου εκ πίστεως ζήσεται, και εαν υποστείληται, ουκ ευδοκει η ψυχή μου εν αυτω. 39 ημεις δε ουκ εσμεν υποστολης εις απώλειαν, αλλα πίστεως εις περιποίησιν ψυχης.
11:1 Εστιν δε πίστις ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων ελεγχος ου βλεπομένων. 2 εν ταύτη γαρ εμαρτυρήθησαν οι πρεσβύτεροι. 3 Πίστει νοουμεν κατηρτίσθαι τους αιωνας ρήματι θεου, εις το μη εκ φαινομένων το βλεπόμενον γεγονέναι. 4 Πίστει πλείονα θυσίαν Αβελ παρα Κάϊν προσήνεγκεν τω θεω, δι' ης εμαρτυρήθη ειναι δίκαιος, μαρτυρουντος επι τοις δώροις αυτου του θεου, και δι' αυτης αποθανων ετι λαλει. 5 Πίστει Ενωχ μετετέθη του μη ιδειν θάνατον, και ουχ ηυρίσκετο διότι μετέθηκεν αυτον ο θεός. προ γαρ της μεταθέσεως μεμαρτύρηται ευαρεστηκέναι τω θεω, 6 χωρις δε πίστεως αδύνατον ευαρεστησαι, πιστευσαι γαρ δει τον προσερχόμενον τω θεω οτι εστιν και τοις εκζητουσιν αυτον μισθαποδότης γίνεται. 7 Πίστει χρηματισθεις Νωε περι των μηδέπω βλεπομένων ευλαβηθεις κατεσκεύασεν κιβωτον εις σωτηρίαν του οικου αυτου, δι' ης κατέκρινεν τον κόσμον, και της κατα πίστιν δικαιοσύνης εγένετο κληρονόμος. 8 Πίστει καλούμενος Αβρααμ υπήκουσεν εξελθειν εις τόπον ον ημελλεν λαμβάνειν εις κληρονομίαν, και εξηλθεν μη επιστάμενος που ερχεται. 9 Πίστει παρώκησεν εις γην της επαγγελίας ως αλλοτρίαν, εν σκηναις κατοικήσας μετα Ισαακ και Ιακωβ των συγκληρονόμων της επαγγελίας της αυτης. 10 εξεδέχετο γαρ την τους θεμελίους εχουσαν πόλιν, ης τεχνίτης και δημιουργος ο θεός. 11 Πίστει,ι και αυτη Σάρρα στειρα,α δύναμιν εις καταβολην σπέρματος ελαβεν και παρα καιρον ηλικίας, επει πιστον ηγήσατο τον επαγγειλάμενον. 12 διο και αφ' ενος εγεννήθησαν, και ταυτα νενεκρωμένου, καθως τα αστρα του ουρανου τω πλήθει και ως η αμμος η παρα το χειλος της θαλάσσης η αναρίθμητος. 13 Κατα πίστιν απέθανον ουτοι πάντες, μη λαβόντες τας επαγγελίας, αλλα πόρρωθεν αυτας ιδόντες και ασπασάμενοι, και ομολογήσαντες οτι ξένοι και παρεπίδημοί εισιν επι της γης. 14 οι γαρ τοιαυτα λέγοντες εμφανίζουσιν οτι πατρίδα επιζητουσιν. 15 και ει μεν εκείνης εμνημόνευον αφ' ης εξέβησαν, ειχον αν καιρον ανακάμψαι. 16 νυν δε κρείττονος ορέγονται, τουτ' εστιν επουρανίου. διο ουκ επαισχύνεται αυτους ο θεος θεος επικαλεισθαι αυτων, ητοίμασεν γαρ αυτοις πόλιν. 17 Πίστει προσενήνοχεν Αβρααμ τον Ισαακ πειραζόμενος, και τον μονογενη προσέφερεν ο τας επαγγελίας αναδεξάμενος, 18 προς ον ελαλήθη οτι Εν Ισαακ κληθήσεταί σοι σπέρμα, 19 λογισάμενος οτι και εκ νεκρων εγείρειν δυνατος ο θεός. οθεν αυτον και εν παραβολη εκομίσατο. 20 Πίστει και περι μελλόντων ευλόγησεν Ισαακ τον Ιακωβ και τον Ησαυ. 21 Πίστει Ιακωβ αποθνήσκων εκαστον των υιων Ιωσηφ ευλόγησεν, και προσεκύνησεν επι το ακρον της ράβδου αυτου. 22 Πίστει Ιωσηφ τελευτων περι της εξόδου των υιων Ισραηλ εμνημόνευσεν, και περι των οστέων αυτου ενετείλατο. 23 Πίστει Μωϋσης γεννηθεις εκρύβη τρίμηνον υπο των πατέρων αυτου, διότι ειδον αστειον το παιδίον, και ουκ εφοβήθησαν το διάταγμα του βασιλέως. 24 Πίστει Μωϋσης μέγας γενόμενος ηρνήσατο λέγεσθαι υιος θυγατρος Φαραώ, 25 μαλλον ελόμενος συγκακουχεισθαι τω λαω του θεου η πρόσκαιρον εχειν αμαρτίας απόλαυσιν, 26 μείζονα πλουτον ηγησάμενος των Αιγύπτου θησαυρων τον ονειδισμον του Χριστου, απέβλεπεν γαρ εις την μισθαποδοσίαν. 27 Πίστει κατέλιπεν Αιγυπτον, μη φοβηθεις τον θυμον του βασιλέως, τον γαρ αόρατον ως ορων εκαρτέρησεν. 28 Πίστει πεποίηκεν το πάσχα και την πρόσχυσιν του αιματος, ινα μη ο ολοθρεύων τα πρωτότοκα θίγη αυτων. 29 Πίστει διέβησαν την Ερυθραν Θάλασσαν ως δια ξηρας γης, ης πειραν λαβόντες οι Αιγύπτιοι κατεπόθησαν. 30 Πίστει τα τείχη Ιεριχω επεσαν κυκλωθέντα επι επτα ημέρας. 31 Πίστει Ρααβ η πόρνη ου συναπώλετο τοις απειθήσασιν, δεξαμένη τους κατασκόπους μετ' ειρήνης. 32 Και τί ετι λέγω; επιλείψει με γαρ διηγούμενον ο χρόνος περι Γεδεών, Βαράκ, Σαμψών, Ιεφθάε, Δαυίδ τε και Σαμουηλ και των προφητων, 33 οι δια πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, ειργάσαντο δικαιοσύνην, επέτυχον επαγγελιων, εφραξαν στόματα λεόντων, 34 εσβεσαν δύναμιν πυρός, εφυγον στόματα μαχαίρης, εδυναμώθησαν απο ασθενείας, εγενήθησαν ισχυροι εν πολέμω, παρεμβολας εκλιναν αλλοτρίων. 35 ελαβον γυναικες εξ αναστάσεως τους νεκρους αυτων. αλλοι δε ετυμπανίσθησαν, ου προσδεξάμενοι την απολύτρωσιν, ινα κρείττονος αναστάσεως τύχωσιν. 36 ετεροι δε εμπαιγμων και μαστίγων πειραν ελαβον, ετι δε δεσμων και φυλακης. 37 ελιθάσθησαν, επρίσθησαν, εν φόνω μαχαίρης απέθανον, περιηλθον εν μηλωταις, εν αιγείοις δέρμασιν, υστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, 38 ων ουκ ην αξιος ο κόσμος, επι ερημίαις πλανώμενοι και ορεσιν και σπηλαίοις και ταις οπαις της γης. 39 Και ουτοι πάντες μαρτυρηθέντες δια της πίστεως ουκ εκομίσαντο την επαγγελίαν, 40 του θεου περι ημων κρειττόν τι προβλεψαμένου, ινα μη χωρις ημων τελειωθωσιν.
12:1 Τοιγαρουν και ημεις, τοσουτον εχοντες περικείμενον ημιν νέφος μαρτύρων, ογκον αποθέμενοι πάντα και την ευπερίστατον αμαρτίαν, δι' υπομονης τρέχωμεν τον προκείμενον ημιν αγωνα, 2 αφορωντες εις τον της πίστεως αρχηγον και τελειωτην Ιησουν, ος αντι της προκειμένης αυτω χαρας υπέμεινεν σταυρον αισχύνης καταφρονήσας, εν δεξια τε του θρόνου του θεου κεκάθικεν. 3 αναλογίσασθε γαρ τον τοιαύτην υπομεμενηκότα υπο των αμαρτωλων εις εαυτον αντιλογίαν, ινα μη κάμητε ταις ψυχαις υμων εκλυόμενοι. 4 Ουπω μέχρις αιματος αντικατέστητε προς την αμαρτίαν ανταγωνιζόμενοι, 5 και εκλέλησθε της παρακλήσεως, ητις υμιν ως υιοις διαλέγεται, Υιέ μου, μη ολιγώρει παιδείας κυρίου, μηδε εκλύου υπ' αυτου ελεγχόμενος. 6 ον γαρ αγαπα κύριος παιδεύει, μαστιγοι δε πάντα υιον ον παραδέχεται. 7 εις παιδείαν υπομένετε. ως υιοις υμιν προσφέρεται ο θεός. τίς γαρ υιος ον ου παιδεύει πατήρ; 8 ει δε χωρίς εστε παιδείας ης μέτοχοι γεγόνασιν πάντες, αρα νόθοι και ουχ υιοί εστε. 9 ειτα τους μεν της σαρκος ημων πατέρας ειχομεν παιδευτας και ενετρεπόμεθα. ου πολυ δε μαλλον υποταγησόμεθα τω πατρι των πνευμάτων και ζήσομεν; 10 οι μεν γαρ προς ολίγας ημέρας κατα το δοκουν αυτοις επαίδευον, ο δε επι το συμφέρον εις το μεταλαβειν της αγιότητος αυτου. 11 πασα δε παιδεία προς μεν το παρον ου δοκει χαρας ειναι αλλα λύπης, υστερον δε καρπον ειρηνικον τοις δι' αυτης γεγυμνασμένοις αποδίδωσιν δικαιοσύνης. 12 Διο τας παρειμένας χειρας και τα παραλελυμένα γόνατα ανορθώσατε, 13 και τροχιας ορθας ποιειτε τοις ποσιν υμων, ινα μη το χωλον εκτραπη, ιαθη δε μαλλον. 14 Ειρήνην διώκετε μετα πάντων, και τον αγιασμόν, ου χωρις ουδεις οψεται τον κύριον, 15 επισκοπουντες μή τις υστερων απο της χάριτος του θεου, μή τις ρίζα πικρίας ανω φύουσα ενοχλη και δι' αυτης μιανθωσιν πολλοί, 16 μή τις πόρνος η βέβηλος ως Ησαυ, ος αντι βρώσεως μιας απέδετο τα πρωτοτόκια εαυτου. 17 ιστε γαρ οτι και μετέπειτα θέλων κληρονομησαι την ευλογίαν απεδοκιμάσθη, μετανοίας γαρ τόπον ουχ ευρεν, καίπερ μετα δακρύων εκζητήσας αυτήν. 18 Ου γαρ προσεληλύθατε ψηλαφωμένω και κεκαυμένω πυρι και γνόφω και ζόφω και θυέλλη 19 και σάλπιγγος ηχω και φωνη ρημάτων, ης οι ακούσαντες παρητήσαντο μη προστεθηναι αυτοις λόγον. 20 ουκ εφερον γαρ το διαστελλόμενον, Καν θηρίον θίγη του ορους, λιθοβοληθήσεται. 21 καί, ουτω φοβερον ην το φανταζόμενον, Μωϋσης ειπεν, Εκφοβός ειμι και εντρομος. 22 αλλα προσεληλύθατε Σιων ορει και πόλει θεου ζωντος, Ιερουσαλημ επουρανίω, και μυριάσιν αγγέλων, πανηγύρει 23 και εκκλησία πρωτοτόκων απογεγραμμένων εν ουρανοις, και κριτη θεω πάντων, και πνεύμασι δικαίων τετελειωμένων, 24 και διαθήκης νέας μεσίτη Ιησου, και αιματι ραντισμου κρειττον λαλουντι παρα τον Αβελ. 25 Βλέπετε μη παραιτήσησθε τον λαλουντα. ει γαρ εκεινοι ουκ εξέφυγον επι γης παραιτησάμενοι τον χρηματίζοντα, πολυ μαλλον ημεις οι τον απ' ουρανων αποστρεφόμενοι. 26 ου η φωνη την γην εσάλευσεν τότε, νυν δε επήγγελται λέγων, Ετι απαξ εγω σείσω ου μόνον την γην αλλα και τον ουρανόν. 27 το δέ, Ετι απαξ δηλοι την των σαλευομένων μετάθεσιν ως πεποιημένων, ινα μείνη τα μη σαλευόμενα. 28 Διο βασιλείαν ασάλευτον παραλαμβάνοντες εχωμεν χάριν, δι' ης λατρεύωμεν ευαρέστως τω θεω μετα ευλαβείας και δέους. 29 και γαρ ο θεος ημων πυρ καταναλίσκον.
13:1 Η φιλαδελφία μενέτω. 2 της φιλοξενίας μη επιλανθάνεσθε, δια ταύτης γαρ ελαθόν τινες ξενίσαντες αγγέλους. 3 μιμνήσκεσθε των δεσμίων ως συνδεδεμένοι, των κακουχουμένων ως και αυτοι οντες εν σώματι. 4 Τίμιος ο γάμος εν πασιν και η κοίτη αμίαντος, πόρνους γαρ και μοιχους κρινει ο θεός. 5 Αφιλάργυρος ο τρόπος. αρκούμενοι τοις παρουσιν. αυτος γαρ ειρηκεν, Ου μή σε ανω ουδ ου μή σε εγκαταλίπω. 6 ωστε θαρρουντας ημας λέγειν, Κύριος εμοι βοηθός, και ου φοβηθήσομαι. τί ποιήσει μοι ανθρωπος; 7 Μνημονεύετε των ηγουμένων υμων, οιτινες ελάλησαν υμιν τον λόγον του θεου, ων αναθεωρουντες την εκβασιν της αναστροφης μιμεισθε την πίστιν. 8 Ιησους Χριστος εχθες και σήμερον ο αυτός, και εις τους αιωνας. 9 διδαχαις ποικίλαις και ξέναις μη παραφέρεσθε. καλον γαρ χάριτι βεβαιουσθαι την καρδίαν, ου βρώμασιν, εν οις ουκ ωφελήθησαν οι περιπατουντες. 10 εχομεν θυσιαστήριον εξ ου φαγειν ουκ εχουσιν εξουσίαν οι τη σκηνη λατρεύοντες. 11 ων γαρ εισφέρεται ζώων το αιμα περι αμαρτίας εις τα αγια δια του αρχιερέως, τούτων τα σώματα κατακαίεται εξω της παρεμβολης. 12 διο και Ιησους, ινα αγιάση δια του ιδίου αιματος τον λαόν, εξω της πύλης επαθεν. 13 τοίνυν εξερχώμεθα προς αυτον εξω της παρεμβολης, τον ονειδισμον αυτου φέροντες. 14 ου γαρ εχομεν ωδε μένουσαν πόλιν, αλλα την μέλλουσαν επιζητουμεν. 15 δι' αυτου ουν αναφέρωμεν θυσίαν αινέσεως δια παντος τω θεω, τουτ' εστιν καρπον χειλέων ομολογούντων τω ονόματι αυτου. 16 της δε ευποιϊας και κοινωνίας μη επιλανθάνεσθε, τοιαύταις γαρ θυσίαις ευαρεστειται ο θεός. 17 Πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμων και υπείκετε, αυτοι γαρ αγρυπνουσιν υπερ των ψυχων υμων ως λόγον αποδώσοντες, ινα μετα χαρας τουτο ποιωσιν και μη στενάζοντες, αλυσιτελες γαρ υμιν τουτο. 18 Προσεύχεσθε περι ημων, πειθόμεθα γαρ οτι καλην συνείδησιν εχομεν, εν πασιν καλως θέλοντες αναστρέφεσθαι. 19 περισσοτέρως δε παρακαλω τουτο ποιησαι ινα τάχιον αποκατασταθω υμιν. 20 Ο δε θεος της ειρήνης, ο αναγαγων εκ νεκρων τον ποιμένα των προβάτων τον μέγαν εν αιματι διαθήκης αιωνίου, τον κύριον ημων Ιησουν, 21 καταρτίσαι υμας εν παντι αγαθω εις το ποιησαι το θέλημα αυτου, ποιων εν ημιν το ευάρεστον ενώπιον αυτου δια Ιησου Χριστου, ω η δόξα εις τους αιωνας των αιώνων. αμήν. 22 Παρακαλω δε υμας, αδελφοί, ανέχεσθε του λόγου της παρακλήσεως, και γαρ δια βραχέων επέστειλα υμιν. 23 Γινώσκετε τον αδελφον ημων Τιμόθεον απολελυμένον, μεθ' ου εαν τάχιον ερχηται οψομαι υμας. 24 Ασπάσασθε πάντας τους ηγουμένους υμων και πάντας τους αγίους. ασπάζονται υμας οι απο της Ιταλίας. 25 η χάρις μετα πάντων υμων.
ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΕΙΛΤΕ E-mail: grbiblos@hotlmail.com
(Επώνυμο, Όνομα, Διεύθυνση, Πόλη, Τ.Κ., Τηλέφωνο) ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
