1:1 Ιάκωβος θεου και κυρίου Ιησου Χριστου δουλος ταις δώδεκα φυλαις ταις εν τη διασπορα χαίρειν. 2 Πασαν χαραν ηγήσασθε, αδελφοί μου, οταν πειρασμοις περιπέσητε ποικίλοις, 3 γινώσκοντες οτι το δοκίμιον υμων της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν. 4 η δε υπομονη εργον τέλειον εχέτω, ινα ητε τέλειοι και ολόκληροι, εν μηδενι λειπόμενοι. 5 Ει δέ τις υμων λείπεται σοφίας, αιτείτω παρα του διδόντος θεου πασιν απλως και μη ονειδίζοντος, και δοθήσεται αυτω. 6 αιτείτω δε εν πίστει, μηδεν διακρινόμενος, ο γαρ διακρινόμενος εοικεν κλύδωνι θαλάσσης ανεμιζομένω και ριπιζομένω. 7 μη γαρ οιέσθω ο ανθρωπος εκεινος οτι λήμψεταί τι παρα του κυρίου, 8 ανηρ δίψυχος, ακατάστατος εν πάσαις ταις οδοις αυτου. 9 Καυχάσθω δε ο αδελφος ο ταπεινος εν τω υψει αυτου, 10 ο δε πλούσιος εν τη ταπεινώσει αυτου, οτι ως ανθος χόρτου παρελεύσεται. 11 ανέτειλεν γαρ ο ηλιος συν τω καύσωνι και εξήρανεν τον χόρτον, και το ανθος αυτου εξέπεσεν και η ευπρέπεια του προσώπου αυτου απώλετο. ουτως και ο πλούσιος εν ταις πορείαις αυτου μαρανθήσεται. 12 Μακάριος ανηρ ος υπομένει πειρασμόν, οτι δόκιμος γενόμενος λήμψεται τον στέφανον της ζωης, ον επηγγείλατο τοις αγαπωσιν αυτόν. 13 μηδεις πειραζόμενος λεγέτω οτι Απο θεου πειράζομαι. ο γαρ θεος απείραστός εστιν κακων, πειράζει δε αυτος ουδένα. 14 εκαστος δε πειράζεται υπο της ιδίας επιθυμίας εξελκόμενος και δελεαζόμενος. 15 ειτα η επιθυμία συλλαβουσα τίκτει αμαρτίαν, η δε αμαρτία αποτελεσθεισα αποκύει θάνατον. 16 Μη πλανασθε, αδελφοί μου αγαπητοί. 17 πασα δόσις αγαθη και παν δώρημα τέλειον ανωθέν εστιν, καταβαινον απο του πατρος των φώτων, παρ' ω ουκ ενι παραλλαγη η τροπης αποσκίασμα. 18 βουληθεις απεκύησεν ημας λόγω αληθείας, εις το ειναι ημας απαρχήν τινα των αυτου κτισμάτων. 19 Ιστε, αδελφοί μου αγαπητοί. εστω δε πας ανθρωπος ταχυς εις το ακουσαι, βραδυς εις το λαλησαι, βραδυς εις οργήν. 20 οργη γαρ ανδρος δικαιοσύνην θεου ουκ εργάζεται. 21 διο αποθέμενοι πασαν ρυπαρίαν και περισσείαν κακίας εν πραϋτητι δέξασθε τον εμφυτον λόγον τον δυνάμενον σωσαι τας ψυχας υμων. 22 Γίνεσθε δε ποιηται λόγου και μη μόνον ακροαται παραλογιζόμενοι εαυτούς. 23 οτι ει τις ακροατης λόγου εστιν και ου ποιητής, ουτος εοικεν ανδρι κατανοουντι το πρόσωπον της γενέσεως αυτου εν εσόπτρω. 24 κατενόησεν γαρ εαυτον και απελήλυθεν και ευθέως επελάθετο οποιος ην. 25 ο δε παρακύψας εις νόμον τέλειον τον της ελευθερίας και παραμείνας, ουκ ακροατης επιλησμονης γενόμενος αλλα ποιητης εργου, ουτος μακάριος εν τη ποιήσει αυτου εσται. 26 Ει τις δοκει θρησκος ειναι, μη χαλιναγωγων γλωσσαν αυτου αλλα απατων καρδίαν αυτου, τούτου μάταιος η θρησκεία. 27 θρησκεία καθαρα και αμίαντος παρα τω θεω και πατρι αυτη εστίν, επισκέπτεσθαι ορφανους και χήρας εν τη θλίψει αυτων, ασπιλον εαυτον τηρειν απο του κόσμου.
2:1 Αδελφοί μου, μη εν προσωπολημψίαις εχετε την πίστιν του κυρίου ημων Ιησου Χριστου της δόξης. 2 εαν γαρ εισέλθη εις συναγωγην υμων ανηρ χρυσοδακτύλιος εν εσθητι λαμπρα, εισέλθη δε και πτωχος εν ρυπαρα εσθητι, 3 επιβλέψητε δε επι τον φορουντα την εσθητα την λαμπραν και ειπητε, Συ κάθου ωδε καλως, και τω πτωχω ειπητε, Συ στηθι εκει η κάθου υπο το υποπόδιόν μου, 4 ου διεκρίθητε εν εαυτοις και εγένεσθε κριται διαλογισμων πονηρων; 5 Ακούσατε, αδελφοί μου αγαπητοί. ουχ ο θεος εξελέξατο τους πτωχους τω κόσμω πλουσίους εν πίστει και κληρονόμους της βασιλείας ης επηγγείλατο τοις αγαπωσιν αυτόν; 6 υμεις δε ητιμάσατε τον πτωχόν. ουχ οι πλούσιοι καταδυναστεύουσιν υμων, και αυτοι ελκουσιν υμας εις κριτήρια; 7 ουκ αυτοι βλασφημουσιν το καλον ονομα το επικληθεν εφ' υμας; 8 ει μέντοι νόμον τελειτε βασιλικον κατα την γραφήν, Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν, καλως ποιειτε. 9 ει δε προσωπολημπτειτε, αμαρτίαν εργάζεσθε, ελεγχόμενοι υπο του νόμου ως παραβάται. 10 οστις γαρ ολον τον νόμον τηρήση, πταίση δε εν ενί, γέγονεν πάντων ενοχος. 11 ο γαρ ειπών, Μη μοιχεύσης, ειπεν καί, Μη φονεύσης. ει δε ου μοιχεύεις, φονεύεις δέ, γέγονας παραβάτης νόμου. 12 ουτως λαλειτε και ουτως ποιειτε ως δια νόμου ελευθερίας μέλλοντες κρίνεσθαι. 13 η γαρ κρίσις ανέλεος τω μη ποιήσαντι ελεος. κατακαυχαται ελεος κρίσεως. 14 Τί το οφελος, αδελφοί μου, εαν πίστιν λέγη τις εχειν, εργα δε μη εχη; μη δύναται η πίστις σωσαι αυτόν; 15 εαν αδελφος η αδελφη γυμνοι υπάρχωσιν και λειπόμενοι της εφημέρου τροφης, 16 ειπη δέ τις αυτοις εξ υμων, Υπάγετε εν ειρήνη, θερμαίνεσθε και χορτάζεσθε, μη δωτε δε αυτοις τα επιτήδεια του σώματος, τί το οφελος; 17 ουτως και η πίστις, εαν μη εχη εργα, νεκρά εστιν καθ' εαυτήν. 18 Αλλ' ερει τις, Συ πίστιν εχεις καγω εργα εχω. δειξόν μοι την πίστιν σου χωρις των εργων, καγώ σοι δείξω εκ των εργων μου την πίστιν. 19 συ πιστεύεις οτι εις εστιν ο θεός; καλως ποιεις. και τα δαιμόνια πιστεύουσιν και φρίσσουσιν. 20 θέλεις δε γνωναι, ω ανθρωπε κενέ, οτι η πίστις χωρις των εργων αργή εστιν; 21 Αβρααμ ο πατηρ ημων ουκ εξ εργων εδικαιώθη, ανενέγκας Ισαακ τον υιον αυτου επι το θυσιαστήριον; 22 βλέπεις οτι η πίστις συνήργει τοις εργοις αυτου και εκ των εργων η πίστις ετελειώθη, 23 και επληρώθη η γραφη η λέγουσα, Επίστευσεν δε Αβρααμ τω θεω, και ελογίσθη αυτω εις δικαιοσύνην, και φίλος θεου εκλήθη. 24 ορατε οτι εξ εργων δικαιουται ανθρωπος και ουκ εκ πίστεως μόνον. 25 ομοίως δε και Ρααβ η πόρνη ουκ εξ εργων εδικαιώθη, υποδεξαμένη τους αγγέλους και ετέρα οδω εκβαλουσα; 26 ωσπερ γαρ το σωμα χωρις πνεύματος νεκρόν εστιν, ουτως και η πίστις χωρις εργων νεκρά εστιν.
3:1 Μη πολλοι διδάσκαλοι γίνεσθε, αδελφοί μου, ειδότες οτι μειζον κρίμα λημψόμεθα. 2 πολλα γαρ πταίομεν απαντες. ει τις εν λόγω ου πταίει, ουτος τέλειος ανήρ, δυνατος χαλιναγωγησαι και ολον το σωμα. 3 ει δε των ιππων τους χαλινους εις τα στόματα βάλλομεν εις το πείθεσθαι αυτους ημιν, και ολον το σωμα αυτων μετάγομεν. 4 ιδου και τα πλοια, τηλικαυτα οντα και υπο ανέμων σκληρων ελαυνόμενα, μετάγεται υπο ελαχίστου πηδαλίου οπου η ορμη του ευθύνοντος βούλεται. 5 ουτως και η γλωσσα μικρον μέλος εστιν και μεγάλα αυχει. Ιδου ηλίκον πυρ ηλίκην υλην ανάπτει. 6 και η γλωσσα πυρ, ο κόσμος της αδικίας, η γλωσσα καθίσταται εν τοις μέλεσιν ημων, η σπιλουσα ολον το σωμα και φλογίζουσα τον τροχον της γενέσεως και φλογιζομένη υπο της γεέννης. 7 πασα γαρ φύσις θηρίων τε και πετεινων ερπετων τε και εναλίων δαμάζεται και δεδάμασται τη φύσει τη ανθρωπίνη. 8 την δε γλωσσαν ουδεις δαμάσαι δύναται ανθρώπων. ακατάστατον κακόν, μεστη ιου θανατηφόρου. 9 εν αυτη ευλογουμεν τον κύριον και πατέρα, και εν αυτη καταρώμεθα τους ανθρώπους τους καθ' ομοίωσιν θεου γεγονότας. 10 εκ του αυτου στόματος εξέρχεται ευλογία και κατάρα. ου χρή, αδελφοί μου, ταυτα ουτως γίνεσθαι. 11 μήτι η πηγη εκ της αυτης οπης βρύει το γλυκυ και το πικρόν; 12 μη δύναται, αδελφοί μου, συκη ελαίας ποιησαι η αμπελος συκα; ουτε αλυκον γλυκυ ποιησαι υδωρ. 13 Τίς σοφος και επιστήμων εν υμιν; δειξάτω εκ της καλης αναστροφης τα εργα αυτου εν πραϋτητι σοφίας. 14 ει δε ζηλον πικρον εχετε και εριθείαν εν τη καρδία υμων, μη κατακαυχασθε και ψεύδεσθε κατα της αληθείας. 15 ουκ εστιν αυτη η σοφία ανωθεν κατερχομένη, αλλα επίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης. 16 οπου γαρ ζηλος και εριθεία, εκει ακαταστασία και παν φαυλον πραγμα. 17 η δε ανωθεν σοφία πρωτον μεν αγνή εστιν, επειτα ειρηνική, επιεικής, ευπειθής, μεστη ελέους και καρπων αγαθων, αδιάκριτος, ανυπόκριτος. 18 καρπος δε δικαιοσύνης εν ειρήνη σπείρεται τοις ποιουσιν ειρήνην.
4:1 Πόθεν πόλεμοι και πόθεν μάχαι εν υμιν; ουκ εντευθεν, εκ των ηδονων υμων των στρατευομένων εν τοις μέλεσιν υμων; 2 επιθυμειτε, και ουκ εχετε. φονεύετε και ζηλουτε, και ου δύνασθε επιτυχειν. μάχεσθε και πολεμειτε. ουκ εχετε δια το μη αιτεισθαι υμας. 3 αιτειτε και ου λαμβάνετε, διότι κακως αιτεισθε, ινα εν ταις ηδοναις υμων δαπανήσητε. 4 μοιχαλίδες, ουκ οιδατε οτι η φιλία του κόσμου εχθρα του θεου εστιν; ος εαν ουν βουληθη φίλος ειναι του κόσμου, εχθρος του θεου καθίσταται. 5 η δοκειτε οτι κενως η γραφη λέγει, Προς φθόνον επιποθει το πνευμα ο κατώκισεν εν ημιν; 6 μείζονα δε δίδωσιν χάριν. διο λέγει, Ο θεος υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοις δε δίδωσιν χάριν. 7 υποτάγητε ουν τω θεω. αντίστητε δε τω διαβόλω, και φεύξεται αφ' υμων. 8 εγγίσατε τω θεω, και εγγιει υμιν. καθαρίσατε χειρας, αμαρτωλοί, και αγνίσατε καρδίας, δίψυχοι. 9 ταλαιπωρήσατε και πενθήσατε και κλαύσατε. ο γέλως υμων εις πένθος μετατραπήτω και η χαρα εις κατήφειαν. 10 ταπεινώθητε ενώπιον κυρίου, και υψώσει υμας. 11 Μη καταλαλειτε αλλήλων, αδελφοί. ο καταλαλων αδελφου η κρίνων τον αδελφον αυτου καταλαλει νόμου και κρίνει νόμον. ει δε νόμον κρίνεις, ουκ ει ποιητης νόμου αλλα κριτής. 12 εις εστιν ο νομοθέτης και κριτής, ο δυνάμενος σωσαι και απολέσαι. συ δε τίς ει, ο κρίνων τον πλησίον; 13 Αγε νυν οι λέγοντες, Σήμερον η αυριον πορευσόμεθα εις τήνδε την πόλιν και ποιήσομεν εκει ενιαυτον και εμπορευσόμεθα και κερδήσομεν. 14 οιτινες ουκ επίστασθε το της αυριον ποία η ζωη υμων. ατμις γάρ εστε η προς ολίγον φαινομένη, επειτα και αφανιζομένη. 15 αντι του λέγειν υμας, Εαν ο κύριος θελήση, και ζήσομεν και ποιήσομεν τουτο η εκεινο. 16 νυν δε καυχασθε εν ταις αλαζονείαις υμων. πασα καύχησις τοιαύτη πονηρά εστιν. 17 ειδότι ουν καλον ποιειν και μη ποιουντι, αμαρτία αυτω εστιν.
5:1 Αγε νυν οι πλούσιοι, κλαύσατε ολολύζοντες επι ταις ταλαιπωρίαις υμων ταις επερχομέναις. 2 ο πλουτος υμων σέσηπεν και τα ιμάτια υμων σητόβρωτα γέγονεν, 3 ο χρυσος υμων και ο αργυρος κατίωται, και ο ιος αυτων εις μαρτύριον υμιν εσται και φάγεται τας σάρκας υμων ως πυρ. εθησαυρίσατε εν εσχάταις ημέραις. 4 ιδου ο μισθος των εργατων των αμησάντων τας χώρας υμων ο απεστερημένος αφ' υμων κράζει, και αι βοαι των θερισάντων εις τα ωτα κυρίου Σαβαωθ εισεληλύθασιν. 5 ετρυφήσατε επι της γης και εσπαταλήσατε, εθρέψατε τας καρδίας υμων εν ημέρα σφαγης. 6 κατεδικάσατε, εφονεύσατε τον δίκαιον. ουκ αντιτάσσεται υμιν. 7 Μακροθυμήσατε ουν, αδελφοί, εως της παρουσίας του κυρίου. ιδου ο γεωργος εκδέχεται τον τίμιον καρπον της γης, μακροθυμων επ' αυτω εως λάβη πρόϊμον και οψιμον. 8 μακροθυμήσατε και υμεις, στηρίξατε τας καρδίας υμων, οτι η παρουσία του κυρίου ηγγικεν. 9 μη στενάζετε, αδελφοί, κατ' αλλήλων, ινα μη κριθητε. ιδου ο κριτης προ των θυρων εστηκεν. 10 υπόδειγμα λάβετε, αδελφοί, της κακοπαθείας και της μακροθυμίας τους προφήτας, οι ελάλησαν εν τω ονόματι κυρίου. 11 ιδου μακαρίζομεν τους υπομείναντας. την υπομονην Ιωβ ηκούσατε, και το τέλος κυρίου ειδετε, οτι πολύσπλαγχνός εστιν ο κύριος και οικτίρμων. 12 Προ πάντων δέ, αδελφοί μου, μη ομνύετε, μήτε τον ουρανον μήτε την γην μήτε αλλον τινα ορκον. ητω δε υμων το Ναι ναι και το Ου ου, ινα μη υπο κρίσιν πέσητε. 13 Κακοπαθει τις εν υμιν; προσευχέσθω. ευθυμει τις; ψαλλέτω. 14 ασθενει τις εν υμιν; προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας, και προσευξάσθωσαν επ' αυτον αλείψαντες αυτον ελαίω εν τω ονόματι του κυρίου. 15 και η ευχη της πίστεως σώσει τον κάμνοντα, και εγερει αυτον ο κύριος. καν αμαρτίας η πεποιηκώς, αφεθήσεται αυτω. 16 εξομολογεισθε ουν αλλήλοις τας αμαρτίας και ευχεσθε υπερ αλλήλων, οπως ιαθητε. πολυ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη. 17 Ηλίας ανθρωπος ην ομοιοπαθης ημιν, και προσευχη προσηύξατο του μη βρέξαι, και ουκ εβρεξεν επι της γης ενιαυτους τρεις και μηνας εξ. 18 και πάλιν προσηύξατο, και ο ουρανος υετον εδωκεν και η γη εβλάστησεν τον καρπον αυτης. 19 Αδελφοί μου, εάν τις εν υμιν πλανηθη απο της αληθείας και επιστρέψη τις αυτόν, 20 γινωσκέτω οτι ο επιστρέψας αμαρτωλον εκ πλάνης οδου αυτου σώσει ψυχην αυτου εκ θανάτου και καλύψει πληθος αμαρτιων.
ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΕΙΛΤΕ E-mail: grbiblos@hotlmail.com
(Επώνυμο, Όνομα, Διεύθυνση, Πόλη, Τ.Κ., Τηλέφωνο) ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
