1:1 Εν αρχη ην ο λόγος, και ο λόγος ην προς τον θεόν, και θεος ην ο λόγος. 2 ουτος ην εν αρχη προς τον θεόν. 3 πάντα δι' αυτου εγένετο, και χωρις αυτου εγένετο ουδε εν. ο γέγονεν 4 εν αυτω ζωη ην, και η ζωη ην το φως των ανθρώπων. 5 και το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτο ου κατέλαβεν. 6 Εγένετο ανθρωπος απεσταλμένος παρα θεου, ονομα αυτω Ιωάννης. 7 ουτος ηλθεν εις μαρτυρίαν, ινα μαρτυρήση περι του φωτός, ινα πάντες πιστεύσωσιν δι' αυτου. 8 ουκ ην εκεινος το φως, αλλ ινα μαρτυρήση περι του φωτός. 9 Ην το φως το αληθινόν, ο φωτίζει πάντα ανθρωπον, ερχόμενον εις τον κόσμον. 10 εν τω κόσμω ην, και ο κόσμος δι' αυτου εγένετο, και ο κόσμος αυτον ουκ εγνω. 11 εις τα ιδια ηλθεν, και οι ιδιοι αυτον ου παρέλαβον. 12 οσοι δε ελαβον αυτόν, εδωκεν αυτοις εξουσίαν τέκνα θεου γενέσθαι, τοις πιστεύουσιν εις το ονομα αυτου, 13 οι ουκ εξ αιμάτων ουδε εκ θελήματος σαρκος ουδε εκ θελήματος ανδρος αλλ' εκ θεου εγεννήθησαν. 14 Και ο λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημιν, και εθεασάμεθα την δόξαν αυτου, δόξαν ως μονογενους παρα πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας. 15 Ιωάννης μαρτυρει περι αυτου και κέκραγεν λέγων, Ουτος ην ον ειπον, Ο οπίσω μου ερχόμενος εμπροσθέν μου γέγονεν, οτι πρωτός μου ην. 16 οτι εκ του πληρώματος αυτου ημεις πάντες ελάβομεν, και χάριν αντι χάριτος. 17 οτι ο νόμος δια Μωϋσέως εδόθη, η χάρις και η αλήθεια δια Ιησου Χριστου εγένετο. 18 θεον ουδεις εώρακεν πώποτε. μονογενης θεος ο ων εις τον κόλπον του πατρος εκεινος εξηγήσατο. 19 Και αυτη εστιν η μαρτυρία του Ιωάννου, οτε απέστειλαν προς αυτον οι Ιουδαιοι εξ Ιεροσολύμων ιερεις και Λευίτας ινα ερωτήσωσιν αυτόν, Συ τίς ει; 20 και ωμολόγησεν και ουκ ηρνήσατο, και ωμολόγησεν οτι Εγω ουκ ειμι ο Χριστός. 21 και ηρώτησαν αυτόν, Τί ουν; Σύ Ηλίας ει; και λέγει, Ουκ ειμί. Ο προφήτης ει σύ; και απεκρίθη, Ου. 22 ειπαν ουν αυτω, Τίς ει; ινα απόκρισιν δωμεν τοις πέμψασιν ημας. τί λέγεις περι σεαυτου; 23 εφη, Εγω φωνη βοωντος εν τη ερήμω, Ευθύνατε την οδον κυρίου, καθως ειπεν Ησαϊας ο προφήτης. 24 Και απεσταλμένοι ησαν εκ των Φαρισαίων. 25 και ηρώτησαν αυτον και ειπαν αυτω, Τί ουν βαπτίζεις ει συ ουκ ει ο Χριστος ουδε Ηλίας ουδε ο προφήτης; 26 απεκρίθη αυτοις ο Ιωάννης λέγων, Εγω βαπτίζω εν υδατι. μέσος υμων εστηκεν ον υμεις ουκ οιδατε, 27 ο οπίσω μου ερχόμενος, ου ουκ ειμι εγω αξιος ινα λύσω αυτου τον ιμάντα του υποδήματος. 28 Ταυτα εν Βηθανία εγένετο πέραν του Ιορδάνου, οπου ην ο Ιωάννης βαπτίζων. 29 Τη επαύριον βλέπει τον Ιησουν ερχόμενον προς αυτόν, και λέγει, Ιδε ο αμνος του θεου ο αιρων την αμαρτίαν του κόσμου. 30 ουτός εστιν υπερ ου εγω ειπον, Οπίσω μου ερχεται ανηρ ος εμπροσθέν μου γέγονεν, οτι πρωτός μου ην. 31 καγω ουκ ηδειν αυτόν, αλλ ινα φανερωθη τω Ισραηλ δια τουτο ηλθον εγω εν υδατι βαπτίζων. 32 Και εμαρτύρησεν Ιωάννης λέγων οτι Τεθέαμαι το πνευμα καταβαινον ως περιστεραν εξ ουρανου, και εμεινεν επ' αυτόν. 33 καγω ουκ ηδειν αυτόν, αλλ' ο πέμψας με βαπτίζειν εν υδατι εκεινός μοι ειπεν, Εφ' ον αν ιδης το πνευμα καταβαινον και μένον επ' αυτόν, ουτός εστιν ο βαπτίζων εν πνεύματι αγίω. 34 καγω εώρακα, και μεμαρτύρηκα οτι ουτός εστιν ο υιος του θεου. 35 Τη επαύριον πάλιν ειστήκει ο Ιωάννης και εκ των μαθητων αυτου δύο, 36 και εμβλέψας τω Ιησου περιπατουντι λέγει, Ιδε ο αμνος του θεου. 37 και ηκουσαν οι δύο μαθηται αυτου λαλουντος και ηκολούθησαν τω Ιησου. 38 στραφεις δε ο Ιησους και θεασάμενος αυτους ακολουθουντας λέγει αυτοις, Τί ζητειτε; οι δε ειπαν αυτω, Ραββί (ο λέγεται μεθερμηνευόμενον Διδάσκαλε), που μένεις; 39 λέγει αυτοις, Ερχεσθε και οψεσθε. ηλθαν ουν και ειδαν που μένει, και παρ' αυτω εμειναν την ημέραν εκείνην. ωρα ην ως δεκάτη. 40 Ην Ανδρέας ο αδελφος Σίμωνος Πέτρου εις εκ των δύο των ακουσάντων παρα Ιωάννου και ακολουθησάντων αυτω. 41 ευρίσκει ουτος πρωτον τον αδελφον τον ιδιον Σίμωνα και λέγει αυτω, Ευρήκαμεν τον Μεσσίαν (ο εστιν μεθερμηνευόμενον Χριστός). 42 ηγαγεν αυτον προς τον Ιησουν. εμβλέψας αυτω ο Ιησους ειπεν, Συ ει Σίμων ο υιος Ιωάννου. συ κληθήση Κηφας (ο ερμηνεύεται Πέτρος). 43 Τη επαύριον ηθέλησεν εξελθειν εις την Γαλιλαίαν, και ευρίσκει Φίλιππον. και λέγει αυτω ο Ιησους, Ακολούθει μοι. 44 ην δε ο Φίλιππος απο Βηθσαϊδά, εκ της πόλεως Ανδρέου και Πέτρου. 45 ευρίσκει Φίλιππος τον Ναθαναηλ και λέγει αυτω, Ον εγραψεν Μωϋσης εν τω νόμω και οι προφηται ευρήκαμεν, Ιησουν υιον του Ιωσηφ τον απο Ναζαρέτ. 46 και ειπεν αυτω Ναθαναήλ, Εκ Ναζαρετ δύναταί τι αγαθον ειναι; λέγει αυτω ο Φίλιππος, Ερχου και ιδε. 47 ειδεν ο Ιησους τον Ναθαναηλ ερχόμενον προς αυτον και λέγει περι αυτου, Ιδε αληθως Ισραηλίτης εν ω δόλος ουκ εστιν. 48 λέγει αυτω Ναθαναήλ, Πόθεν με γινώσκεις; απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτω, Προ του σε Φίλιππον φωνησαι οντα υπο την συκην ειδόν σε. 49 απεκρίθη αυτω Ναθαναήλ, Ραββί, συ ει ο υιος του θεου, συ βασιλευς ει του Ισραήλ. 50 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτω, Οτι ειπόν σοι οτι ειδόν σε υποκάτω της συκης πιστεύεις; μείζω τούτων οψη. 51 και λέγει αυτω, Αμην αμην λέγω υμιν, οψεσθε τον ουρανον ανεωγότα και τους αγγέλους του θεου αναβαίνοντας και καταβαίνοντας επι τον υιον του ανθρώπου.
2:1 Και τη ημέρα τη τρίτη γάμος εγένετο εν Κανα της Γαλιλαίας, και ην η μήτηρ του Ιησου εκει. 2 εκλήθη δε και ο Ιησους και οι μαθηται αυτου εις τον γάμον. 3 και υστερήσαντος οινου λέγει η μήτηρ του Ιησου προς αυτόν, Οινον ουκ εχουσιν. 4 και λέγει αυτη ο Ιησους, Τί εμοι και σοί, γύναι; ουπω ηκει η ωρα μου. 5 λέγει η μήτηρ αυτου τοις διακόνοις, Ο τι αν λέγη υμιν ποιήσατε. 6 ησαν δε εκει λίθιναι υδρίαι εξ κατα τον καθαρισμον των Ιουδαίων κείμεναι, χωρουσαι ανα μετρητας δύο η τρεις. 7 λέγει αυτοις ο Ιησους, Γεμίσατε τας υδρίας υδατος. και εγέμισαν αυτας εως ανω. 8 και λέγει αυτοις, Αντλήσατε νυν και φέρετε τω αρχιτρικλίνω. οι δε ηνεγκαν. 9 ως δε εγεύσατο ο αρχιτρίκλινος το υδωρ οινον γεγενημένον, και ουκ ηδει πόθεν εστίν, οι δε διάκονοι ηδεισαν οι ηντληκότες το υδωρ, φωνει τον νυμφίον ο αρχιτρίκλινος 10 και λέγει αυτω, Πας ανθρωπος πρωτον τον καλον οινον τίθησιν, και οταν μεθυσθωσιν τον ελάσσω. συ τετήρηκας τον καλον οινον εως αρτι. 11 Ταύτην εποίησεν αρχην των σημείων ο Ιησους εν Κανα της Γαλιλαίας και εφανέρωσεν την δόξαν αυτου, και επίστευσαν εις αυτον οι μαθηται αυτου. 12 Μετα τουτο κατέβη εις Καφαρναουμ αυτος και η μήτηρ αυτου και οι αδελφοι αυτου και οι μαθηται αυτου, και εκει εμειναν ου πολλας ημέρας. 13 Και εγγυς ην το πάσχα των Ιουδαίων, και ανέβη εις Ιεροσόλυμα ο Ιησους. 14 και ευρεν εν τω ιερω τους πωλουντας βόας και πρόβατα και περιστερας και τους κερματιστας καθημένους, 15 και ποιήσας φραγέλλιον εκ σχοινίων πάντας εξέβαλεν εκ του ιερου, τά τε πρόβατα και τους βόας, και των κολλυβιστων εξέχεεν το κέρμα και τας τραπέζας ανέτρεψεν, 16 και τοις τας περιστερας πωλουσιν ειπεν, Αρατε ταυτα εντευθεν, μη ποιειτε τον οικον του πατρός μου οικον εμπορίου. 17 Εμνήσθησαν οι μαθηται αυτου οτι γεγραμμένον εστίν, Ο ζηλος του οικου σου καταφάγεταί με. 18 απεκρίθησαν ουν οι Ιουδαιοι και ειπαν αυτω, Τί σημειον δεικνύεις ημιν, οτι ταυτα ποιεις; 19 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτοις, Λύσατε τον ναον τουτον και εν τρισιν ημέραις εγερω αυτόν. 20 ειπαν ουν οι Ιουδαιοι, Τεσσεράκοντα και εξ ετεσιν οικοδομήθη ο ναος ουτος, και συ εν τρισιν ημέραις εγερεις αυτόν; 21 εκεινος δε ελεγεν περι του ναου του σώματος αυτου. 22 οτε ουν ηγέρθη εκ νεκρων, εμνήσθησαν οι μαθηται αυτου οτι τουτο ελεγεν, και επίστευσαν τη γραφη και τω λόγω ον ειπεν ο Ιησους. 23 Ως δε ην εν τοις Ιεροσολύμοις εν τω πάσχα εν τη εορτη, πολλοι επίστευσαν εις το ονομα αυτου, θεωρουντες αυτου τα σημεια α εποίει. 24 αυτος δε Ιησους ουκ επίστευεν αυτον αυτοις δια το αυτον γινώσκειν πάντας, 25 και οτι ου χρείαν ειχεν ινα τις μαρτυρήση περι του ανθρώπου. αυτος γαρ εγίνωσκεν τί ην εν τω ανθρώπω.
3:1 Ην δε ανθρωπος εκ των Φαρισαίων, Νικόδημος ονομα αυτω, αρχων των Ιουδαίων. 2 ουτος ηλθεν προς αυτον νυκτος και ειπεν αυτω, Ραββί, οιδαμεν οτι απο θεου ελήλυθας διδάσκαλος. ουδεις γαρ δύναται ταυτα τα σημεια ποιειν α συ ποιεις, εαν μη η ο θεος μετ' αυτου. 3 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτω, Αμην αμην λέγω σοι, εαν μή τις γεννηθη ανωθεν, ου δύναται ιδειν την βασιλείαν του θεου. 4 λέγει προς αυτον ο Νικόδημος, Πως δύναται ανθρωπος γεννηθηναι γέρων ων; μη δύναται εις την κοιλίαν της μητρος αυτου δεύτερον εισελθειν και γεννηθηναι; 5 απεκρίθη Ιησους, Αμην αμην λέγω σοι, εαν μή τις γεννηθη εξ υδατος και πνεύματος, ου δύναται εισελθειν εις την βασιλείαν του θεου. 6 το γεγεννημένον εκ της σαρκος σάρξ εστιν, και το γεγεννημένον εκ του πνεύματος πνευμά εστιν. 7 μη θαυμάσης οτι ειπόν σοι, Δει υμας γεννηθηναι ανωθεν. 8 το πνευμα οπου θέλει πνει, και την φωνην αυτου ακούεις, αλλ ουκ οιδας πόθεν ερχεται και που υπάγει. ουτως εστιν πας ο γεγεννημένος εκ του πνεύματος. 9 απεκρίθη Νικόδημος και ειπεν αυτω, Πως δύναται ταυτα γενέσθαι; 10 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτω, Συ ει ο διδάσκαλος του Ισραηλ και ταυτα ου γινώσκεις; 11 αμην αμην λέγω σοι οτι ο οιδαμεν λαλουμεν και ο εωράκαμεν μαρτυρουμεν, και την μαρτυρίαν ημων ου λαμβάνετε. 12 ει τα επίγεια ειπον υμιν και ου πιστεύετε, πως εαν ειπω υμιν τα επουράνια πιστεύσετε; 13 και ουδεις αναβέβηκεν εις τον ουρανον ει μη ο εκ του ουρανου καταβάς, ο υιος του ανθρώπου. 14 και καθως Μωϋσης υψωσεν τον οφιν εν τη ερήμω, ουτως υψωθηναι δει τον υιον του ανθρώπου, 15 ινα πας ο πιστεύων εν αυτω εχη ζωην αιώνιον. 16 Ουτως γαρ ηγάπησεν ο θεος τον κόσμον, ωστε τον υιον τον μονογενη εδωκεν, ινα πας ο πιστεύων εις αυτον μη απόληται αλλ εχη ζωην αιώνιον. 17 ου γαρ απέστειλεν ο θεος τον υιον εις τον κόσμον ινα κρίνη τον κόσμον, αλλ ινα σωθη ο κόσμος δι' αυτου. 18 ο πιστεύων εις αυτον ου κρίνεται. ο δε μη πιστεύων ηδη κέκριται, οτι μη πεπίστευκεν εις το ονομα του μονογενους υιου του θεου. 19 αυτη δέ εστιν η κρίσις, οτι το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον και ηγάπησαν οι ανθρωποι μαλλον το σκότος η το φως, ην γαρ αυτων πονηρα τα εργα. 20 πας γαρ ο φαυλα πράσσων μισει το φως και ουκ ερχεται προς το φως, ινα μη ελεγχθη τα εργα αυτου. 21 ο δε ποιων την αλήθειαν ερχεται προς το φως, ινα φανερωθη αυτου τα εργα οτι εν θεω εστιν ειργασμένα. 22 Μετα ταυτα ηλθεν ο Ιησους και οι μαθηται αυτου εις την Ιουδαίαν γην, και εκει διέτριβεν μετ' αυτων και εβάπτιζεν. 23 ην δε και ο Ιωάννης βαπτίζων εν Αινων εγγυς του Σαλείμ, οτι υδατα πολλα ην εκει, και παρεγίνοντο και εβαπτίζοντο. 24 ουπω γαρ ην βεβλημένος εις την φυλακην ο Ιωάννης. 25 Εγένετο ουν ζήτησις εκ των μαθητων Ιωάννου μετα Ιουδαίου περι καθαρισμου. 26 και ηλθον προς τον Ιωάννην και ειπαν αυτω, Ραββί, ος ην μετα σου πέραν του Ιορδάνου, ω συ μεμαρτύρηκας, ιδε ουτος βαπτίζει και πάντες ερχονται προς αυτόν. 27 απεκρίθη Ιωάννης και ειπεν, Ου δύναται ανθρωπος λαμβάνειν ουδε εν εαν μη η δεδομένον αυτω εκ του ουρανου. 28 αυτοι υμεις μοι μαρτυρειτε οτι ειπον οτι Ουκ ειμι εγω ο Χριστός, αλλ οτι Απεσταλμένος ειμι εμπροσθεν εκείνου. 29 ο εχων την νύμφην νυμφίος εστίν. ο δε φίλος του νυμφίου, ο εστηκως και ακούων αυτου, χαρα χαίρει δια την φωνην του νυμφίου. αυτη ουν η χαρα η εμη πεπλήρωται. 30 εκεινον δει αυξάνειν, εμε δε ελαττουσθαι. 31 Ο ανωθεν ερχόμενος επάνω πάντων εστίν. ο ων εκ της γης εκ της γης εστιν και εκ της γης λαλει. ο εκ του ουρανου ερχόμενος επάνω πάντων εστίν. 32 ο εώρακεν και ηκουσεν τουτο μαρτυρει, και την μαρτυρίαν αυτου ουδεις λαμβάνει. 33 ο λαβων αυτου την μαρτυρίαν εσφράγισεν οτι ο θεος αληθής εστιν. 34 ον γαρ απέστειλεν ο θεος τα ρήματα του θεου λαλει, ου γαρ εκ μέτρου δίδωσιν το πνευμα. 35 ο πατηρ αγαπα τον υιόν, και πάντα δέδωκεν εν τη χειρι αυτου. 36 ο πιστεύων εις τον υιον εχει ζωην αιώνιον. ο δε απειθων τω υιω ουκ οψεται ζωήν, αλλ' η οργη του θεου μένει επ' αυτόν.
4:1 Ως ουν εγνω ο Ιησους οτι ηκουσαν οι φαρισαιοι οτι Ιησους πλείονας μαθητας ποιει και βαπτίζει η Ιωάννης 2 , καίτοιγε Ιησους αυτος ουκ εβάπτιζεν αλλ οι μαθηται αυτου,υ 3 αφηκεν την Ιουδαίαν και απηλθεν πάλιν εις την Γαλιλαίαν. 4 εδει δε αυτον διέρχεσθαι δια της Σαμαρείας. 5 ερχεται ουν εις πόλιν της Σαμαρείας λεγομένην Συχαρ πλησίον του χωρίου ο εδωκεν Ιακωβ τω Ιωσηφ τω υιω αυτου. 6 ην δε εκει πηγη του Ιακώβ. ο ουν Ιησους κεκοπιακως εκ της οδοιπορίας εκαθέζετο ουτως επι τη πηγη. ωρα ην ως εκτη. 7 Ερχεται γυνη εκ της Σαμαρείας αντλησαι υδωρ. λέγει αυτη ο Ιησους, Δός μοι πειν. 8 οι γαρ μαθηται αυτου απεληλύθεισαν εις την πόλιν, ινα τροφας αγοράσωσιν. 9 λέγει ουν αυτω η γυνη η Σαμαριτις, Πως συ Ιουδαιος ων παρ' εμου πειν αιτεις γυναικος Σαμαρίτιδος ουσης; (ου γαρ συγχρωνται Ιουδαιοι Σαμαρίταις.) 10 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτη, Ει ηδεις την δωρεαν του θεου και τίς εστιν ο λέγων σοι, Δός μοι πειν, συ αν ητησας αυτον και εδωκεν αν σοι υδωρ ζων. 11 λέγει αυτω η γυνή, Κύριε, ουτε αντλημα εχεις και το φρέαρ εστιν βαθύ. πόθεν ουν εχεις το υδωρ το ζων; 12 μη συ μείζων ει του πατρος ημων Ιακώβ, ος εδωκεν ημιν το φρέαρ και αυτος εξ αυτου επιεν και οι υιοι αυτου και τα θρέμματα αυτου; 13 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτη, Πας ο πίνων εκ του υδατος τούτου διψήσει πάλιν. 14 ος δ αν πίη εκ του υδατος ου εγω δώσω αυτω, ου μη διψήσει εις τον αιωνα, αλλα το υδωρ ο δώσω αυτω γενήσεται εν αυτω πηγη υδατος αλλομένου εις ζωην αιώνιον. 15 λέγει προς αυτον η γυνή, Κύριε, δός μοι τουτο το υδωρ, ινα μη διψω μηδε διέρχωμαι ενθάδε αντλειν. 16 Λέγει αυτη, Υπαγε φώνησον τον ανδρα σου και ελθε ενθάδε. 17 απεκρίθη η γυνη και ειπεν αυτω, Ουκ εχω ανδρα. λέγει αυτη ο Ιησους, Καλως ειπας οτι Ανδρα ουκ εχω. 18 πέντε γαρ ανδρας εσχες, και νυν ον εχεις ουκ εστιν σου ανήρ. τουτο αληθες ειρηκας. 19 λέγει αυτω η γυνή, Κύριε, θεωρω οτι προφήτης ει σύ. 20 οι πατέρες ημων εν τω ορει τούτω προσεκύνησαν. και υμεις λέγετε οτι εν Ιεροσολύμοις εστιν ο τόπος οπου προσκυνειν δει. 21 λέγει αυτη ο Ιησους, Πίστευέ μοι, γύναι, οτι ερχεται ωρα οτε ουτε εν τω ορει τούτω ουτε εν Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τω πατρί. 22 υμεις προσκυνειτε ο ουκ οιδατε. ημεις προσκυνουμεν ο οιδαμεν, οτι η σωτηρία εκ των Ιουδαίων εστίν. 23 αλλα ερχεται ωρα, και νυν εστιν, οτε οι αληθινοι προσκυνηται προσκυνήσουσιν τω πατρι εν πνεύματι και αληθεία. και γαρ ο πατηρ τοιούτους ζητει τους προσκυνουντας αυτόν. 24 πνευμα ο θεός, και τους προσκυνουντας αυτον εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνειν. 25 λέγει αυτω η γυνή, Οιδα οτι Μεσσίας ερχεται, ο λεγόμενος Χριστός. οταν ελθη εκεινος, αναγγελει ημιν απαντα. 26 λέγει αυτη ο Ιησους, Εγώ ειμι, ο λαλων σοι. 27 Και επι τούτω ηλθαν οι μαθηται αυτου, και εθαύμαζον οτι μετα γυναικος ελάλει. ουδεις μέντοι ειπεν, Τί ζητεις; η, Τί λαλεις μετ' αυτης; 28 αφηκεν ουν την υδρίαν αυτης η γυνη και απηλθεν εις την πόλιν και λέγει τοις ανθρώποις, 29 Δευτε ιδετε ανθρωπον ος ειπέν μοι πάντα οσα εποίησα. μήτι ουτός εστιν ο Χριστός; 30 εξηλθον εκ της πόλεως και ηρχοντο προς αυτόν. 31 Εν τω μεταξυ ηρώτων αυτον οι μαθηται λέγοντες, Ραββί, φάγε. 32 ο δε ειπεν αυτοις, Εγω βρωσιν εχω φαγειν ην υμεις ουκ οιδατε. 33 ελεγον ουν οι μαθηται προς αλλήλους, Μή τις ηνεγκεν αυτω φαγειν; 34 λέγει αυτοις ο Ιησους, Εμον βρωμά εστιν ινα ποιήσω το θέλημα του πέμψαντός με και τελειώσω αυτου το εργον. 35 ουχ υμεις λέγετε οτι Ετι τετράμηνός εστιν και ο θερισμος ερχεται; ιδου λέγω υμιν, επάρατε τους οφθαλμους υμων και θεάσασθε τας χώρας οτι λευκαί εισιν προς θερισμόν. ηδη36 ο θερίζων μισθον λαμβάνει και συνάγει καρπον εις ζωην αιώνιον, ινα ο σπείρων ομου χαίρη και ο θερίζων. 37 εν γαρ τούτω ο λόγος εστιν αληθινος οτι Αλλος εστιν ο σπείρων και αλλος ο θερίζων. 38 εγω απέστειλα υμας θερίζειν ο ουχ υμεις κεκοπιάκατε. αλλοι κεκοπιάκασιν, και υμεις εις τον κόπον αυτων εισεληλύθατε. 39 Εκ δε της πόλεως εκείνης πολλοι επίστευσαν εις αυτον των Σαμαριτων δια τον λόγον της γυναικος μαρτυρούσης οτι Ειπέν μοι πάντα α εποίησα. 40 ως ουν ηλθον προς αυτον οι Σαμαριται, ηρώτων αυτον μειναι παρ' αυτοις. και εμεινεν εκει δύο ημέρας. 41 και πολλω πλείους επίστευσαν δια τον λόγον αυτου, 42 τη τε γυναικι ελεγον οτι Ουκέτι δια την σην λαλιαν πιστεύομεν. αυτοι γαρ ακηκόαμεν, και οιδαμεν οτι ουτός εστιν αληθως ο σωτηρ του κόσμου. 43 Μετα δε τας δύο ημέρας εξηλθεν εκειθεν εις την Γαλιλαίαν. 44 αυτος γαρ Ιησους εμαρτύρησεν οτι προφήτης εν τη ιδία πατρίδι τιμην ουκ εχει. 45 οτε ουν ηλθεν εις την Γαλιλαίαν, εδέξαντο αυτον οι Γαλιλαιοι, πάντα εωρακότες οσα εποίησεν εν Ιεροσολύμοις εν τη εορτη, και αυτοι γαρ ηλθον εις την εορτήν. 46 Ηλθεν ουν πάλιν εις την Κανα της Γαλιλαίας, οπου εποίησεν το υδωρ οινον. και ην τις βασιλικος ου ο υιος ησθένει εν Καφαρναούμ. 47 ουτος ακούσας οτι Ιησους ηκει εκ της Ιουδαίας εις την Γαλιλαίαν απηλθεν προς αυτον και ηρώτα ινα καταβη και ιάσηται αυτου τον υιόν, ημελλεν γαρ αποθνήσκειν. 48 ειπεν ουν ο Ιησους προς αυτόν, Εαν μη σημεια και τέρατα ιδητε, ου μη πιστεύσητε. 49 λέγει προς αυτον ο βασιλικός, Κύριε, κατάβηθι πριν αποθανειν το παιδίον μου. 50 λέγει αυτω ο Ιησους, Πορεύου. ο υιός σου ζη. επίστευσεν ο ανθρωπος τω λόγω ον ειπεν αυτω ο Ιησους και επορεύετο. 51 ηδη δε αυτου καταβαίνοντος οι δουλοι αυτου υπήντησαν αυτω λέγοντες οτι ο παις αυτου ζη. 52 επύθετο ουν την ωραν παρ' αυτων εν η κομψότερον εσχεν. ειπαν ουν αυτω οτι Εχθες ωραν εβδόμην αφηκεν αυτον ο πυρετός. 53 εγνω ουν ο πατηρ οτι εν εκείνη τη ωρα εν η ειπεν αυτω ο Ιησους, Ο υιός σου ζη, και επίστευσεν αυτος και η οικία αυτου ολη. 54 Τουτο δε πάλιν δεύτερον σημειον εποίησεν ο Ιησους ελθων εκ της Ιουδαίας εις την Γαλιλαίαν.
5:1 Μετα ταυτα ην εορτη των Ιουδαίων, και ανέβη Ιησους εις Ιεροσόλυμα. 2 εστιν δε εν τοις Ιεροσολύμοις επι τη προβατικη κολυμβήθρα η επιλεγομένη Εβραϊστι Βηθζαθά, πέντε στοας εχουσα. 3 εν ταύταις κατέκειτο πληθος των ασθενούντων, τυφλων, χωλων, ξηρων. 4 5 ην δέ τις ανθρωπος εκει τριάκοντα και οκτω ετη εχων εν τη ασθενεία αυτου. 6 τουτον ιδων ο Ιησους κατακείμενον, και γνους οτι πολυν ηδη χρόνον εχει, λέγει αυτω, Θέλεις υγιης γενέσθαι; 7 απεκρίθη αυτω ο ασθενων, Κύριε, ανθρωπον ουκ εχω ινα οταν ταραχθη το υδωρ βάλη με εις την κολυμβήθραν. εν ω δε ερχομαι εγω αλλος προ εμου καταβαίνει. 8 λέγει αυτω ο Ιησους, Εγειρε αρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει. 9 και ευθέως εγένετο υγιης ο ανθρωπος, και ηρεν τον κράβαττον αυτου και περιεπάτει. Ην δε σάββατον εν εκείνη τη ημέρα. 10 ελεγον ουν οι Ιουδαιοι τω τεθεραπευμένω, Σάββατόν εστιν, και ουκ εξεστίν σοι αραι τον κράβαττόν σου. 11 ο δε απεκρίθη αυτοις, Ο ποιήσας με υγιη εκεινός μοι ειπεν, Αρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει. 12 ηρώτησαν αυτόν, Τίς εστιν ο ανθρωπος ο ειπών σοι, Αρον και περιπάτει; 13 ο δε ιαθεις ουκ ηδει τίς εστιν, ο γαρ Ιησους εξένευσεν οχλου οντος εν τω τόπω. 14 μετα ταυτα ευρίσκει αυτον ο Ιησους εν τω ιερω και ειπεν αυτω, Ιδε υγιης γέγονας. μηκέτι αμάρτανε, ινα μη χειρόν σοί τι γένηται. 15 απηλθεν ο ανθρωπος και ανήγγειλεν τοις Ιουδαίοις οτι Ιησους εστιν ο ποιήσας αυτον υγιη. 16 και δια τουτο εδίωκον οι Ιουδαιοι τον Ιησουν, οτι ταυτα εποίει εν σαββάτω. 17 ο δε Ιησους απεκρίνατο αυτοις, Ο πατήρ μου εως αρτι εργάζεται, καγω εργάζομαι. 18 δια τουτο ουν μαλλον εζήτουν αυτον οι Ιουδαιοι αποκτειναι, οτι ου μόνον ελυεν το σάββατον αλλα και πατέρα ιδιον ελεγεν τον θεόν, ισον εαυτον ποιων τω θεω. 19 Απεκρίνατο ουν ο Ιησους και ελεγεν αυτοις, Αμην αμην λέγω υμιν, ου δύναται ο υιος ποιειν αφ' εαυτου ουδεν εαν μή τι βλέπη τον πατέρα ποιουντα. α γαρ αν εκεινος ποιη, ταυτα και ο υιος ομοίως ποιει. 20 ο γαρ πατηρ φιλει τον υιον και πάντα δείκνυσιν αυτω α αυτος ποιει, και μείζονα τούτων δείξει αυτω εργα, ινα υμεις θαυμάζητε. 21 ωσπερ γαρ ο πατηρ εγείρει τους νεκρους και ζωοποιει, ουτως και ο υιος ους θέλει ζωοποιει. 22 ουδε γαρ ο πατηρ κρίνει ουδένα, αλλα την κρίσιν πασαν δέδωκεν τω υιω, 23 ινα πάντες τιμωσι τον υιον καθως τιμωσι τον πατέρα. ο μη τιμων τον υιον ου τιμα τον πατέρα τον πέμψαντα αυτόν. 24 Αμην αμην λέγω υμιν οτι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με εχει ζωην αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ ερχεται αλλα μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν. 25 αμην αμην λέγω υμιν οτι ερχεται ωρα και νυν εστιν οτε οι νεκροι ακούσουσιν της φωνης του υιου του θεου και οι ακούσαντες ζήσουσιν. 26 ωσπερ γαρ ο πατηρ εχει ζωην εν εαυτω, ουτως και τω υιω εδωκεν ζωην εχειν εν εαυτω. 27 και εξουσίαν εδωκεν αυτω κρίσιν ποιειν, οτι υιος ανθρώπου εστίν. 28 μη θαυμάζετε τουτο, οτι ερχεται ωρα εν η πάντες οι εν τοις μνημείοις ακούσουσιν της φωνης αυτου 29 και εκπορεύσονται, οι τα αγαθα ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωης, οι δε τα φαυλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως. 30 Ου δύναμαι εγω ποιειν απ' εμαυτου ουδέν. καθως ακούω κρίνω, και η κρίσις η εμη δικαία εστίν, οτι ου ζητω το θέλημα το εμον αλλα το θέλημα του πέμψαντός με., 31 εαν εγω μαρτυρω περι εμαυτου, η μαρτυρία μου ουκ εστιν αληθής. 32 αλλος εστιν ο μαρτυρων περι εμου, και οιδα οτι αληθής εστιν η μαρτυρία ην μαρτυρει περι εμου. 33 υμεις απεστάλκατε προς Ιωάννην, και μεμαρτύρηκεν τη αληθεία. 34 εγω δε ου παρα ανθρώπου την μαρτυρίαν λαμβάνω, αλλα ταυτα λέγω ινα υμεις σωθητε. 35 εκεινος ην ο λύχνος ο καιόμενος και φαίνων, υμεις δε ηθελήσατε αγαλλιαθηναι προς ωραν εν τω φωτι αυτου. 36 εγω δε εχω την μαρτυρίαν μείζω του Ιωάννου. τα γαρ εργα α δέδωκέν μοι ο πατηρ ινα τελειώσω αυτά, αυτα τα εργα α ποιω, μαρτυρει περι εμου οτι ο πατήρ με απέσταλκεν. 37 και ο πέμψας με πατηρ εκεινος μεμαρτύρηκεν περι εμου. ουτε φωνην αυτου πώποτε ακηκόατε ουτε ειδος αυτου εωράκατε, 38 και τον λόγον αυτου ουκ εχετε εν υμιν μένοντα, οτι ον απέστειλεν εκεινος τούτω υμεις ου πιστεύετε. 39 εραυνατε τας γραφάς, οτι υμεις δοκειτε εν αυταις ζωην αιώνιον εχειν. και εκειναί εισιν αι μαρτυρουσαι περι εμου. 40 και ου θέλετε ελθειν πρός με ινα ζωην εχητε. 41 Δόξαν παρα ανθρώπων ου λαμβάνω, 42 αλλα εγνωκα υμας οτι την αγάπην του θεου ουκ εχετε εν εαυτοις. 43 εγω ελήλυθα εν τω ονόματι του πατρός μου και ου λαμβάνετέ με. εαν αλλος ελθη εν τω ονόματι τω ιδίω, εκεινον λήμψεσθε. 44 πως δύνασθε υμεις πιστευσαι, δόξαν παρα αλλήλων λαμβάνοντες και την δόξαν την παρα του μόνου θεου ου ζητειτε; 45 μη δοκειτε οτι εγω κατηγορήσω υμων προς τον πατέρα. εστιν ο κατηγορων υμων Μωϋσης, εις ον υμεις ηλπίκατε. 46 ει γαρ επιστεύετε Μωϋσει, επιστεύετε αν εμοί, περι γαρ εμου εκεινος εγραψεν. 47 ει δε τοις εκείνου γράμμασιν ου πιστεύετε, πως τοις εμοις ρήμασιν πιστεύσετε;
6:1 Μετα ταυτα απηλθεν ο Ιησους πέραν της θαλάσσης της Γαλιλαίας της Τιβεριάδος. 2 ηκολούθει δε αυτω οχλος πολύς, οτι εθεώρουν τα σημεια α εποίει επι των ασθενούντων. 3 ανηλθεν δε εις το ορος Ιησους, και εκει εκάθητο μετα των μαθητων αυτου. 4 ην δε εγγυς το πάσχα, η εορτη των Ιουδαίων. 5 επάρας ουν τους οφθαλμους ο Ιησους και θεασάμενος οτι πολυς οχλος ερχεται προς αυτον λέγει προς Φίλιππον, Πόθεν αγοράσωμεν αρτους ινα φάγωσιν ουτοι; 6 τουτο δε ελεγεν πειράζων αυτόν, αυτος γαρ ηδει τί εμελλεν ποιειν. 7 απεκρίθη αυτω ο Φίλιππος, Διακοσίων δηναρίων αρτοι ουκ αρκουσιν αυτοις ινα εκαστος βραχύ τι λάβη. 8 λέγει αυτω εις εκ των μαθητων αυτου, Ανδρέας ο αδελφος Σίμωνος Πέτρου, 9 Εστιν παιδάριον ωδε ος εχει πέντε αρτους κριθίνους και δύο οψάρια. αλλα ταυτα τί εστιν εις τοσούτους; 10 ειπεν ο Ιησους, Ποιήσατε τους ανθρώπους αναπεσειν. ην δε χόρτος πολυς εν τω τόπω. ανέπεσαν ουν οι ανδρες τον αριθμον ως πεντακισχίλιοι. 11 ελαβεν ουν τους αρτους ο Ιησους και ευχαριστήσας διέδωκεν τοις ανακειμένοις, ομοίως και εκ των οψαρίων οσον ηθελον. 12 ως δε ενεπλήσθησαν λέγει τοις μαθηταις αυτου, Συναγάγετε τα περισσεύσαντα κλάσματα, ινα μή τι απόληται. 13 συνήγαγον ουν, και εγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων εκ των πέντε αρτων των κριθίνων α επερίσσευσαν τοις βεβρωκόσιν. 14 Οι ουν ανθρωποι ιδόντες ο εποίησεν σημειον ελεγον οτι Ουτός εστιν αληθως ο προφήτης ο ερχόμενος εις τον κόσμον. 15 Ιησους ουν γνους οτι μέλλουσιν ερχεσθαι και αρπάζειν αυτον ινα ποιήσωσιν βασιλέα ανεχώρησεν πάλιν εις το ορος αυτος μόνος. 16 Ως δε οψία εγένετο κατέβησαν οι μαθηται αυτου επι την θάλασσαν, 17 και εμβάντες εις πλοιον ηρχοντο πέραν της θαλάσσης εις Καφαρναούμ. και σκοτία ηδη εγεγόνει και ουπω εληλύθει προς αυτους ο Ιησους, 18 η τε θάλασσα ανέμου μεγάλου πνέοντος διεγείρετο. 19 εληλακότες ουν ως σταδίους εικοσι πέντε η τριάκοντα θεωρουσιν τον Ιησουν περιπατουντα επι της θαλάσσης και εγγυς του πλοίου γινόμενον, και εφοβήθησαν. 20 ο δε λέγει αυτοις, Εγώ ειμι, μη φοβεισθε. 21 ηθελον ουν λαβειν αυτον εις το πλοιον, και ευθέως εγένετο το πλοιον επι της γης εις ην υπηγον. 22 Τη επαύριον ο οχλος ο εστηκως πέραν της θαλάσσης ειδον οτι πλοιάριον αλλο ουκ ην εκει ει μη εν, και οτι ου συνεισηλθεν τοις μαθηταις αυτου ο Ιησους εις το πλοιον αλλα μόνοι οι μαθηται αυτου απηλθον. 23 αλλα ηλθεν πλοι'άρια εκ Τιβεριάδος εγγυς του τόπου οπου εφαγον τον αρτον ευχαριστήσαντος του κυρίου. 24 οτε ουν ειδεν ο οχλος οτι Ιησους ουκ εστιν εκει ουδε οι μαθηται αυτου, ενέβησαν αυτοι εις τα πλοιάρια και ηλθον εις Καφαρναουμ ζητουντες τον Ιησουν. 25 και ευρόντες αυτον πέραν της θαλάσσης ειπον αυτω, Ραββί, πότε ωδε γέγονας; 26 απεκρίθη αυτοις ο Ιησους και ειπεν, Αμην αμην λέγω υμιν, ζητειτέ με ουχ οτι ειδετε σημεια αλλ οτι εφάγετε εκ των αρτων και εχορτάσθητε. 27 εργάζεσθε μη την βρωσιν την απολλυμένην αλλα την βρωσιν την μένουσαν εις ζωην αιώνιον, ην ο υιος του ανθρώπου υμιν δώσει. τουτον γαρ ο πατηρ εσφράγισεν ο θεός. 28 ειπον ουν προς αυτόν, Τί ποιωμεν ινα εργαζώμεθα τα εργα του θεου; 29 απεκρίθη ο Ιησους και ειπεν αυτοις, Τουτό εστιν το εργον του θεου, ινα πιστεύητε εις ον απέστειλεν εκεινος. 30 ειπον ουν αυτω, Τί ουν ποιεις συ σημειον, ινα ιδωμεν και πιστεύσωμέν σοι; τί εργάζη; 31 οι πατέρες ημων το μάννα εφαγον εν τη ερήμω, καθώς εστιν γεγραμμένον, Αρτον εκ του ουρανου εδωκεν αυτοις φαγειν. 32 ειπεν ουν αυτοις ο Ιησους, Αμην αμην λέγω υμιν, ου Μωϋσης δέδωκεν υμιν τον αρτον εκ του ουρανου, αλλ' ο πατήρ μου δίδωσιν υμιν τον αρτον εκ του ουρανου τον αληθινόν. 33 ο γαρ αρτος του θεου εστιν ο καταβαίνων εκ του ουρανου και ζωην διδους τω κόσμω. 34 Ειπον ουν προς αυτόν, Κύριε, πάντοτε δος ημιν τον αρτον τουτον. 35 ειπεν αυτοις ο Ιησους, Εγώ ειμι ο αρτος της ζωης. ο ερχόμενος πρός εμε ου μη πεινάση, και ο πιστεύων εις εμε ου μη διψήσει πώποτε. 36 αλλ ειπον υμιν οτι και εωράκατέ με και ου πιστεύετε. 37 Παν ο δίδωσίν μοι ο πατηρ προς εμε ηξει, και τον ερχόμενον προς εμε ου μη εκβάλω εξω, 38 οτι καταβέβηκα απο του ουρανου ουχ ινα ποιω το θέλημα το εμον αλλα το θέλημα του πέμψαντός με. 39 τουτο δέ εστιν το θέλημα του πέμψαντός με, ινα παν ο δέδωκέν μοι μη απολέσω εξ αυτου αλλα αναστήσω αυτο εν τη εσχάτη ημέρα. 40 τουτο γάρ εστιν το θέλημα του πατρός μου, ινα πας ο θεωρων τον υιον και πιστεύων εις αυτον εχη ζωην αιώνιον, και αναστήσω αυτον εγω εν τη εσχάτη ημέρα. 41 Εγόγγυζον ουν οι Ιουδαιοι περι αυτου οτι ειπεν, Εγώ ειμι ο αρτος ο καταβας εκ του ουρανου, 42 και ελεγον, Ουχ ουτός εστιν Ιησους ο υιος Ιωσήφ, ου ημεις οιδαμεν τον πατέρα και την μητέρα; πως νυν λέγει οτι Εκ του ουρανου καταβέβηκα; 43 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτοις, Μη γογγύζετε μετ' αλλήλων. 44 ουδεις δύναται ελθειν πρός με εαν μη ο πατηρ ο πέμψας με ελκύση αυτόν, καγω αναστήσω αυτον εν τη εσχάτη ημέρα. 45 εστιν γεγραμμένον εν τοις προφήταις, Και εσονται πάντες διδακτοι θεου. πας ο ακούσας παρα του πατρος και μαθων ερχεται προς εμέ. 46 ουχ οτι τον πατέρα εώρακέν τις ει μη ο ων παρα του θεου, ουτος εώρακεν τον πατέρα. 47 αμην αμην λέγω υμιν, ο πιστεύων εχει ζωην αιώνιον. 48 εγώ ειμι ο αρτος της ζωης. 49 οι πατέρες υμων εφαγον εν τη ερήμω το μάννα και απέθανον. 50 ουτός εστιν ο αρτος ο εκ του ουρανου καταβαίνων ινα τις εξ αυτου φάγη και μη αποθάνη. 51 εγώ ειμι ο αρτος ο ζων ο εκ του ουρανου καταβάς. εάν τις φάγη εκ τούτου του αρτου ζήσει εις τον αιωνα. και ο αρτος δε ον εγω δώσω η σάρξ μού εστιν υπερ της του κόσμου ζωης. 52 Εμάχοντο ουν προς αλλήλους οι Ιουδαιοι λέγοντες, Πως δύναται ουτος ημιν δουναι την σάρκα αυτου φαγειν; 53 ειπεν ουν αυτοις ο Ιησους, Αμην αμην λέγω υμιν, εαν μη φάγητε την σάρκα του υιου του ανθρώπου και πίητε αυτου το αιμα, ουκ εχετε ζωην εν εαυτοις. 54 ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αιμα εχει ζωην αιώνιον, καγω αναστήσω αυτον τη εσχάτη ημέρα. 55 η γαρ σάρξ μου αληθής εστιν βρωσις, και το αιμά μου αληθής εστιν πόσις. 56 ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αιμα εν εμοι μένει καγω εν αυτω. 57 καθως απέστειλέν με ο ζων πατηρ καγω ζω δια τον πατέρα, και ο τρώγων με κακεινος ζήσει δι' εμέ. 58 ουτός εστιν ο αρτος ο εξ ουρανου καταβάς, ου καθως εφαγον οι πατέρες και απέθανον. ο τρώγων τουτον τον αρτον ζήσει εις τον αιωνα. 59 Ταυτα ειπεν εν συναγωγη διδάσκων εν Καφαρναούμ. 60 Πολλοι ουν ακούσαντες εκ των μαθητων αυτου ειπαν, Σκληρός εστιν ο λόγος ουτος. τίς δύναται αυτου ακούειν; 61 ειδως δε ο Ιησους εν εαυτω οτι γογγύζουσιν περι τούτου οι μαθηται αυτου ειπεν αυτοις, Τουτο υμας σκανδαλίζει; 62 εαν ουν θεωρητε τον υιον του ανθρώπου αναβαίνοντα οπου ην το πρότερον; 63 το πνευμά εστιν το ζωοποιουν, η σαρξ ουκ ωφελει ουδέν. τα ρήματα α εγω λελάληκα υμιν πνευμά εστιν και ζωή εστιν. 64 αλλ εισιν εξ υμων τινες οι ου πιστεύουσιν. ηδει γαρ εξ αρχης ο Ιησους τίνες εισιν οι μη πιστεύοντες και τίς εστιν ο παραδώσων αυτόν. 65 και ελεγεν, Δια τουτο ειρηκα υμιν οτι ουδεις δύναται ελθειν πρός με εαν μη η δεδομένον αυτω εκ του πατρός. 66 Εκ τούτου πολλοι εκ των μαθητων αυτου απηλθον εις τα οπίσω και ουκέτι μετ' αυτου περιεπάτουν. 67 ειπεν ουν ο Ιησους τοις δώδεκα, Μη και υμεις θέλετε υπάγειν; 68 απεκρίθη αυτω Σίμων Πέτρος, Κύριε, προς τίνα απελευσόμεθα; ρήματα ζωης αιωνίου εχεις, 69 και ημεις πεπιστεύκαμεν και εγνώκαμεν οτι συ ει ο αγιος του θεου. 70 απεκρίθη αυτοις ο Ιησους, Ουκ εγω υμας τους δώδεκα εξελεξάμην, και εξ υμων εις διάβολός εστιν; 71 ελεγεν δε τον Ιούδαν Σίμωνος Ισκαριώτου. ουτος γαρ εμελλεν παραδιδόναι αυτόν, εις εκ των δώδεκα.
7:1 Και μετα ταυτα περιεπάτει ο Ιησους εν τη Γαλιλαία. ου γαρ ηθελεν εν τη Ιουδαία περιπατειν, οτι εζήτουν αυτον οι Ιουδαιοι αποκτειναι. 2 ην δε εγγυς η εορτη των Ιουδαίων η σκηνοπηγία. 3 ειπον ουν προς αυτον οι αδελφοι αυτου, Μετάβηθι εντευθεν και υπαγε εις την Ιουδαίαν, ινα και οι μαθηταί σου θεωρήσουσιν σου τα εργα α ποιεις. 4 ουδεις γάρ τι εν κρυπτω ποιει και ζητει αυτος εν παρρησία ειναι. ει ταυτα ποιεις, φανέρωσον σεαυτον τω κόσμω. 5 ουδε γαρ οι αδελφοι αυτου επίστευον εις αυτόν. 6 λέγει ουν αυτοις ο Ιησους, Ο καιρος ο εμος ουπω πάρεστιν, ο δε καιρος ο υμέτερος πάντοτέ εστιν ετοιμος. 7 ου δύναται ο κόσμος μισειν υμας, εμε δε μισει, οτι εγω μαρτυρω περι αυτου οτι τα εργα αυτου πονηρά εστιν. 8 υμεις ανάβητε εις την εορτήν. εγω ουκ αναβαίνω εις την εορτην ταύτην, οτι ο εμος καιρος ουπω πεπλήρωται. 9 ταυτα δε ειπων αυτος εμεινεν εν τη Γαλιλαία. 10 Ως δε ανέβησαν οι αδελφοι αυτου εις την εορτήν, τότε και αυτος ανέβη, ου φανερως αλλα ως εν κρυπτω. 11 οι ουν Ιουδαιοι εζήτουν αυτον εν τη εορτη και ελεγον, Που εστιν εκεινος; 12 και γογγυσμος περι αυτου ην πολυς εν τοις οχλοις. οι μεν ελεγον οτι Αγαθός εστιν, αλλοι δε ελεγον, Ου, αλλα πλανα τον οχλον. 13 ουδεις μέντοι παρρησία ελάλει περι αυτου δια τον φόβον των Ιουδαίων. 14 Ηδη δε της εορτης μεσούσης ανέβη Ιησους εις το ιερον και εδίδασκεν. 15 εθαύμαζον ουν οι Ιουδαιοι λέγοντες, Πως ουτος γράμματα οιδεν μη μεμαθηκώς; 16 απεκρίθη ουν αυτοις ο Ιησους και ειπεν, Η εμη διδαχη ουκ εστιν εμη αλλα του πέμψαντός με. 17 εάν τις θέλη το θέλημα αυτου ποιειν, γνώσεται περι της διδαχης πότερον εκ του θεου εστιν η εγω απ' εμαυτου λαλω. 18 ο αφ' εαυτου λαλων την δόξαν την ιδίαν ζητει. ο δε ζητων την δόξαν του πέμψαντος αυτόν, ουτος αληθής εστιν και αδικία εν αυτω ουκ εστιν. 19 ου Μωϋσης δέδωκεν υμιν τον νόμον; και ουδεις εξ υμων ποιει τον νόμον. τί με ζητειτε αποκτειναι; 20 απεκρίθη ο οχλος, Δαιμόνιον εχεις. τίς σε ζητει αποκτειναι; 21 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτοις, Εν εργον εποίησα και πάντες θαυμάζετε. 22 δια τουτο Μωϋσης δέδωκεν υμιν την περιτομήν,ν ουχ οτι εκ του Μωϋσέως εστιν αλλ' εκ των πατέρων,ν και εν σαββάτω περιτέμνετε ανθρωπον. 23 ει περιτομην λαμβάνει ανθρωπος εν σαββάτω ινα μη λυθη ο νόμος Μωϋσέως, εμοι χολατε οτι ολον ανθρωπον υγιη εποίησα εν σαββάτω; 24 μη κρίνετε κατ' οψιν, αλλα την δικαίαν κρίσιν κρίνετε. 25 Ελεγον ουν τινες εκ των Ιεροσολυμιτων, Ουχ ουτός εστιν ον ζητουσιν αποκτειναι; 26 και ιδε παρρησία λαλει και ουδεν αυτω λέγουσιν. μήποτε αληθως εγνωσαν οι αρχοντες οτι ουτός εστιν ο Χριστός; 27 αλλα τουτον οιδαμεν πόθεν εστίν. ο δε Χριστος οταν ερχηται ουδεις γινώσκει πόθεν εστίν. 28 εκραξεν ουν εν τω ιερω διδάσκων ο Ιησους και λέγων, Καμε οιδατε και οιδατε πόθεν ειμί. και απ' εμαυτου ουκ ελήλυθα, αλλ εστιν αληθινος ο πέμψας με, ον υμεις ουκ οιδατε. 29 εγω οιδα αυτόν, οτι παρ' αυτου ειμι κακεινός με απέστειλεν. 30 Εζήτουν ουν αυτον πιάσαι, και ουδεις επέβαλεν επ' αυτον την χειρα, οτι ουπω εληλύθει η ωρα αυτου. 31 Εκ του οχλου δε πολλοι επίστευσαν εις αυτόν, και ελεγον, Ο Χριστος οταν ελθη μη πλείονα σημεια ποιήσει ων ουτος εποίησεν; 32 Ηκουσαν οι Φαρισαιοι του οχλου γογγύζοντος περι αυτου ταυτα, και απέστειλαν οι αρχιερεις και οι Φαρισαιοι υπηρέτας ινα πιάσωσιν αυτόν. 33 ειπεν ουν ο Ιησους, Ετι χρόνον μικρον μεθ' υμων ειμι και υπάγω προς τον πέμψαντά με. 34 ζητήσετέ με και ουχ ευρήσετέ με, και οπου ειμι εγω υμεις ου δύνασθε ελθειν. 35 ειπον ουν οι Ιουδαιοι προς εαυτούς, Που ουτος μέλλει πορεύεσθαι οτι ημεις ουχ ευρήσομεν αυτόν; μη εις την διασποραν των Ελλήνων μέλλει πορεύεσθαι και διδάσκειν τους Ελληνας; 36 τίς εστιν ο λόγος ουτος ον ειπεν, Ζητήσετέ με και ουχ ευρήσετέ με, και οπου ειμι εγω υμεις ου δύνασθε ελθειν; 37 Εν δε τη εσχάτη ημέρα τη μεγάλη της εορτης ειστήκει ο Ιησους και εκραξεν λέγων, Εάν τις διψα ερχέσθω πρός με και πινέτω. 38 ο πιστεύων εις εμέ, καθως ειπεν η γραφή, ποταμοι εκ της κοιλίας αυτου ρεύσουσιν υδατος ζωντος. 39 τουτο δε ειπεν περι του πνεύματος ο εμελλον λαμβάνειν οι πιστεύσαντες εις αυτόν. ουπω γαρ ην πνευμα, οτι Ιησους ουδέπω εδοξάσθη. 40 Εκ του οχλου ουν ακούσαντες των λόγων τούτων ελεγον, Ουτός εστιν αληθως ο προφήτης. 41 αλλοι ελεγον, Ουτός εστιν ο Χριστός. οι δε ελεγον, Μη γαρ εκ της Γαλιλαίας ο Χριστος ερχεται; 42 ουχ η γραφη ειπεν οτι εκ του σπέρματος Δαυίδ, και απο Βηθλέεμ της κώμης οπου ην Δαυίδ, ερχεται ο Χριστος; 43 σχίσμα ουν εγένετο εν τω οχλω δι' αυτόν. 44 τινες δε ηθελον εξ αυτων πιάσαι αυτόν, αλλ ουδεις επέβαλεν επ' αυτον τας χειρας. 45 Ηλθον ουν οι υπηρέται προς τους αρχιερεις και Φαρισαίους, και ειπον αυτοις εκεινοι, Δια τί ουκ ηγάγετε αυτόν; 46 απεκρίθησαν οι υπηρέται, Ουδέποτε ελάλησεν ουτως ανθρωπος. 47 απεκρίθησαν ουν αυτοις οι Φαρισαιοι, Μη και υμεις πεπλάνησθε; 48 μή τις εκ των αρχόντων επίστευσεν εις αυτον η εκ των Φαρισαίων; 49 αλλα ο οχλος ουτος ο μη γινώσκων τον νόμον επάρατοί εισιν. 50 λέγει Νικόδημος προς αυτούς, ο ελθων προς αυτον το πρότερον, εις ων εξ αυτων, 51 Μη ο νόμος ημων κρίνει τον ανθρωπον εαν μη ακούση πρωτον παρ' αυτου και γνω τί ποιει; 52 απεκρίθησαν και ειπαν αυτω, Μη και συ εκ της Γαλιλαίας ει; εραύνησον και ιδε οτι εκ της Γαλιλαίας προφήτης ουκ εγείρεται. 53 άΚαι επορεύθησαν εκαστος εις τον οικον αυτου,
8:1 Ιησους δε επορεύθη εις το Ορος των Ελαιων. 2 Ορθρου δε πάλιν παρεγένετο εις το ιερόν, και πας ο λαος ηρχετο προς αυτόν, και καθίσας εδίδασκεν αυτούς. 3 αγουσιν δε οι γραμματεις και οι Φαρισαιοι γυναικα επι μοιχεία κατειλημμένην, και στήσαντες αυτην εν μέσω4 λέγουσιν αυτω, Διδάσκαλε, αυτη η γυνη κατείληπται επ' αυτοφώρω μοιχευομένη. 5 εν δε τω νόμω ημιν Μωϋσης ενετείλατο τας τοιαύτας λιθάζειν. συ ουν τί λέγεις; 6 τουτο δε ελεγον πειράζοντες αυτόν, ινα εχωσιν κατηγορειν αυτου. ο δε Ιησους κάτω κύψας τω δακτύλω κατέγραφεν εις την γην. 7 ως δε επέμενον ερωτωντες αυτόν, ανέκυψεν και ειπεν αυτοις, Ο αναμάρτητος υμων πρωτος επ' αυτην βαλέτω λίθον. 8 και πάλιν κατακύψας εγραφεν εις την γην. 9 οι δε ακούσαντες εξήρχοντο εις καθ' εις αρξάμενοι απο των πρεσβυτέρων, και κατελείφθη μόνος, και η γυνη εν μέσω ουσα. 10 ανακύψας δε ο Ιησους ειπεν αυτη, Γύναι, που εισιν; ουδείς σε κατέκρινεν; 11 η δε ειπεν, Ουδείς, κύριε. ειπεν δε ο Ιησους, Ουδε εγώ σε κατακρίνω. πορεύου, και απο του νυν μηκέτι αμάρτανε.έ 12 Πάλιν ουν αυτοις ελάλησεν ο Ιησους λέγων, Εγώ ειμι το φως του κόσμου. ο ακολουθων εμοι ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ εξει το φως της ζωης. 13 ειπον ουν αυτω οι Φαρισαιοι, Συ περι σεαυτου μαρτυρεις. η μαρτυρία σου ουκ εστιν αληθής. 14 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτοις, Καν εγω μαρτυρω περι εμαυτου, αληθής εστιν η μαρτυρία μου, οτι οιδα πόθεν ηλθον και που υπάγω. υμεις δε ουκ οιδατε πόθεν ερχομαι η που υπάγω. 15 υμεις κατα την σάρκα κρίνετε, εγω ου κρίνω ουδένα. 16 και εαν κρίνω δε εγώ, η κρίσις η εμη αληθινή εστιν, οτι μόνος ουκ ειμί, αλλ' εγω και ο πέμψας με πατήρ. 17 και εν τω νόμω δε τω υμετέρω γέγραπται οτι δύο ανθρώπων η μαρτυρία αληθής εστιν. 18 εγώ ειμι ο μαρτυρων περι εμαυτου και μαρτυρει περι εμου ο πέμψας με πατήρ. 19 ελεγον ουν αυτω, Που εστιν ο πατήρ σου; απεκρίθη Ιησους, Ουτε εμε οιδατε ουτε τον πατέρα μου. ει εμε ηδειτε, και τον πατέρα μου αν ηδειτε. 20 Ταυτα τα ρήματα ελάλησεν εν τω γαζοφυλακίω διδάσκων εν τω ιερω. και ουδεις επίασεν αυτόν, οτι ουπω εληλύθει η ωρα αυτου. 21 Ειπεν ουν πάλιν αυτοις, Εγω υπάγω και ζητήσετέ με, και εν τη αμαρτία υμων αποθανεισθε. οπου εγω υπάγω υμεις ου δύνασθε ελθειν. 22 ελεγον ουν οι Ιουδαιοι, Μήτι αποκτενει εαυτόν, οτι λέγει, Οπου εγω υπάγω υμεις ου δύνασθε ελθειν; 23 και ελεγεν αυτοις, Υμεις εκ των κάτω εστέ, εγω εκ των ανω ειμί. υμεις εκ τούτου του κόσμου εστέ, εγω ουκ ειμι εκ του κόσμου τούτου. 24 ειπον ουν υμιν οτι αποθανεισθε εν ταις αμαρτίαις υμων. εαν γαρ μη πιστεύσητε οτι εγώ ειμι, αποθανεισθε εν ταις αμαρτίαις υμων. 25 ελεγον ουν αυτω, Συ τίς ει; ειπεν αυτοις ο Ιησους, Την αρχην ο τι και λαλω υμιν; 26 πολλα εχω περι υμων λαλειν και κρίνειν. αλλ' ο πέμψας με αληθής εστιν, καγω α ηκουσα παρ' αυτου ταυτα λαλω εις τον κόσμον. 27 ουκ εγνωσαν οτι τον πατέρα αυτοις ελεγεν. 28 ειπεν ουν αυτοις ο Ιησους, Οταν υψώσητε τον υιον του ανθρώπου, τότε γνώσεσθε οτι εγώ ειμι, και απ' εμαυτου ποιω ουδέν, αλλα καθως εδίδαξέν με ο πατηρ ταυτα λαλω. 29 και ο πέμψας με μετ' εμου εστιν. ουκ αφηκέν με μόνον, οτι εγω τα αρεστα αυτω ποιω πάντοτε. 30 Ταυτα αυτου λαλουντος πολλοι επίστευσαν εις αυτόν. 31 Ελεγεν ουν ο Ιησους προς τους πεπιστευκότας αυτω Ιουδαίους, Εαν υμεις μείνητε εν τω λόγω τω εμω, αληθως μαθηταί μού εστε, 32 και γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμας. 33 απεκρίθησαν προς αυτόν, Σπέρμα Αβραάμ εσμεν και ουδενι δεδουλεύκαμεν πώποτε. πως συ λέγεις οτι Ελεύθεροι γενήσεσθε; 34 απεκρίθη αυτοις ο Ιησους, Αμην αμην λέγω υμιν οτι πας ο ποιων την αμαρτίαν δουλός εστιν της αμαρτίας. 35 ο δε δουλος ου μένει εν τη οικία εις τον αιωνα. ο υιος μένει εις τον αιωνα. 36 εαν ουν ο υιος υμας ελευθερώση, οντως ελεύθεροι εσεσθε. 37 οιδα οτι σπέρμα Αβραάμ εστε. αλλα ζητειτέ με αποκτειναι, οτι ο λόγος ο εμος ου χωρει εν υμιν. 38 α εγω εώρακα παρα τω πατρι λαλω. και υμεις ουν α ηκούσατε παρα του πατρος ποιειτε. 39 Απεκρίθησαν και ειπαν αυτω, Ο πατηρ ημων Αβραάμ εστιν. λέγει αυτοις ο Ιησους, Ει τέκνα του Αβραάμ εστε, τα εργα του Αβρααμ εποιειτε. 40 νυν δε ζητειτέ με αποκτειναι, ανθρωπον ος την αλήθειαν υμιν λελάληκα ην ηκουσα παρα του θεου. τουτο Αβρααμ ουκ εποίησεν. 41 υμεις ποιειτε τα εργα του πατρος υμων. ειπαν ουν αυτω, Ημεις εκ πορνείας ου γεγεννήμεθα. ενα πατέρα εχομεν τον θεόν. 42 ειπεν αυτοις ο Ιησους, Ει ο θεος πατηρ υμων ην, ηγαπατε αν εμέ, εγω γαρ εκ του θεου εξηλθον και ηκω. ουδε γαρ απ' εμαυτου ελήλυθα, αλλ' εκεινός με απέστειλεν. 43 δια τί την λαλιαν την εμην ου γινώσκετε; οτι ου δύνασθε ακούειν τον λόγον τον εμόν. 44 υμεις εκ του πατρος του διαβόλου εστε και τας επιθυμίας του πατρος υμων θέλετε ποιειν. εκεινος ανθρωποκτόνος ην απ' αρχης, και εν τη αληθεία ουκ εστηκεν, οτι ουκ εστιν αλήθεια εν αυτω. οταν λαλη το ψευδος, εκ των ιδίων λαλει, οτι ψεύστης εστιν και ο πατηρ αυτου. 45 εγω δε οτι την αλήθειαν λέγω, ου πιστεύετέ μοι. 46 τίς εξ υμων ελέγχει με περι αμαρτίας; ει αλήθειαν λέγω, δια τί υμεις ου πιστεύετέ μοι; 47 ο ων εκ του θεου τα ρήματα του θεου ακούει. δια τουτο υμεις ουκ ακούετε, οτι εκ του θεου ουκ εστέ. 48 Απεκρίθησαν οι Ιουδαιοι και ειπαν αυτω, Ου καλως λέγομεν ημεις οτι Σαμαρίτης ει συ και δαιμόνιον εχεις; 49 απεκρίθη Ιησους, Εγω δαιμόνιον ουκ εχω, αλλα τιμω τον πατέρα μου, και υμεις ατιμάζετέ με. 50 εγω δε ου ζητω την δόξαν μου. εστιν ο ζητων και κρίνων. 51 αμην αμην λέγω υμιν, εάν τις τον εμον λόγον τηρήση, θάνατον ου μη θεωρήση εις τον αιωνα. 52 ειπον ουν αυτω οι Ιουδαιοι, Νυν εγνώκαμεν οτι δαιμόνιον εχεις. Αβρααμ απέθανεν και οι προφηται, και συ λέγεις, Εάν τις τον λόγον μου τηρήση, ου μη γεύσηται θανάτου εις τον αιωνα. 53 μη συ μείζων ει του πατρος ημων Αβραάμ, οστις απέθανεν; και οι προφηται απέθανον. τίνα σεαυτον ποιεις; 54 απεκρίθη Ιησους, Εαν εγω δοξάσω εμαυτόν, η δόξα μου ουδέν εστιν. εστιν ο πατήρ μου ο δοξάζων με, ον υμεις λέγετε οτι θεος ημων εστιν. 55 και ουκ εγνώκατε αυτόν, εγω δε οιδα αυτόν. καν ειπω οτι ουκ οιδα αυτόν, εσομαι ομοιος υμιν ψεύστης. αλλα οιδα αυτον και τον λόγον αυτου τηρω. 56 Αβρααμ ο πατηρ υμων ηγαλλιάσατο ινα ιδη την ημέραν την εμήν, και ειδεν και εχάρη. 57 ειπον ουν οι Ιουδαιοι προς αυτόν, Πεντήκοντα ετη ουπω εχεις και Αβρααμ εώρακας; 58 ειπεν αυτοις Ιησους, Αμην αμην λέγω υμιν, πριν Αβρααμ γενέσθαι εγω ειμί. 59 ηραν ουν λίθους ινα βάλωσιν επ' αυτόν. Ιησους δε εκρύβη και εξηλθεν εκ του ιερου.
9:1 Και παράγων ειδεν ανθρωπον τυφλον εκ γενετης. 2 και ηρώτησαν αυτον οι μαθηται αυτου λέγοντες, Ραββί, τίς ημαρτεν, ουτος η οι γονεις αυτου, ινα τυφλος γεννηθη; 3 απεκρίθη Ιησους, Ουτε ουτος ημαρτεν ουτε οι γονεις αυτου, αλλ ινα φανερωθη τα εργα του θεου εν αυτω. 4 ημας δει εργάζεσθαι τα εργα του πέμψαντός με εως ημέρα εστίν. ερχεται νυξ οτε ουδεις δύναται εργάζεσθαι. 5 οταν εν τω κόσμω ω, φως ειμι του κόσμου. 6 ταυτα ειπων επτυσεν χαμαι και εποίησεν πηλον εκ του πτύσματος, και επέχρισεν αυτου τον πηλον επι τους οφθαλμους 7 και ειπεν αυτω, Υπαγε νίψαι εις την κολυμβήθραν του Σιλωάμ (ο ερμηνεύεται Απεσταλμένος). απηλθεν ουν και ενίψατο, και ηλθεν βλέπων. 8 Οι ουν γείτονες και οι θεωρουντες αυτον το πρότερον οτι προσαίτης ην ελεγον, Ουχ ουτός εστιν ο καθήμενος και προσαιτων; 9 αλλοι ελεγον οτι Ουτός εστιν. αλλοι ελεγον, Ουχί, αλλα ομοιος αυτω εστιν. εκεινος ελεγεν οτι Εγώ ειμι. 10 ελεγον ουν αυτω, Πως ουν ηνεώχθησάν σου οι οφθαλμοί; 11 απεκρίθη εκεινος, Ο ανθρωπος ο λεγόμενος Ιησους πηλον εποίησεν και επέχρισέν μου τους οφθαλμους και ειπέν μοι οτι Υπαγε εις τον Σιλωαμ και νίψαι. απελθων ουν και νιψάμενος ανέβλεψα. 12 και ειπαν αυτω, Που εστιν εκεινος; λέγει, Ουκ οιδα. 13 Αγουσιν αυτον προς τους Φαρισαίους τόν ποτε τυφλόν. 14 ην δε σάββατον εν η ημέρα τον πηλον εποίησεν ο Ιησους και ανέωξεν αυτου τους οφθαλμούς. 15 πάλιν ουν ηρώτων αυτον και οι Φαρισαιοι πως ανέβλεψεν. ο δε ειπεν αυτοις, Πηλον επέθηκέν μου επι τους οφθαλμούς, και ενιψάμην, και βλέπω. 16 ελεγον ουν εκ των Φαρισαίων τινές, Ουκ εστιν ουτος παρα θεου ο ανθρωπος, οτι το σάββατον ου τηρει. αλλοι δε ελεγον, Πως δύναται ανθρωπος αμαρτωλος τοιαυτα σημεια ποιειν; και σχίσμα ην εν αυτοις. 17 λέγουσιν ουν τω τυφλω πάλιν, Τί συ λέγεις περι αυτου, οτι ηνέωξέν σου τους οφθαλμούς; ο δε ειπεν οτι Προφήτης εστίν. 18 Ουκ επίστευσαν ουν οι Ιουδαιοι περι αυτου οτι ην τυφλος και ανέβλεψεν, εως οτου εφώνησαν τους γονεις αυτου του αναβλέψαντος 19 και ηρώτησαν αυτους λέγοντες, Ουτός εστιν ο υιος υμων, ον υμεις λέγετε οτι τυφλος εγεννήθη; πως ουν βλέπει αρτι; 20 απεκρίθησαν ουν οι γονεις αυτου και ειπαν, Οιδαμεν οτι ουτός εστιν ο υιος ημων και οτι τυφλος εγεννήθη. 21 πως δε νυν βλέπει ουκ οιδαμεν, η τίς ηνοιξεν αυτου τους οφθαλμους ημεις ουκ οιδαμεν. αυτον ερωτήσατε, ηλικίαν εχει, αυτος περι εαυτου λαλήσει. 22 ταυτα ειπαν οι γονεις αυτου οτι εφοβουντο τους Ιουδαίους, ηδη γαρ συνετέθειντο οι Ιουδαιοι ινα εάν τις αυτον ομολογήση Χριστόν, αποσυνάγωγος γένηται. 23 δια τουτο οι γονεις αυτου ειπαν οτι Ηλικίαν εχει, αυτον επερωτήσατε. 24 Εφώνησαν ουν τον ανθρωπον εκ δευτέρου ος ην τυφλος και ειπαν αυτω, Δος δόξαν τω θεω. ημεις οιδαμεν οτι ουτος ο ανθρωπος αμαρτωλός εστιν. 25 απεκρίθη ουν εκεινος, Ει αμαρτωλός εστιν ουκ οιδα. εν οιδα, οτι τυφλος ων αρτι βλέπω. 26 ειπον ουν αυτω, Τί εποίησέν σοι; πως ηνοιξέν σου τους οφθαλμούς; 27 απεκρίθη αυτοις, Ειπον υμιν ηδη και ουκ ηκούσατε. τί πάλιν θέλετε ακούειν; μη και υμεις θέλετε αυτου μαθηται γενέσθαι; 28 και ελοιδόρησαν αυτον και ειπον, Συ μαθητης ει εκείνου, ημεις δε του Μωϋσέως εσμεν μαθηταί. 29 ημεις οιδαμεν οτι Μωϋσει λελάληκεν ο θεός, τουτον δε ουκ οιδαμεν πόθεν εστίν. 30 απεκρίθη ο ανθρωπος και ειπεν αυτοις, Εν τούτω γαρ το θαυμαστόν εστιν οτι υμεις ουκ οιδατε πόθεν εστίν, και ηνοιξέν μου τους οφθαλμούς. 31 οιδαμεν οτι αμαρτωλων ο θεος ουκ ακούει, αλλ' εάν τις θεοσεβης η και το θέλημα αυτου ποιη τούτου ακούει. 32 εκ του αιωνος ουκ ηκούσθη οτι ηνέωξέν τις οφθαλμους τυφλου γεγεννημένου. 33 ει μη ην ουτος παρα θεου, ουκ ηδύνατο ποιειν ουδέν. 34 απεκρίθησαν και ειπαν αυτω, Εν αμαρτίαις συ εγεννήθης ολος, και συ διδάσκεις ημας; και εξέβαλον αυτον εξω. 35 Ηκουσεν Ιησους οτι εξέβαλον αυτον εξω, και ευρων αυτον ειπεν, Συ πιστεύεις εις τον υιον του ανθρώπου; 36 απεκρίθη εκεινος και ειπεν, Και τίς εστιν, κύριε, ινα πιστεύσω εις αυτόν; 37 ειπεν αυτω ο Ιησους, Και εώρακας αυτον και ο λαλων μετα σου εκεινός εστιν. 38 ο δε εφη, Πιστεύω, κύριε. και προσεκύνησεν αυτω. 39 και ειπεν ο Ιησους, Εις κρίμα εγω εις τον κόσμον τουτον ηλθον, ινα οι μη βλέποντες βλέπωσιν και οι βλέποντες τυφλοι γένωνται. 40 Ηκουσαν εκ των Φαρισαίων ταυτα οι μετ' αυτου οντες, και ειπον αυτω, Μη και ημεις τυφλοί εσμεν; 41 ειπεν αυτοις ο Ιησους, Ει τυφλοι ητε, ουκ αν ειχετε αμαρτίαν. νυν δε λέγετε οτι Βλέπομεν. η αμαρτία υμων μένει.
10:1 Αμην αμην λέγω υμιν, ο μη εισερχόμενος δια της θύρας εις την αυλην των προβάτων αλλα αναβαίνων αλλαχόθεν εκεινος κλέπτης εστιν και ληστής. 2 ο δε εισερχόμενος δια της θύρας ποιμήν εστιν των προβάτων. 3 τούτω ο θυρωρος ανοίγει, και τα πρόβατα της φωνης αυτου ακούει, και τα ιδια πρόβατα φωνει κατ' ονομα και εξάγει αυτά. 4 οταν τα ιδια πάντα εκβάλη, εμπροσθεν αυτων πορεύεται, και τα πρόβατα αυτω ακολουθει, οτι οιδασιν την φωνην αυτου. 5 αλλοτρίω δε ου μη ακολουθήσουσιν αλλα φεύξονται απ' αυτου, οτι ουκ οιδασιν των αλλοτρίων την φωνήν. 6 Ταύτην την παροιμίαν ειπεν αυτοις ο Ιησους. εκεινοι δε ουκ εγνωσαν τίνα ην α ελάλει αυτοις. 7 Ειπεν ουν πάλιν ο Ιησους, Αμην αμην λέγω υμιν οτι εγώ ειμι η θύρα των προβάτων. 8 πάντες οσοι ηλθον προ εμου κλέπται εισιν και λησταί. αλλ ουκ ηκουσαν αυτων τα πρόβατα. 9 εγώ ειμι η θύρα. δι' εμου εάν τις εισέλθη σωθήσεται και εισελεύσεται και εξελεύσεται και νομην ευρήσει. 10 ο κλέπτης ουκ ερχεται ει μη ινα κλέψη και θύση και απολέση. εγω ηλθον ινα ζωην εχωσιν και περισσον εχωσιν. 11 Εγώ ειμι ο ποιμην ο καλός. ο ποιμην ο καλος την ψυχην αυτου τίθησιν υπερ των προβάτων. 12 ο μισθωτος και ουκ ων ποιμήν, ου ουκ εστιν τα πρόβατα ιδια, θεωρει τον λύκον ερχόμενον και αφίησιν τα πρόβατα και φεύγει,ι και ο λύκος αρπάζει αυτα και σκορπίζει,ι 13 οτι μισθωτός εστιν και ου μέλει αυτω περι των προβάτων. 14 Εγώ ειμι ο ποιμην ο καλός, και γινώσκω τα εμα και γινώσκουσί με τα εμά, 15 καθως γινώσκει με ο πατηρ καγω γινώσκω τον πατέρα. και την ψυχήν μου τίθημι υπερ των προβάτων. 16 και αλλα πρόβατα εχω α ουκ εστιν εκ της αυλης ταύτης. κακεινα δει με αγαγειν, και της φωνης μου ακούσουσιν, και γενήσονται μία ποίμνη, εις ποιμήν. 17 δια τουτό με ο πατηρ αγαπα οτι εγω τίθημι την ψυχήν μου, ινα πάλιν λάβω αυτήν. 18 ουδεις αιρει αυτην απ' εμου, αλλ' εγω τίθημι αυτην απ' εμαυτου. εξουσίαν εχω θειναι αυτήν, και εξουσίαν εχω πάλιν λαβειν αυτήν. ταύτην την εντολην ελαβον παρα του πατρός μου. 19 Σχίσμα πάλιν εγένετο εν τοις Ιουδαίοις δια τους λόγους τούτους. 20 ελεγον δε πολλοι εξ αυτων, Δαιμόνιον εχει και μαίνεται. τί αυτου ακούετε; 21 αλλοι ελεγον, Ταυτα τα ρήματα ουκ εστιν δαιμονιζομένου. μη δαιμόνιον δύναται τυφλων οφθαλμους ανοιξαι; 22 Εγένετο τότε τα εγκαίνια εν τοις Ιεροσολύμοις. χειμων ην, 23 και περιεπάτει ο Ιησους εν τω ιερω εν τη στοα του Σολομωνος. 24 εκύκλωσαν ουν αυτον οι Ιουδαιοι και ελεγον αυτω, Εως πότε την ψυχην ημων αιρεις; ει συ ει ο Χριστός, ειπε ημιν παρρησία. 25 απεκρίθη αυτοις ο Ιησους, Ειπον υμιν και ου πιστεύετε. τα εργα α εγω ποιω εν τω ονόματι του πατρός μου ταυτα μαρτυρει περι εμου. 26 αλλα υμεις ου πιστεύετε, οτι ουκ εστε εκ των προβάτων των εμων. 27 τα πρόβατα τα εμα της φωνης μου ακούουσιν, καγω γινώσκω αυτά, και ακολουθουσίν μοι, 28 καγω δίδωμι αυτοις ζωην αιώνιον, και ου μη απόλωνται εις τον αιωνα, και ουχ αρπάσει τις αυτα εκ της χειρός μου. 29 ο πατήρ μου ο δέδωκέν μοι πάντων μειζόν εστιν, και ουδεις δύναται αρπάζειν εκ της χειρος του πατρός. 30 εγω και ο πατηρ εν εσμεν. 31 Εβάστασαν πάλιν λίθους οι Ιουδαιοι ινα λιθάσωσιν αυτόν. 32 απεκρίθη αυτοις ο Ιησους, Πολλα εργα καλα εδειξα υμιν εκ του πατρός. δια ποιον αυτων εργον εμε λιθάζετε; 33 απεκρίθησαν αυτω οι Ιουδαιοι, Περι καλου εργου ου λιθάζομέν σε αλλα περι βλασφημίας, και οτι συ ανθρωπος ων ποιεις σεαυτον θεόν. 34 απεκρίθη αυτοις ο Ιησους, Ουκ εστιν γεγραμμένον εν τω νόμω υμων οτι Εγω ειπα, Θεοί εστε; 35 ει εκείνους ειπεν θεους προς ους ο λόγος του θεου εγένετο, και ου δύναται λυθηναι η γραφή, 36 ον ο πατηρ ηγίασεν και απέστειλεν εις τον κόσμον υμεις λέγετε οτι Βλασφημεις, οτι ειπον, Υιος του θεου ειμι; 37 ει ου ποιω τα εργα του πατρός μου, μη πιστεύετέ μοι. 38 ει δε ποιω, καν εμοι μη πιστεύητε, τοις εργοις πιστεύετε, ινα γνωτε και γινώσκητε οτι εν εμοι ο πατηρ καγω εν τω πατρί. 39 Εζήτουν ουν αυτον πάλιν πιάσαι. και εξηλθεν εκ της χειρος αυτων. 40 Και απηλθεν πάλιν πέραν του Ιορδάνου εις τον τόπον οπου ην Ιωάννης το πρωτον βαπτίζων, και εμεινεν εκει. 41 και πολλοι ηλθον προς αυτον και ελεγον οτι Ιωάννης μεν σημειον εποίησεν ουδέν, πάντα δε οσα ειπεν Ιωάννης περι τούτου αληθη ην. 42 και πολλοι επίστευσαν εις αυτον εκει.
11:1 Ην δέ τις ασθενων, Λάζαρος απο Βηθανίας, εκ της κώμης Μαρίας και Μάρθας της αδελφης αυτης. 2 ην δε Μαριαμ η αλείψασα τον κύριον μύρω και εκμάξασα τους πόδας αυτου ταις θριξιν αυτης, ης ο αδελφος Λάζαρος ησθένει. 3 απέστειλαν ουν αι αδελφαι προς αυτον λέγουσαι, Κύριε, ιδε ον φιλεις ασθενει. 4 ακούσας δε ο Ιησους ειπεν, Αυτη η ασθένεια ουκ εστιν προς θάνατον αλλ' υπερ της δόξης του θεου, ινα δοξασθη ο υιος του θεου δι' αυτης. 5 ηγάπα δε ο Ιησους την Μάρθαν και την αδελφην αυτης και τον Λάζαρον. 6 ως ουν ηκουσεν οτι ασθενει, τότε μεν εμεινεν εν ω ην τόπω δύο ημέρας. 7 επειτα μετα τουτο λέγει τοις μαθηταις, Αγωμεν εις την Ιουδαίαν πάλιν. 8 λέγουσιν αυτω οι μαθηταί, Ραββί, νυν εζήτουν σε λιθάσαι οι Ιουδαιοι, και πάλιν υπάγεις εκει; 9 απεκρίθη Ιησους, Ουχι δώδεκα ωραί εισιν της ημέρας; εάν τις περιπατη εν τη ημέρα, ου προσκόπτει, οτι το φως του κόσμου τούτου βλέπει. 10 εαν δέ τις περιπατη εν τη νυκτί, προσκόπτει, οτι το φως ουκ εστιν εν αυτω. 11 ταυτα ειπεν, και μετα τουτο λέγει αυτοις, Λάζαρος ο φίλος ημων κεκοίμηται, αλλα πορεύομαι ινα εξυπνίσω αυτόν. 12 ειπαν ουν οι μαθηται αυτω, Κύριε, ει κεκοίμηται σωθήσεται. 13 ειρήκει δε ο Ιησους περι του θανάτου αυτου. εκεινοι δε εδοξαν οτι περι της κοιμήσεως του υπνου λέγει. 14 τότε ουν ειπεν αυτοις ο Ιησους παρρησία, Λάζαρος απέθανεν, 15 και χαίρω δι' υμας, ινα πιστεύσητε, οτι ουκ ημην εκει. αλλα αγωμεν προς αυτόν. 16 ειπεν ουν Θωμας ο λεγόμενος Δίδυμος τοις συμμαθηταις, Αγωμεν και ημεις ινα αποθάνωμεν μετ' αυτου. 17 Ελθων ουν ο Ιησους ευρεν αυτον τέσσαρας ηδη ημέρας εχοντα εν τω μνημείω. 18 ην δε η Βηθανία εγγυς των Ιεροσολύμων ως απο σταδίων δεκαπέντε. 19 πολλοι δε εκ των Ιουδαίων εληλύθεισαν προς την Μάρθαν και Μαριαμ ινα παραμυθήσωνται αυτας περι του αδελφου. 20 η ουν Μάρθα ως ηκουσεν οτι Ιησους ερχεται υπήντησεν αυτω. Μαριαμ δε εν τω οικω εκαθέζετο. 21 ειπεν ουν η Μάρθα προς τον Ιησουν, Κύριε, ει ης ωδε ουκ αν απέθανεν ο αδελφός μου. 22 αλλα και νυν οιδα οτι οσα αν αιτήση τον θεον δώσει σοι ο θεός. 23 λέγει αυτη ο Ιησους, Αναστήσεται ο αδελφός σου. 24 λέγει αυτω η Μάρθα, Οιδα οτι αναστήσεται εν τη αναστάσει εν τη εσχάτη ημέρα. 25 ειπεν αυτη ο Ιησους, Εγώ ειμι η ανάστασις και η ζωή. ο πιστεύων εις εμε καν αποθάνη ζήσεται, 26 και πας ο ζων και πιστεύων εις εμε ου μη αποθάνη εις τον αιωνα. πιστεύεις τουτο; 27 λέγει αυτω, Ναί, κύριε. εγω πεπίστευκα οτι συ ει ο Χριστος ο υιος του θεου ο εις τον κόσμον ερχόμενος. 28 Και τουτο ειπουσα απηλθεν και εφώνησεν Μαριαμ την αδελφην αυτης λάθρα ειπουσα, Ο διδάσκαλος πάρεστιν και φωνει σε. 29 εκείνη δε ως ηκουσεν ηγέρθη ταχυ και ηρχετο προς αυτόν. 30 ουπω δε εληλύθει ο Ιησους εις την κώμην, αλλ ην ετι εν τω τόπω οπου υπήντησεν αυτω η Μάρθα. 31 οι ουν Ιουδαιοι οι οντες μετ' αυτης εν τη οικία και παραμυθούμενοι αυτήν, ιδόντες την Μαριαμ οτι ταχέως ανέστη και εξηλθεν, ηκολούθησαν αυτη, δόξαντες οτι υπάγει εις το μνημειον ινα κλαύση εκει. 32 η ουν Μαριαμ ως ηλθεν οπου ην Ιησους ιδουσα αυτον επεσεν αυτου προς τους πόδας, λέγουσα αυτω, Κύριε, ει ης ωδε ουκ αν μου απέθανεν ο αδελφός. 33 Ιησους ουν ως ειδεν αυτην κλαίουσαν και τους συνελθόντας αυτη Ιουδαίους κλαίοντας, ενεβριμήσατο τω πνεύματι και ετάραξεν εαυτόν, 34 και ειπεν, Που τεθείκατε αυτόν; λέγουσιν αυτω, Κύριε, ερχου και ιδε. 35 εδάκρυσεν ο Ιησους. 36 ελεγον ουν οι Ιουδαιοι, Ιδε πως εφίλει αυτόν. 37 τινες δε εξ αυτων ειπαν, Ουκ εδύνατο ουτος ο ανοίξας τους οφθαλμους του τυφλου ποιησαι ινα και ουτος μη αποθάνη; 38 Ιησους ουν πάλιν εμβριμώμενος εν εαυτω ερχεται εις το μνημειον. ην δε σπήλαιον, και λίθος επέκειτο επ' αυτω. 39 λέγει ο Ιησους, Αρατε τον λίθον. λέγει αυτω η αδελφη του τετελευτηκότος Μάρθα, Κύριε, ηδη οζει, τεταρταιος γάρ εστιν. 40 λέγει αυτη ο Ιησους, Ουκ ειπόν σοι οτι εαν πιστεύσης οψη την δόξαν του θεου; 41 ηραν ουν τον λίθον. ο δε Ιησους ηρεν τους οφθαλμους ανω και ειπεν, Πάτερ, ευχαριστω σοι οτι ηκουσάς μου. 42 εγω δε ηδειν οτι πάντοτέ μου ακούεις. αλλα δια τον οχλον τον περιεστωτα ειπον, ινα πιστεύσωσιν οτι σύ με απέστειλας. 43 και ταυτα ειπων φωνη μεγάλη εκραύγασεν, Λάζαρε, δευρο εξω. 44 εξηλθεν ο τεθνηκως δεδεμένος τους πόδας και τας χειρας κειρίαις, και η οψις αυτου σουδαρίω περιεδέδετο. λέγει αυτοις ο Ιησους, Λύσατε αυτον και αφετε αυτον υπάγειν. 45 Πολλοι ουν εκ των Ιουδαίων, οι ελθόντες προς την Μαριαμ και θεασάμενοι α εποίησεν, επίστευσαν εις αυτόν. 46 τινες δε εξ αυτων απηλθον προς τους Φαρισαίους και ειπαν αυτοις α εποίησεν Ιησους. 47 συνήγαγον ουν οι αρχιερεις και οι Φαρισαιοι συνέδριον, και ελεγον, Τί ποιουμεν, οτι ουτος ο ανθρωπος πολλα ποιει σημεια; 48 εαν αφωμεν αυτον ουτως, πάντες πιστεύσουσιν εις αυτόν, και ελεύσονται οι Ρωμαιοι και αρουσιν ημων και τον τόπον και το εθνος. 49 εις δέ τις εξ αυτων Καϊάφας, αρχιερευς ων του ενιαυτου εκείνου, ειπεν αυτοις, Υμεις ουκ οιδατε ουδέν, 50 ουδε λογίζεσθε οτι συμφέρει υμιν ινα εις ανθρωπος αποθάνη υπερ του λαου και μη ολον το εθνος απόληται. 51 τουτο δε αφ' εαυτου ουκ ειπεν, αλλα αρχιερευς ων του ενιαυτου εκείνου επροφήτευσεν οτι εμελλεν Ιησους αποθνήσκειν υπερ του εθνους, 52 και ουχ υπερ του εθνους μόνον αλλ ινα και τα τέκνα του θεου τα διεσκορπισμένα συναγάγη εις εν. 53 απ' εκείνης ουν της ημέρας εβουλεύσαντο ινα αποκτείνωσιν αυτόν. 54 Ο ουν Ιησους ουκέτι παρρησία περιεπάτει εν τοις Ιουδαίοις, αλλα απηλθεν εκειθεν εις την χώραν εγγυς της ερήμου, εις Εφραιμ λεγομένην πόλιν, κακει εμεινεν μετα των μαθητων. 55 Ην δε εγγυς το πάσχα των Ιουδαίων, και ανέβησαν πολλοι εις Ιεροσόλυμα εκ της χώρας προ του πάσχα ινα αγνίσωσιν εαυτούς. 56 εζήτουν ουν τον Ιησουν και ελεγον μετ' αλλήλων εν τω ιερω εστηκότες, Τί δοκει υμιν; οτι ου μη ελθη εις την εορτήν; 57 δεδώκεισαν δε οι αρχιερεις και οι Φαρισαιοι εντολας ινα εάν τις γνω που εστιν μηνύση, οπως πιάσωσιν αυτόν.
12:1 Ο ουν Ιησους προ εξ ημερων του πάσχα ηλθεν εις Βηθανίαν, οπου ην Λάζαρος, ον ηγειρεν εκ νεκρων Ιησους. 2 εποίησαν ουν αυτω δειπνον εκει, και η Μάρθα διηκόνει, ο δε Λάζαρος εις ην εκ των ανακειμένων συν αυτω. 3 η ουν Μαριαμ λαβουσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικης πολυτίμου ηλειψεν τους πόδας του Ιησου και εξέμαξεν ταις θριξιν αυτης τους πόδας αυτου. η δε οικία επληρώθη εκ της οσμης του μύρου. 4 λέγει δε Ιούδας ο Ισκαριώτης εις εκ των μαθητων αυτου, ο μέλλων αυτον παραδιδόναι, 5 Δια τί τουτο το μύρον ουκ επράθη τριακοσίων δηναρίων και εδόθη πτωχοις; 6 ειπεν δε τουτο ουχ οτι περι των πτωχων εμελεν αυτω αλλ οτι κλέπτης ην και το γλωσσόκομον εχων τα βαλλόμενα εβάσταζεν. 7 ειπεν ουν ο Ιησους, Αφες αυτήν, ινα εις την ημέραν του ενταφιασμου μου τηρήση αυτό. 8 τους πτωχους γαρ πάντοτε εχετε μεθ' εαυτων, εμε δε ου πάντοτε εχετε. 9 Εγνω ουν ο οχλος πολυς εκ των Ιουδαίων οτι εκει εστιν, και ηλθον ου δια τον Ιησουν μόνον αλλ ινα και τον Λάζαρον ιδωσιν ον ηγειρεν εκ νεκρων. 10 εβουλεύσαντο δε οι αρχιερεις ινα και τον Λάζαρον αποκτείνωσιν, 11 οτι πολλοι δι' αυτον υπηγον των Ιουδαίων και επίστευον εις τον Ιησουν. 12 Τη επαύριον ο οχλος πολυς ο ελθων εις την εορτήν, ακούσαντες οτι ερχεται ο Ιησους εις Ιεροσόλυμα, 13 ελαβον τα βαϊα των φοινίκων και εξηλθον εις υπάντησιν αυτω, και εκραύγαζον, Ωσαννά. ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι κυρίου, και ο βασιλευς του Ισραήλ. 14 ευρων δε ο Ιησους ονάριον εκάθισεν επ' αυτό, καθώς εστιν γεγραμμένον, 15 Μη φοβου, θυγάτηρ Σιών. ιδου ο βασιλεύς σου ερχεται, καθήμενος επι πωλον ονου. 16 ταυτα ουκ εγνωσαν αυτου οι μαθηται το πρωτον, αλλ οτε εδοξάσθη Ιησους τότε εμνήσθησαν οτι ταυτα ην επ' αυτω γεγραμμένα και ταυτα εποίησαν αυτω. 17 εμαρτύρει ουν ο οχλος ο ων μετ' αυτου οτε τον Λάζαρον εφώνησεν εκ του μνημείου και ηγειρεν αυτον εκ νεκρων. 18 δια τουτο και υπήντησεν αυτω ο οχλος οτι ηκουσαν τουτο αυτον πεποιηκέναι το σημειον. 19 οι ουν Φαρισαιοι ειπαν προς εαυτούς, Θεωρειτε οτι ουκ ωφελειτε ουδέν. ιδε ο κόσμος οπίσω αυτου απηλθεν. 20 Ησαν δε Ελληνές τινες εκ των αναβαινόντων ινα προσκυνήσωσιν εν τη εορτη. 21 ουτοι ουν προσηλθον Φιλίππω τω απο Βηθσαϊδα της Γαλιλαίας, και ηρώτων αυτον λέγοντες, Κύριε, θέλομεν τον Ιησουν ιδειν. 22 ερχεται ο Φίλιππος και λέγει τω Ανδρέα. ερχεται Ανδρέας και Φίλιππος και λέγουσιν τω Ιησου. 23 ο δε Ιησους αποκρίνεται αυτοις λέγων, Ελήλυθεν η ωρα ινα δοξασθη ο υιος του ανθρώπου. 24 αμην αμην λέγω υμιν, εαν μη ο κόκκος του σίτου πεσων εις την γην αποθάνη, αυτος μόνος μένει. εαν δε αποθάνη, πολυν καρπον φέρει. 25 ο φιλων την ψυχην αυτου απολλύει αυτήν, και ο μισων την ψυχην αυτου εν τω κόσμω τούτω εις ζωην αιώνιον φυλάξει αυτήν. 26 εαν εμοί τις διακονη, εμοι ακολουθείτω, και οπου ειμι εγω εκει και ο διάκονος ο εμος εσται. εάν τις εμοι διακονη τιμήσει αυτον ο πατήρ. 27 Νυν η ψυχή μου τετάρακται. και τί ειπω; Πάτερ, σωσόν με εκ της ωρας ταύτης; αλλα δια τουτο ηλθον εις την ωραν ταύτην. 28 πάτερ, δόξασόν σου το ονομα. ηλθεν ουν φωνη εκ του ουρανου, Και εδόξασα και πάλιν δοξάσω. 29 ο ουν οχλος ο εστως και ακούσας ελεγεν βροντην γεγονέναι. αλλοι ελεγον, Αγγελος αυτω λελάληκεν. 30 απεκρίθη Ιησους και ειπεν, Ου δι' εμε η φωνη αυτη γέγονεν αλλα δι' υμας. 31 νυν κρίσις εστιν του κόσμου τούτου, νυν ο αρχων του κόσμου τούτου εκβληθήσεται εξω. 32 καγω εαν υψωθω εκ της γης, πάντας ελκύσω προς εμαυτόν. 33 τουτο δε ελεγεν σημαίνων ποίω θανάτω ημελλεν αποθνήσκειν. 34 απεκρίθη ουν αυτω ο οχλος, Ημεις ηκούσαμεν εκ του νόμου οτι ο Χριστος μένει εις τον αιωνα, και πως λέγεις συ οτι δει υψωθηναι τον υιον του ανθρώπου; τίς εστιν ουτος ο υιος του ανθρώπου; 35 ειπεν ουν αυτοις ο Ιησους, Ετι μικρον χρόνον το φως εν υμιν εστιν. περιπατειτε ως το φως εχετε, ινα μη σκοτία υμας καταλάβη. και ο περιπατων εν τη σκοτία ουκ οιδεν που υπάγει. 36 ως το φως εχετε, πιστεύετε εις το φως, ινα υιοι φωτος γένησθε. Ταυτα ελάλησεν Ιησους, και απελθων εκρύβη απ' αυτων. 37 Τοσαυτα δε αυτου σημεια πεποιηκότος εμπροσθεν αυτων ουκ επίστευον εις αυτόν, 38 ινα ο λόγος Ησαϊου του προφήτου πληρωθη ον ειπεν, Κύριε, τίς επίστευσεν τη ακοη ημων; και ο βραχίων κυρίου τίνι απεκαλύφθη; 39 δια τουτο ουκ ηδύναντο πιστεύειν, οτι πάλιν ειπεν Ησαϊας, 40 Τετύφλωκεν αυτων τους οφθαλμους και επώρωσεν αυτων την καρδίαν, ινα μη ιδωσιν τοις οφθαλμοις και νοήσωσιν τη καρδία και στραφωσιν, και ιάσομαι αυτούς. 41 ταυτα ειπεν Ησαϊας, οτι ειδεν την δόξαν αυτου, και ελάλησεν περι αυτου. 42 ομως μέντοι και εκ των αρχόντων πολλοι επίστευσαν εις αυτόν, αλλα δια τους Φαρισαίους ουχ ωμολόγουν ινα μη αποσυνάγωγοι γένωνται. 43 ηγάπησαν γαρ την δόξαν των ανθρώπων μαλλον ηπερ την δόξαν του θεου. 44 Ιησους δε εκραξεν και ειπεν, Ο πιστεύων εις εμε ου πιστεύει εις εμε αλλα εις τον πέμψαντά με, 45 και ο θεωρων εμε θεωρει τον πέμψαντά με. 46 εγω φως εις τον κόσμον ελήλυθα, ινα πας ο πιστεύων εις εμε εν τη σκοτία μη μείνη. 47 και εάν τίς μου ακούση των ρημάτων και μη φυλάξη, εγω ου κρίνω αυτόν, ου γαρ ηλθον ινα κρίνω τον κόσμον αλλ ινα σώσω τον κόσμον. 48 ο αθετων εμε και μη λαμβάνων τα ρήματά μου εχει τον κρίνοντα αυτόν. ο λόγος ον ελάλησα εκεινος κρινει αυτον εν τη εσχάτη ημέρα. 49 οτι εγω εξ εμαυτου ουκ ελάλησα, αλλ' ο πέμψας με πατηρ αυτός μοι εντολην δέδωκεν τί ειπω και τί λαλήσω. 50 και οιδα οτι η εντολη αυτου ζωη αιώνιός εστιν. α ουν εγω λαλω, καθως ειρηκέν μοι ο πατήρ, ουτως λαλω.
13:1 Προ δε της εορτης του πάσχα ειδως ο Ιησους οτι ηλθεν αυτου η ωρα ινα μεταβη εκ του κόσμου τούτου προς τον πατέρα, αγαπήσας τους ιδίους τους εν τω κόσμω, εις τέλος ηγάπησεν αυτούς. 2 και δείπνου γινομένου, του διαβόλου ηδη βεβληκότος εις την καρδίαν ινα παραδοι αυτον Ιούδας Σίμωνος Ισκαριώτου, 3 ειδως οτι πάντα εδωκεν αυτω ο πατηρ εις τας χειρας και οτι απο θεου εξηλθεν και προς τον θεον υπάγει, 4 εγείρεται εκ του δείπνου και τίθησιν τα ιμάτια, και λαβων λέντιον διέζωσεν εαυτόν. 5 ειτα βάλλει υδωρ εις τον νιπτηρα και ηρξατο νίπτειν τους πόδας των μαθητων και εκμάσσειν τω λεντίω ω ην διεζωσμένος. 6 ερχεται ουν προς Σίμωνα Πέτρον. λέγει αυτω, Κύριε, σύ μου νίπτεις τους πόδας; 7 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτω, Ο εγω ποιω συ ουκ οιδας αρτι, γνώση δε μετα ταυτα. 8 λέγει αυτω Πέτρος, Ου μη νίψης μου τους πόδας εις τον αιωνα. απεκρίθη Ιησους αυτω, Εαν μη νίψω σε, ουκ εχεις μέρος μετ' εμου. 9 λέγει αυτω Σίμων Πέτρος, Κύριε, μη τους πόδας μου μόνον αλλα και τας χειρας και την κεφαλήν. 10 λέγει αυτω ο Ιησους, Ο λελουμένος ουκ εχει χρείαν ει μη τους πόδας νίψασθαι, αλλ εστιν καθαρος ολος. και υμεις καθαροί εστε, αλλ ουχι πάντες. 11 ηδει γαρ τον παραδιδόντα αυτόν. δια τουτο ειπεν οτι Ουχι πάντες καθαροί εστε. 12 Οτε ουν ενιψεν τους πόδας αυτων και ελαβεν τα ιμάτια αυτου και ανέπεσεν πάλιν, ειπεν αυτοις, Γινώσκετε τί πεποίηκα υμιν; 13 υμεις φωνειτέ με Ο διδάσκαλος και Ο κύριος, και καλως λέγετε, ειμι γάρ. 14 ει ουν εγω ενιψα υμων τους πόδας ο κύριος και ο διδάσκαλος, και υμεις οφείλετε αλλήλων νίπτειν τους πόδας. 15 υπόδειγμα γαρ εδωκα υμιν ινα καθως εγω εποίησα υμιν και υμεις ποιητε. 16 αμην αμην λέγω υμιν, ουκ εστιν δουλος μείζων του κυρίου αυτου ουδε απόστολος μείζων του πέμψαντος αυτόν. 17 ει ταυτα οιδατε, μακάριοί εστε εαν ποιητε αυτά. 18 ου περι πάντων υμων λέγω. εγω οιδα τίνας εξελεξάμην. αλλ ινα η γραφη πληρωθη, Ο τρώγων μου τον αρτον επηρεν επ' εμε την πτέρναν αυτου. 19 απ' αρτι λέγω υμιν προ του γενέσθαι, ινα πιστεύσητε οταν γένηται οτι εγώ ειμι. 20 αμην αμην λέγω υμιν, ο λαμβάνων αν τινα πέμψω εμε λαμβάνει, ο δε εμε λαμβάνων λαμβάνει τον πέμψαντά με. 21 Ταυτα ειπων ο Ιησους εταράχθη τω πνεύματι και εμαρτύρησεν και ειπεν, Αμην αμην λέγω υμιν οτι εις εξ υμων παραδώσει με. 22 εβλεπον εις αλλήλους οι μαθηται απορούμενοι περι τίνος λέγει. 23 ην ανακείμενος εις εκ των μαθητων αυτου εν τω κόλπω του Ιησου, ον ηγάπα ο Ιησους. 24 νεύει ουν τούτω Σίμων Πέτρος πυθέσθαι τίς αν ειη περι ου λέγει. 25 αναπεσων ουν εκεινος ουτως επι το στηθος του Ιησου λέγει αυτω, Κύριε, τίς εστιν; 26 αποκρίνεται ο Ιησους, Εκεινός εστιν ω εγω βάψω το ψωμίον και δώσω αυτω. βάψας ουν το ψωμίον λαμβάνει και δίδωσιν Ιούδα Σίμωνος Ισκαριώτου. 27 και μετα το ψωμίον τότε εισηλθεν εις εκεινον ο Σατανας. λέγει ουν αυτω ο Ιησους, Ο ποιεις ποίησον τάχιον. 28 τουτο δε ουδεις εγνω των ανακειμένων προς τί ειπεν αυτω. 29 τινες γαρ εδόκουν, επει το γλωσσόκομον ειχεν Ιούδας, οτι λέγει αυτω ο Ιησους, Αγόρασον ων χρείαν εχομεν εις την εορτήν, η τοις πτωχοις ινα τι δω. 30 λαβων ουν το ψωμίον εκεινος εξηλθεν ευθύς. ην δε νύξ. 31 Οτε ουν εξηλθεν λέγει Ιησους, Νυν εδοξάσθη ο υιος του ανθρώπου, και ο θεος εδοξάσθη εν αυτω. 32 ει ο θεος εδοξάσθη εν αυτω και ο θεος δοξάσει αυτον εν αυτω, και ευθυς δοξάσει αυτόν. 33 τεκνία, ετι μικρον μεθ' υμων ειμι. ζητήσετέ με, και καθως ειπον τοις Ιουδαίοις οτι Οπου εγω υπάγω υμεις ου δύνασθε ελθειν, και υμιν λέγω αρτι. 34 εντολην καινην δίδωμι υμιν, ινα αγαπατε αλλήλους. καθως ηγάπησα υμας ινα και υμεις αγαπατε αλλήλους. 35 εν τούτω γνώσονται πάντες οτι εμοι μαθηταί εστε, εαν αγάπην εχητε εν αλλήλοις. 36 Λέγει αυτω Σίμων Πέτρος, Κύριε, που υπάγεις; απεκρίθη αυτω Ιησους, Οπου υπάγω ου δύνασαί μοι νυν ακολουθησαι, ακολουθήσεις δε υστερον. 37 λέγει αυτω ο Πέτρος, Κύριε, δια τί ου δύναμαί σοι ακολουθησαι αρτι; την ψυχήν μου υπερ σου θήσω. 38 αποκρίνεται Ιησους, Την ψυχήν σου υπερ εμου θήσεις; αμην αμην λέγω σοι, ου μη αλέκτωρ φωνήση εως ου αρνήση με τρίς.
14:1 Μη ταρασσέσθω υμων η καρδία. πιστεύετε εις τον θεόν, και εις εμε πιστεύετε. 2 εν τη οικία του πατρός μου μοναι πολλαί εισιν. ει δε μή, ειπον αν υμιν οτι πορεύομαι ετοιμάσαι τόπον υμιν; 3 και εαν πορευθω και ετοιμάσω τόπον υμιν, πάλιν ερχομαι και παραλήμψομαι υμας προς εμαυτόν, ινα οπου ειμι εγω και υμεις ητε. 4 και οπου εγω υπάγω οιδατε την οδόν. 5 Λέγει αυτω Θωμας, Κύριε, ουκ οιδαμεν που υπάγεις. πως δυνάμεθα την οδον ειδέναι; 6 λέγει αυτω ο Ιησους, Εγώ ειμι η οδος και η αλήθεια και η ζωή. ουδεις ερχεται προς τον πατέρα ει μη δι' εμου. 7 ει εγνώκατέ με, και τον πατέρα μου γνώσεσθε. και απ' αρτι γινώσκετε αυτον και εωράκατε αυτόν. 8 λέγει αυτω Φίλιππος, Κύριε, δειξον ημιν τον πατέρα, και αρκει ημιν. 9 λέγει αυτω ο Ιησους, Τοσούτω χρόνω μεθ' υμων ειμι και ουκ εγνωκάς με, Φίλιππε; ο εωρακως εμε εώρακεν τον πατέρα. πως συ λέγεις, Δειξον ημιν τον πατέρα; 10 ου πιστεύεις οτι εγω εν τω πατρι και ο πατηρ εν εμοί εστιν; τα ρήματα α εγω λέγω υμιν απ' εμαυτου ου λαλω. ο δε πατηρ εν εμοι μένων ποιει τα εργα αυτου. 11 πιστεύετέ μοι οτι εγω εν τω πατρι και ο πατηρ εν εμοί. ει δε μή, δια τα εργα αυτα πιστεύετε. 12 αμην αμην λέγω υμιν, ο πιστεύων εις εμε τα εργα α εγω ποιω κακεινος ποιήσει, και μείζονα τούτων ποιήσει, οτι εγω προς τον πατέρα πορεύομαι. 13 και ο τι αν αιτήσητε εν τω ονόματί μου τουτο ποιήσω, ινα δοξασθη ο πατηρ εν τω υιω. 14 εάν τι αιτήσητέ με εν τω ονόματί μου εγω ποιήσω. 15 Εαν αγαπατέ με, τας εντολας τας εμας τηρήσετε. 16 καγω ερωτήσω τον πατέρα και αλλον παράκλητον δώσει υμιν ινα μεθ' υμων εις τον αιωνα η, 17 το πνευμα της αληθείας, ο ο κόσμος ου δύναται λαβειν, οτι ου θεωρει αυτο ουδε γινώσκει. υμεις γινώσκετε αυτό, οτι παρ' υμιν μένει και εν υμιν εσται. 18 Ουκ αφήσω υμας ορφανούς, ερχομαι προς υμας. 19 ετι μικρον και ο κόσμος με ουκέτι θεωρει, υμεις δε θεωρειτέ με, οτι εγω ζω και υμεις ζήσετε. 20 εν εκείνη τη ημέρα γνώσεσθε υμεις οτι εγω εν τω πατρί μου και υμεις εν εμοι καγω εν υμιν. 21 ο εχων τας εντολάς μου και τηρων αυτας εκεινός εστιν ο αγαπων με. ο δε αγαπων με αγαπηθήσεται υπο του πατρός μου, καγω αγαπήσω αυτον και εμφανίσω αυτω εμαυτόν. 22 Λέγει αυτω Ιούδας, ουχ ο Ισκαριώτης, Κύριε, και τί γέγονεν οτι ημιν μέλλεις εμφανίζειν σεαυτον και ουχι τω κόσμω; 23 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτω, Εάν τις αγαπα με τον λόγον μου τηρήσει, και ο πατήρ μου αγαπήσει αυτόν, και προς αυτον ελευσόμεθα και μονην παρ' αυτω ποιησόμεθα. 24 ο μη αγαπων με τους λόγους μου ου τηρει. και ο λόγος ον ακούετε ουκ εστιν εμος αλλα του πέμψαντός με πατρός. 25 Ταυτα λελάληκα υμιν παρ' υμιν μένων. 26 ο δε παράκλητος, το πνευμα το αγιον ο πέμψει ο πατηρ εν τω ονόματί μου, εκεινος υμας διδάξει πάντα και υπομνήσει υμας πάντα α ειπον υμιν εγώ. 27 Ειρήνην αφίημι υμιν, ειρήνην την εμην δίδωμι υμιν. ου καθως ο κόσμος δίδωσιν εγω δίδωμι υμιν. μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδε δειλιάτω. 28 ηκούσατε οτι εγω ειπον υμιν, Υπάγω και ερχομαι προς υμας. ει ηγαπατέ με εχάρητε αν, οτι πορεύομαι προς τον πατέρα, οτι ο πατηρ μείζων μού εστιν. 29 και νυν ειρηκα υμιν πριν γενέσθαι, ινα οταν γένηται πιστεύσητε. 30 ουκέτι πολλα λαλήσω μεθ' υμων, ερχεται γαρ ο του κόσμου αρχων. και εν εμοι ουκ εχει ουδέν, 31 αλλ ινα γνω ο κόσμος οτι αγαπω τον πατέρα, και καθως ενετείλατο μοι ο πατήρ, ουτως ποιω. Εγείρεσθε, αγωμεν εντευθεν.
15:1 Εγώ ειμι η αμπελος η αληθινή, και ο πατήρ μου ο γεωργός εστιν. 2 παν κλημα εν εμοι μη φέρον καρπόν, αιρει αυτό, και παν το καρπον φέρον καθαίρει αυτο ινα καρπον πλείονα φέρη. 3 ηδη υμεις καθαροί εστε δια τον λόγον ον λελάληκα υμιν. 4 μείνατε εν εμοί, καγω εν υμιν. καθως το κλημα ου δύναται καρπον φέρειν αφ' εαυτου εαν μη μένη εν τη αμπέλω, ουτως ουδε υμεις εαν μη εν εμοι μένητε. 5 εγώ ειμι η αμπελος, υμεις τα κλήματα. ο μένων εν εμοι καγω εν αυτω ουτος φέρει καρπον πολύν, οτι χωρις εμου ου δύνασθε ποιειν ουδέν. 6 εαν μή τις μένη εν εμοί, εβλήθη εξω ως το κλημα και εξηράνθη, και συνάγουσιν αυτα και εις το πυρ βάλλουσιν και καίεται. 7 εαν μείνητε εν εμοι και τα ρήματά μου εν υμιν μείνη, ο εαν θέλητε αιτήσασθε και γενήσεται υμιν. 8 εν τούτω εδοξάσθη ο πατήρ μου, ινα καρπον πολυν φέρητε και γένησθε εμοι μαθηταί. 9 καθως ηγάπησέν με ο πατήρ, καγω υμας ηγάπησα. μείνατε εν τη αγάπη τη εμη. 10 εαν τας εντολάς μου τηρήσητε, μενειτε εν τη αγάπη μου, καθως εγω τας εντολας του πατρός μου τετήρηκα και μένω αυτου εν τη αγάπη. 11 Ταυτα λελάληκα υμιν ινα η χαρα η εμη εν υμιν η και η χαρα υμων πληρωθη. 12 αυτη εστιν η εντολη η εμή, ινα αγαπατε αλλήλους καθως ηγάπησα υμας. 13 μείζονα ταύτης αγάπην ουδεις εχει, ινα τις την ψυχην αυτου θη υπερ των φίλων αυτου. 14 υμεις φίλοι μού εστε εαν ποιητε α εγω εντέλλομαι υμιν. 15 ουκέτι λέγω υμας δούλους, οτι ο δουλος ουκ οιδεν τί ποιει αυτου ο κύριος. υμας δε ειρηκα φίλους, οτι πάντα α ηκουσα παρα του πατρός μου εγνώρισα υμιν. 16 ουχ υμεις με εξελέξασθε, αλλ' εγω εξελεξάμην υμας και εθηκα υμας ινα υμεις υπάγητε και καρπον φέρητε και ο καρπος υμων μένη, ινα ο τι αν αιτήσητε τον πατέρα εν τω ονόματί μου δω υμιν. 17 ταυτα εντέλλομαι υμιν, ινα αγαπατε αλλήλους. 18 Ει ο κόσμος υμας μισει, γινώσκετε οτι εμε πρωτον υμων μεμίσηκεν. 19 ει εκ του κόσμου ητε, ο κόσμος αν το ιδιον εφίλει. οτι δε εκ του κόσμου ουκ εστέ, αλλ' εγω εξελεξάμην υμας εκ του κόσμου, δια τουτο μισει υμας ο κόσμος. 20 μνημονεύετε του λόγου ου εγω ειπον υμιν, Ουκ εστιν δουλος μείζων του κυρίου αυτου. ει εμε εδίωξαν, και υμας διώξουσιν. ει τον λόγον μου ετήρησαν, και τον υμέτερον τηρήσουσιν. 21 αλλα ταυτα πάντα ποιήσουσιν εις υμας δια το ονομά μου, οτι ουκ οιδασιν τον πέμψαντά με. 22 ει μη ηλθον και ελάλησα αυτοις, αμαρτίαν ουκ ειχοσαν. νυν δε πρόφασιν ουκ εχουσιν περι της αμαρτίας αυτων. 23 ο εμε μισων και τον πατέρα μου μισει. 24 ει τα εργα μη εποίησα εν αυτοις α ουδεις αλλος εποίησεν, αμαρτίαν ουκ ειχοσαν. νυν δε και εωράκασιν και μεμισήκασιν και εμε και τον πατέρα μου. 25 αλλ ινα πληρωθη ο λόγος ο εν τω νόμω αυτων γεγραμμένος οτι Εμίσησάν με δωρεάν. 26 Οταν ελθη ο παράκλητος ον εγω πέμψω υμιν παρα του πατρός, το πνευμα της αληθείας ο παρα του πατρος εκπορεύεται, εκεινος μαρτυρήσει περι εμου. 27 και υμεις δε μαρτυρειτε, οτι απ' αρχης μετ' εμου εστε.
16:1 Ταυτα λελάληκα υμιν ινα μη σκανδαλισθητε. 2 αποσυναγώγους ποιήσουσιν υμας. αλλ ερχεται ωρα ινα πας ο αποκτείνας υμας δόξη λατρείαν προσφέρειν τω θεω. 3 και ταυτα ποιήσουσιν οτι ουκ εγνωσαν τον πατέρα ουδε εμέ. 4 αλλα ταυτα λελάληκα υμιν ινα οταν ελθη η ωρα αυτων μνημονεύητε αυτων οτι εγω ειπον υμιν. Ταυτα δε υμιν εξ αρχης ουκ ειπον, οτι μεθ' υμων ημην. 5 νυν δε υπάγω προς τον πέμψαντά με, και ουδεις εξ υμων ερωτα με, Που υπάγεις; 6 αλλ οτι ταυτα λελάληκα υμιν η λύπη πεπλήρωκεν υμων την καρδίαν. 7 αλλ' εγω την αλήθειαν λέγω υμιν, συμφέρει υμιν ινα εγω απέλθω. εαν γαρ μη απέλθω, ο παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμας. εαν δε πορευθω, πέμψω αυτον προς υμας. 8 και ελθων εκεινος ελέγξει τον κόσμον περι αμαρτίας και περι δικαιοσύνης και περι κρίσεως. 9 περι αμαρτίας μέν, οτι ου πιστεύουσιν εις εμέ. 10 περι δικαιοσύνης δέ, οτι προς τον πατέρα υπάγω και ουκέτι θεωρειτέ με. 11 περι δε κρίσεως, οτι ο αρχων του κόσμου τούτου κέκριται. 12 Ετι πολλα εχω υμιν λέγειν, αλλ ου δύνασθε βαστάζειν αρτι. 13 οταν δε ελθη εκεινος, το πνευμα της αληθείας, οδηγήσει υμας εν τη αληθεία πάση. ου γαρ λαλήσει αφ' εαυτου, αλλ οσα ακούσει λαλήσει, και τα ερχόμενα αναγγελει υμιν. 14 εκεινος εμε δοξάσει, οτι εκ του εμου λήμψεται και αναγγελει υμιν. 15 πάντα οσα εχει ο πατηρ εμά εστιν. δια τουτο ειπον οτι εκ του εμου λαμβάνει και αναγγελει υμιν. 16 Μικρον και ουκέτι θεωρειτέ με, και πάλιν μικρον και οψεσθέ με. 17 ειπαν ουν εκ των μαθητων αυτου προς αλλήλους, Τί εστιν τουτο ο λέγει ημιν, Μικρον και ου θεωρειτέ με, και πάλιν μικρον και οψεσθέ με; καί, Οτι υπάγω προς τον πατέρα; 18 ελεγον ουν, Τί εστιν τουτο ο λέγει, το μικρόν; ουκ οιδαμεν τί λαλει. 19 εγνω ο Ιησους οτι ηθελον αυτον ερωταν, και ειπεν αυτοις, Περι τούτου ζητειτε μετ' αλλήλων οτι ειπον, Μικρον και ου θεωρειτέ με, και πάλιν μικρον και οψεσθέ με; 20 αμην αμην λέγω υμιν οτι κλαύσετε και θρηνήσετε υμεις, ο δε κόσμος χαρήσεται. υμεις λυπηθήσεσθε, αλλ' η λύπη υμων εις χαραν γενήσεται. 21 η γυνη οταν τίκτη λύπην εχει, οτι ηλθεν η ωρα αυτης. οταν δε γεννήση το παιδίον, ουκέτι μνημονεύει της θλίψεως δια την χαραν οτι εγεννήθη ανθρωπος εις τον κόσμον. 22 και υμεις ουν νυν μεν λύπην εχετε. πάλιν δε οψομαι υμας, και χαρήσεται υμων η καρδία, και την χαραν υμων ουδεις αιρει αφ' υμων. 23 και εν εκείνη τη ημέρα εμε ουκ ερωτήσετε ουδέν. αμην αμην λέγω υμιν, αν τι αιτήσητε τον πατέρα εν τω ονόματί μου δώσει υμιν. 24 εως αρτι ουκ ητήσατε ουδεν εν τω ονόματί μου. αιτειτε και λήμψεσθε, ινα η χαρα υμων η πεπληρωμένη. 25 Ταυτα εν παροιμίαις λελάληκα υμιν. ερχεται ωρα οτε ουκέτι εν παροιμίαις λαλήσω υμιν αλλα παρρησία περι του πατρος απαγγελω υμιν. 26 εν εκείνη τη ημέρα εν τω ονόματί μου αιτήσεσθε, και ου λέγω υμιν οτι εγω ερωτήσω τον πατέρα περι υμων. 27 αυτος γαρ ο πατηρ φιλει υμας, οτι υμεις εμε πεφιλήκατε και πεπιστεύκατε οτι εγω παρα του θεου εξηλθον. 28 εξηλθον παρα του πατρος και ελήλυθα εις τον κόσμον. πάλιν αφίημι τον κόσμον και πορεύομαι προς τον πατέρα. 29 Λέγουσιν οι μαθηται αυτου, Ιδε νυν εν παρρησία λαλεις, και παροιμίαν ουδεμίαν λέγεις. 30 νυν οιδαμεν οτι οιδας πάντα και ου χρείαν εχεις ινα τίς σε ερωτα. εν τούτω πιστεύομεν οτι απο θεου εξηλθες. 31 απεκρίθη αυτοις Ιησους, Αρτι πιστεύετε; 32 ιδου ερχεται ωρα και ελήλυθεν ινα σκορπισθητε εκαστος εις τα ιδια καμε μόνον αφητε. και ουκ ειμι μόνος, οτι ο πατηρ μετ' εμου εστιν. 33 ταυτα λελάληκα υμιν ινα εν εμοι ειρήνην εχητε. εν τω κόσμω θλιψιν εχετε, αλλα θαρσειτε, εγω νενίκηκα τον κόσμον.
17:1 Ταυτα ελάλησεν Ιησους, και επάρας τους οφθαλμους αυτου εις τον ουρανον ειπεν, Πάτερ, ελήλυθεν η ωρα. δόξασόν σου τον υιόν, ινα ο υιος δοξάση σέ, 2 καθως εδωκας αυτω εξουσίαν πάσης σαρκός, ινα παν ο δέδωκας αυτω δώση αυτοις ζωην αιώνιον. 3 αυτη δέ εστιν η αιώνιος ζωή, ινα γινώσκωσιν σε τον μόνον αληθινον θεον και ον απέστειλας Ιησουν Χριστόν. 4 εγώ σε εδόξασα επι της γης, το εργον τελειώσας ο δέδωκάς μοι ινα ποιήσω. 5 και νυν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρα σεαυτω τη δόξη η ειχον προ του τον κόσμον ειναι παρα σοί. 6 Εφανέρωσά σου το ονομα τοις ανθρώποις ους εδωκάς μοι εκ του κόσμου. σοι ησαν καμοι αυτους εδωκας, και τον λόγον σου τετήρηκαν. 7 νυν εγνωκαν οτι πάντα οσα δέδωκάς μοι παρα σου εισιν. 8 οτι τα ρήματα α εδωκάς μοι δέδωκα αυτοις, και αυτοι ελαβον και εγνωσαν αληθως οτι παρα σου εξηλθον, και επίστευσαν οτι σύ με απέστειλας. 9 εγω περι αυτων ερωτω. ου περι του κόσμου ερωτω αλλα περι ων δέδωκάς μοι, οτι σοί εισιν, 10 και τα εμα πάντα σά εστιν και τα σα εμά, και δεδόξασμαι εν αυτοις. 11 και ουκέτι ειμι εν τω κόσμω, και αυτοι εν τω κόσμω εισίν, καγω προς σε ερχομαι. Πάτερ αγιε, τήρησον αυτους εν τω ονόματί σου ω δέδωκάς μοι, ινα ωσιν εν καθως ημεις. 12 οτε ημην μετ' αυτων εγω ετήρουν αυτους εν τω ονόματί σου ω δέδωκάς μοι, και εφύλαξα, και ουδεις εξ αυτων απώλετο ει μη ο υιος της απωλείας, ινα η γραφη πληρωθη. 13 νυν δε προς σε ερχομαι, και ταυτα λαλω εν τω κόσμω ινα εχωσιν την χαραν την εμην πεπληρωμένην εν εαυτοις. 14 εγω δέδωκα αυτοις τον λόγον σου, και ο κόσμος εμίσησεν αυτούς, οτι ουκ εισιν εκ του κόσμου καθως εγω ουκ ειμι εκ του κόσμου. 15 ουκ ερωτω ινα αρης αυτους εκ του κόσμου αλλ ινα τηρήσης αυτους εκ του πονηρου. 16 εκ του κόσμου ουκ εισιν καθως εγω ουκ ειμι εκ του κόσμου. 17 αγίασον αυτους εν τη αληθεία. ο λόγος ο σος αλήθειά εστιν. 18 καθως εμε απέστειλας εις τον κόσμον, καγω απέστειλα αυτους εις τον κόσμον. 19 και υπερ αυτων εγω αγιάζω εμαυτόν, ινα ωσιν και αυτοι ηγιασμένοι εν αληθεία. 20 Ου περι τούτων δε ερωτω μόνον, αλλα και περι των πιστευόντων δια του λόγου αυτων εις εμέ, 21 ινα πάντες εν ωσιν, καθως σύ, πάτερ, εν εμοι καγω εν σοί, ινα και αυτοι εν ημιν ωσιν, ινα ο κόσμος πιστεύη οτι σύ με απέστειλας. 22 καγω την δόξαν ην δέδωκάς μοι δέδωκα αυτοις, ινα ωσιν εν καθως ημεις εν, 23 εγω εν αυτοις και συ εν εμοί, ινα ωσιν τετελειωμένοι εις εν, ινα γινώσκη ο κόσμος οτι σύ με απέστειλας και ηγάπησας αυτους καθως εμε ηγάπησας. 24 Πάτερ, ο δέδωκάς μοι, θέλω ινα οπου ειμι εγω κακεινοι ωσιν μετ' εμου, ινα θεωρωσιν την δόξαν την εμην ην δέδωκάς μοι, οτι ηγάπησάς με προ καταβολης κόσμου. 25 πάτερ δίκαιε, και ο κόσμος σε ουκ εγνω, εγω δέ σε εγνων, και ουτοι εγνωσαν οτι σύ με απέστειλας, 26 και εγνώρισα αυτοις το ονομά σου και γνωρίσω, ινα η αγάπη ην ηγάπησάς με εν αυτοις η καγω εν αυτοις.
18:1 Ταυτα ειπων Ιησους εξηλθεν συν τοις μαθηταις αυτου πέραν του χειμάρρου του Κεδρων οπου ην κηπος, εις ον εισηλθεν αυτος και οι μαθηται αυτου. 2 ηδει δε και Ιούδας ο παραδιδους αυτον τον τόπον, οτι πολλάκις συνήχθη Ιησους εκει μετα των μαθητων αυτου. 3 ο ουν Ιούδας λαβων την σπειραν και εκ των αρχιερέων και εκ των Φαρισαίων υπηρέτας ερχεται εκει μετα φανων και λαμπάδων και οπλων. 4 Ιησους ουν ειδως πάντα τα ερχόμενα επ' αυτον εξηλθεν και λέγει αυτοις, Τίνα ζητειτε; 5 απεκρίθησαν αυτω, Ιησουν τον Ναζωραιον. λέγει αυτοις, Εγώ ειμι. ειστήκει δε και Ιούδας ο παραδιδους αυτον μετ' αυτων. 6 ως ουν ειπεν αυτοις, Εγώ ειμι, απηλθον εις τα οπίσω και επεσαν χαμαί. 7 πάλιν ουν επηρώτησεν αυτούς, Τίνα ζητειτε; οι δε ειπαν, Ιησουν τον Ναζωραιον. 8 απεκρίθη Ιησους, Ειπον υμιν οτι εγώ ειμι. ει ουν εμε ζητειτε, αφετε τούτους υπάγειν. 9 ινα πληρωθη ο λόγος ον ειπεν οτι Ους δέδωκάς μοι ουκ απώλεσα εξ αυτων ουδένα. 10 Σίμων ουν Πέτρος εχων μάχαιραν ειλκυσεν αυτην και επαισεν τον του αρχιερέως δουλον και απέκοψεν αυτου το ωτάριον το δεξιόν. ην δε ονομα τω δούλω Μάλχος. 11 ειπεν ουν ο Ιησους τω Πέτρω, Βάλε την μάχαιραν εις την θήκην. το ποτήριον ο δέδωκέν μοι ο πατηρ ου μη πίω αυτό; 12 Η ουν σπειρα και ο χιλίαρχος και οι υπηρέται των Ιουδαίων συνέλαβον τον Ιησουν και εδησαν αυτον 13 και ηγαγον προς Ανναν πρωτον. ην γαρ πενθερος του Καϊάφα, ος ην αρχιερευς του ενιαυτου εκείνου. 14 ην δε Καϊάφας ο συμβουλεύσας τοις Ιουδαίοις οτι συμφέρει ενα ανθρωπον αποθανειν υπερ του λαου. 15 Ηκολούθει δε τω Ιησου Σίμων Πέτρος και αλλος μαθητής. ο δε μαθητης εκεινος ην γνωστος τω αρχιερει, και συνεισηλθεν τω Ιησου εις την αυλην του αρχιερέως, 16 ο δε Πέτρος ειστήκει προς τη θύρα εξω. εξηλθεν ουν ο μαθητης ο αλλος ο γνωστος του αρχιερέως και ειπεν τη θυρωρω και εισήγαγεν τον Πέτρον. 17 λέγει ουν τω Πέτρω η παιδίσκη η θυρωρός, Μη και συ εκ των μαθητων ει του ανθρώπου τούτου; λέγει εκεινος, Ουκ ειμί. 18 ειστήκεισαν δε οι δουλοι και οι υπηρέται ανθρακιαν πεποιηκότες, οτι ψυχος ην, και εθερμαίνοντο. ην δε και ο Πέτρος μετ' αυτων εστως και θερμαινόμενος. 19 Ο ουν αρχιερευς ηρώτησεν τον Ιησουν περι των μαθητων αυτου και περι της διδαχης αυτου. 20 απεκρίθη αυτω Ιησους, Εγω παρρησία λελάληκα τω κόσμω. εγω πάντοτε εδίδαξα εν συναγωγη και εν τω ιερω, οπου πάντες οι Ιουδαιοι συνέρχονται, και εν κρυπτω ελάλησα ουδέν. 21 τί με ερωτας; ερώτησον τους ακηκοότας τί ελάλησα αυτοις. ιδε ουτοι οιδασιν α ειπον εγώ. 22 ταυτα δε αυτου ειπόντος εις παρεστηκως των υπηρετων εδωκεν ράπισμα τω Ιησου ειπών, Ουτως αποκρίνη τω αρχιερει; 23 απεκρίθη αυτω Ιησους, Ει κακως ελάλησα, μαρτύρησον περι του κακου. ει δε καλως, τί με δέρεις; 24 απέστειλεν ουν αυτον ο Αννας δεδεμένον προς Καϊάφαν τον αρχιερέα. 25 Ην δε Σίμων Πέτρος εστως και θερμαινόμενος. ειπον ουν αυτω, Μη και συ εκ των μαθητων αυτου ει; ηρνήσατο εκεινος και ειπεν, Ουκ ειμί. 26 λέγει εις εκ των δούλων του αρχιερέως, συγγενης ων ου απέκοψεν Πέτρος το ωτίον, Ουκ εγώ σε ειδον εν τω κήπω μετ' αυτου; 27 πάλιν ουν ηρνήσατο Πέτρος. και ευθέως αλέκτωρ εφώνησεν. 28 Αγουσιν ουν τον Ιησουν απο του Καϊάφα εις το πραιτώριον. ην δε πρωϊ. και αυτοι ουκ εισηλθον εις το πραιτώριον, ινα μη μιανθωσιν αλλα φάγωσιν το πάσχα. 29 εξηλθεν ουν ο Πιλατος εξω προς αυτους και φησίν, Τίνα κατηγορίαν φέρετε κατα του ανθρώπου τούτου; 30 απεκρίθησαν και ειπαν αυτω, Ει μη ην ουτος κακον ποιων, ουκ αν σοι παρεδώκαμεν αυτόν. 31 ειπεν ουν αυτοις ο Πιλατος, Λάβετε αυτον υμεις, και κατα τον νόμον υμων κρίνατε αυτόν. ειπον αυτω οι Ιουδαιοι, Ημιν ουκ εξεστιν αποκτειναι ουδένα. 32 ινα ο λόγος του Ιησου πληρωθη ον ειπεν σημαίνων ποίω θανάτω ημελλεν αποθνήσκειν. 33 Εισηλθεν ουν πάλιν εις το πραιτώριον ο Πιλατος και εφώνησεν τον Ιησουν και ειπεν αυτω, Συ ει ο βασιλευς των Ιουδαίων; 34 απεκρίθη Ιησους, Απο σεαυτου συ τουτο λέγεις η αλλοι ειπόν σοι περι εμου; 35 απεκρίθη ο Πιλατος, Μήτι εγω Ιουδαιός ειμι; το εθνος το σον και οι αρχιερεις παρέδωκάν σε εμοί. τί εποίησας; 36 απεκρίθη Ιησους, Η βασιλεία η εμη ουκ εστιν εκ του κόσμου τούτου. ει εκ του κόσμου τούτου ην η βασιλεία η εμή, οι υπηρέται οι εμοι ηγωνίζοντο αν, ινα μη παραδοθω τοις Ιουδαίοις. νυν δε η βασιλεία η εμη ουκ εστιν εντευθεν. 37 ειπεν ουν αυτω ο Πιλατος, Ουκουν βασιλευς ει σύ; απεκρίθη ο Ιησους, Συ λέγεις οτι βασιλεύς ειμι. εγω εις τουτο γεγέννημαι και εις τουτο ελήλυθα εις τον κόσμον, ινα μαρτυρήσω τη αληθεία. πας ο ων εκ της αληθείας ακούει μου της φωνης. 38 λέγει αυτω ο Πιλατος, Τί εστιν αλήθεια; Και τουτο ειπων πάλιν εξηλθεν προς τους Ιουδαίους, και λέγει αυτοις, Εγω ουδεμίαν ευρίσκω εν αυτω αιτίαν. 39 εστιν δε συνήθεια υμιν ινα ενα απολύσω υμιν εν τω πάσχα. βούλεσθε ουν απολύσω υμιν τον βασιλέα των Ιουδαίων; 40 εκραύγασαν ουν πάλιν λέγοντες, Μη τουτον αλλα τον Βαραββαν. ην δε ο Βαραββας ληστής.
19:1 Τότε ουν ελαβεν ο Πιλατος τον Ιησουν και εμαστίγωσεν. 2 και οι στρατιωται πλέξαντες στέφανον εξ ακανθων επέθηκαν αυτου τη κεφαλη, και ιμάτιον πορφυρουν περιέβαλον αυτόν, 3 και ηρχοντο προς αυτον και ελεγον, Χαιρε, ο βασιλευς των Ιουδαίων. και εδίδοσαν αυτω ραπίσματα. 4 Και εξηλθεν πάλιν εξω ο Πιλατος και λέγει αυτοις, Ιδε αγω υμιν αυτον εξω, ινα γνωτε οτι ουδεμίαν αιτίαν ευρίσκω εν αυτω. 5 εξηλθεν ουν ο Ιησους εξω, φορων τον ακάνθινον στέφανον και το πορφυρουν ιμάτιον. και λέγει αυτοις, Ιδου ο ανθρωπος. 6 οτε ουν ειδον αυτον οι αρχιερεις και οι υπηρέται εκραύγασαν λέγοντες, Σταύρωσον σταύρωσον. λέγει αυτοις ο Πιλατος, Λάβετε αυτον υμεις και σταυρώσατε, εγω γαρ ουχ ευρίσκω εν αυτω αιτίαν. 7 απεκρίθησαν αυτω οι Ιουδαιοι, Ημεις νόμον εχομεν, και κατα τον νόμον οφείλει αποθανειν, οτι υιον θεου εαυτον εποίησεν. 8 Οτε ουν ηκουσεν ο Πιλατος τουτον τον λόγον, μαλλον εφοβήθη, 9 και εισηλθεν εις το πραιτώριον πάλιν και λέγει τω Ιησου, Πόθεν ει σύ; ο δε Ιησους απόκρισιν ουκ εδωκεν αυτω. 10 λέγει ουν αυτω ο Πιλατος, Εμοι ου λαλεις; ουκ οιδας οτι εξουσίαν εχω απολυσαί σε και εξουσίαν εχω σταυρωσαί σε; 11 απεκρίθη αυτω Ιησους, Ουκ ειχες εξουσίαν κατ' εμου ουδεμίαν ει μη ην δεδομένον σοι ανωθεν. δια τουτο ο παραδούς μέ σοι μείζονα αμαρτίαν εχει. 12 εκ τούτου ο Πιλατος εζήτει απολυσαι αυτόν. οι δε Ιουδαιοι εκραύγασαν λέγοντες, Εαν τουτον απολύσης, ουκ ει φίλος του Καίσαρος. πας ο βασιλέα εαυτον ποιων αντιλέγει τω Καίσαρι. 13 Ο ουν Πιλατος ακούσας των λόγων τούτων ηγαγεν εξω τον Ιησουν, και εκάθισεν επι βήματος εις τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον, Εβραϊστι δε Γαββαθα. 14 ην δε παρασκευη του πάσχα, ωρα ην ως εκτη. και λέγει τοις Ιουδαίοις, Ιδε ο βασιλευς υμων. 15 εκραύγασαν ουν εκεινοι, Αρον αρον, σταύρωσον αυτόν. λέγει αυτοις ο Πιλατος, Τον βασιλέα υμων σταυρώσω; απεκρίθησαν οι αρχιερεις, Ουκ εχομεν βασιλέα ει μη Καίσαρα. 16 τότε ουν παρέδωκεν αυτον αυτοις ινα σταυρωθη. Παρέλαβον ουν τον Ιησουν. 17 και βαστάζων εαυτω τον σταυρον εξηλθεν εις τον λεγόμενον Κρανίου Τόπον, ο λέγεται Εβραϊστι Γολγοθα, 18 οπου αυτον εσταύρωσαν, και μετ' αυτου αλλους δύο εντευθεν και εντευθεν, μέσον δε τον Ιησουν. 19 εγραψεν δε και τίτλον ο Πιλατος και εθηκεν επι του σταυρου. ην δε γεγραμμένον, Ιησους ο Ναζωραιος ο βασιλευς των Ιουδαίων. 20 τουτον ουν τον τίτλον πολλοι ανέγνωσαν των Ιουδαίων, οτι εγγυς ην ο τόπος της πόλεως οπου εσταυρώθη ο Ιησους. και ην γεγραμμένον Εβραϊστί, Ρωμαϊστί, Ελληνιστί. 21 ελεγον ουν τω Πιλάτω οι αρχιερεις των Ιουδαίων, Μη γράφε, Ο βασιλευς των Ιουδαίων, αλλ οτι εκεινος ειπεν, Βασιλεύς ειμι των Ιουδαίων. 22 απεκρίθη ο Πιλατος, Ο γέγραφα, γέγραφα. 23 Οι ουν στρατιωται οτε εσταύρωσαν τον Ιησουν ελαβον τα ιμάτια αυτου και εποίησαν τέσσαρα μέρη, εκάστω στρατιώτη μέρος, και τον χιτωνα. ην δε ο χιτων αραφος, εκ των ανωθεν υφαντος δι' ολου. 24 ειπαν ουν προς αλλήλους, Μη σχίσωμεν αυτόν, αλλα λάχωμεν περι αυτου τίνος εσται. ινα η γραφη πληρωθη η λέγουσα, Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοις και επι τον ιματισμόν μου εβαλον κληρον. Οι μεν ουν στρατιωται ταυτα εποίησαν. 25 ειστήκεισαν δε παρα τω σταυρω του Ιησου η μήτηρ αυτου και η αδελφη της μητρος αυτου, Μαρία η του Κλωπα και Μαρία η Μαγδαληνή. 26 Ιησους ουν ιδων την μητέρα και τον μαθητην παρεστωτα ον ηγάπα, λέγει τη μητρί, Γύναι, ιδε ο υιός σου. 27 ειτα λέγει τω μαθητη, Ιδε η μήτηρ σου. και απ' εκείνης της ωρας ελαβεν ο μαθητης αυτην εις τα ιδια. 28 Μετα τουτο ειδως ο Ιησους οτι ηδη πάντα τετέλεσται, ινα τελειωθη η γραφή, λέγει, Διψω. 29 σκευος εκειτο οξους μεστόν. σπόγγον ουν μεστον του οξους υσσώπω περιθέντες προσήνεγκαν αυτου τω στόματι. 30 οτε ουν ελαβεν το οξος ο Ιησους ειπεν, Τετέλεσται. και κλίνας την κεφαλην παρέδωκεν το πνευμα. 31 Οι ουν Ιουδαιοι, επει παρασκευη ην, ινα μη μείνη επι του σταυρου τα σώματα εν τω σαββάτω, ην γαρ μεγάλη η ημέρα εκείνου του σαββάτου, ηρώτησαν τον Πιλατον ινα κατεαγωσιν αυτων τα σκέλη και αρθωσιν. 32 ηλθον ουν οι στρατιωται, και του μεν πρώτου κατέαξαν τα σκέλη και του αλλου του συσταυρωθέντος αυτω. 33 επι δε τον Ιησουν ελθόντες, ως ειδον ηδη αυτον τεθνηκότα, ου κατέαξαν αυτου τα σκέλη, 34 αλλ εις των στρατιωτων λόγχη αυτου την πλευραν ενυξεν, και εξηλθεν ευθυς αιμα και υδωρ. 35 και ο εωρακως μεμαρτύρηκεν, και αληθινη αυτου εστιν η μαρτυρία, και εκεινος οιδεν οτι αληθη λέγει, ινα και υμεις πιστεύςητε. 36 εγένετο γαρ ταυτα ινα η γραφη πληρωθη, Οστουν ου συντριβήσεται αυτου. 37 και πάλιν ετέρα γραφη λέγει, Οψονται εις ον εξεκέντησαν. 38 Μετα δε ταυτα ηρώτησεν τον Πιλατον Ιωσηφ ο απο Αριμαθαίας, ων μαθητης του Ιησου κεκρυμμένος δε δια τον φόβον των Ιουδαίων, ινα αρη το σωμα του Ιησου. και επέτρεψεν ο Πιλατος. ηλθεν ουν και ηρεν το σωμα αυτου. 39 ηλθεν δε και Νικόδημος, ο ελθων προς αυτον νυκτος το πρωτον, φέρων μίγμα σμύρνης και αλόης ως λίτρας εκατόν. 40 ελαβον ουν το σωμα του Ιησου και εδησαν αυτο οθονίοις μετα των αρωμάτων, καθως εθος εστιν τοις Ιουδαίοις ενταφιάζειν. 41 ην δε εν τω τόπω οπου εσταυρώθη κηπος, και εν τω κήπω μνημειον καινον εν ω ουδέπω ουδεις ην τεθειμένος. 42 εκει ουν δια την παρασκευην των Ιουδαίων, οτι εγγυς ην το μνημειον, εθηκαν τον Ιησουν.
20:1 Τη δε μια των σαββάτων Μαρία η Μαγδαληνη ερχεται πρωϊ σκοτίας ετι ουσης εις το μνημειον, και βλέπει τον λίθον ηρμένον εκ του μνημείου. 2 τρέχει ουν και ερχεται προς Σίμωνα Πέτρον και προς τον αλλον μαθητην ον εφίλει ο Ιησους, και λέγει αυτοις, Ηραν τον κύριον εκ του μνημείου, και ουκ οιδαμεν που εθηκαν αυτόν. 3 Εξηλθεν ουν ο Πέτρος και ο αλλος μαθητής, και ηρχοντο εις το μνημειον. 4 ετρεχον δε οι δύο ομου. και ο αλλος μαθητης προέδραμεν τάχιον του Πέτρου και ηλθεν πρωτος εις το μνημειον, 5 και παρακύψας βλέπει κείμενα τα οθόνια, ου μέντοι εισηλθεν. 6 ερχεται ουν και Σίμων Πέτρος ακολουθων αυτω, και εισηλθεν εις το μνημειον. και θεωρει τα οθόνια κείμενα, 7 και το σουδάριον, ο ην επι της κεφαλης αυτου, ου μετα των οθονίων κείμενον αλλα χωρις εντετυλιγμένον εις ενα τόπον. 8 τότε ουν εισηλθεν και ο αλλος μαθητης ο ελθων πρωτος εις το μνημειον, και ειδεν και επίστευσεν. 9 ουδέπω γαρ ηδεισαν την γραφην οτι δει αυτον εκ νεκρων αναστηναι. 10 απηλθον ουν πάλιν προς αυτους οι μαθηταί. 11 Μαρία δε ειστήκει προς τω μνημείω εξω κλαίουσα. ως ουν εκλαιεν παρέκυψεν εις το μνημειον, 12 και θεωρει δύο αγγέλους εν λευκοις καθεζομένους, ενα προς τη κεφαλη και ενα προς τοις ποσίν, οπου εκειτο το σωμα του Ιησου. 13 και λέγουσιν αυτη εκεινοι, Γύναι, τί κλαίεις; λέγει αυτοις οτι Ηραν τον κύριόν μου, και ουκ οιδα που εθηκαν αυτόν. 14 ταυτα ειπουσα εστράφη εις τα οπίσω, και θεωρει τον Ιησουν εστωτα, και ουκ ηδει οτι Ιησους εστιν. 15 λέγει αυτη Ιησους, Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητεις; εκείνη δοκουσα οτι ο κηπουρός εστιν λέγει αυτω, Κύριε, ει συ εβάστασας αυτόν, ειπέ μοι που εθηκας αυτόν, καγω αυτον αρω. 16 λέγει αυτη Ιησους, Μαριάμ. στραφεισα εκείνη λέγει αυτω Εβραϊστί, Ραββουνι (ο λέγεται Διδάσκαλε). 17 λέγει αυτη Ιησους, Μή μου απτου, ουπω γαρ αναβέβηκα προς τον πατέρα. πορεύου δε προς τους αδελφούς μου και ειπε αυτοις, Αναβαίνω προς τον πατέρα μου και πατέρα υμων και θεόν μου και θεον υμων. 18 ερχεται Μαριαμ η Μαγδαληνη αγγέλλουσα τοις μαθηταις οτι Εώρακα τον κύριον, και ταυτα ειπεν αυτη. 19 Ουσης ουν οψίας τη ημέρα εκείνη τη μια σαββάτων, και των θυρων κεκλεισμένων οπου ησαν οι μαθηται δια τον φόβον των Ιουδαίων, ηλθεν ο Ιησους και εστη εις το μέσον και λέγει αυτοις, Ειρήνη υμιν. 20 και τουτο ειπων εδειξεν τας χειρας και την πλευραν αυτοις. εχάρησαν ουν οι μαθηται ιδόντες τον κύριον. 21 ειπεν ουν αυτοις ο Ιησους πάλιν, Ειρήνη υμιν. καθως απέσταλκέν με ο πατήρ, καγω πέμπω υμας. 22 και τουτο ειπων ενεφύσησεν και λέγει αυτοις, Λάβετε πνευμα αγιον. 23 αν τινων αφητε τας αμαρτίας αφέωνται αυτοις, αν τινων κρατητε κεκράτηνται. 24 Θωμας δε εις εκ των δώδεκα, ο λεγόμενος Δίδυμος, ουκ ην μετ' αυτων οτε ηλθεν Ιησους. 25 ελεγον ουν αυτω οι αλλοι μαθηταί, Εωράκαμεν τον κύριον. ο δε ειπεν αυτοις, Εαν μη ιδω εν ταις χερσιν αυτου τον τύπον των ηλων και βάλω τον δάκτυλόν μου εις τον τύπον των ηλων και βάλω μου την χειρα εις την πλευραν αυτου, ου μη πιστεύσω. 26 Και μεθ' ημέρας οκτω πάλιν ησαν εσω οι μαθηται αυτου και Θωμας μετ' αυτων. ερχεται ο Ιησους των θυρων κεκλεισμένων, και εστη εις το μέσον και ειπεν, Ειρήνη υμιν. 27 ειτα λέγει τω Θωμα, Φέρε τον δάκτυλόν σου ωδε και ιδε τας χειράς μου, και φέρε την χειρά σου και βάλε εις την πλευράν μου, και μη γίνου απιστος αλλα πιστός. 28 απεκρίθη Θωμας και ειπεν αυτω, Ο κύριός μου και ο θεός μου. 29 λέγει αυτω ο Ιησους, Οτι εώρακάς με πεπίστευκας; μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες. 30 Πολλα μεν ουν και αλλα σημεια εποίησεν ο Ιησους ενώπιον των μαθητων αυτου, α ουκ εστιν γεγραμμένα εν τω βιβλίω τούτω. 31 ταυτα δε γέγραπται ινα πιστεύςητε οτι Ιησους εστιν ο Χριστος ο υιος του θεου, και ινα πιστεύοντες ζωην εχητε εν τω ονόματι αυτου.
21:1 Μετα ταυτα εφανέρωσεν εαυτον πάλιν ο Ιησους τοις μαθηταις επι της θαλάσσης της Τιβεριάδος. εφανέρωσεν δε ουτως. 2 ησαν ομου Σίμων Πέτρος και Θωμας ο λεγόμενος Δίδυμος και Ναθαναηλ ο απο Κανα της Γαλιλαίας και οι του Ζεβεδαίου και αλλοι εκ των μαθητων αυτου δύο. 3 λέγει αυτοις Σίμων Πέτρος, Υπάγω αλιεύειν. λέγουσιν αυτω, Ερχόμεθα και ημεις συν σοί. εξηλθον και ενέβησαν εις το πλοιον, και εν εκείνη τη νυκτι επίασαν ουδέν. 4 πρωϊας δε ηδη γενομένης εστη Ιησους εις τον αιγιαλόν. ου μέντοι ηδεισαν οι μαθηται οτι Ιησους εστιν. 5 λέγει ουν αυτοις ο Ιησους, Παιδία, μή τι προσφάγιον εχετε; απεκρίθησαν αυτω, Ου. 6 ο δε ειπεν αυτοις, Βάλετε εις τα δεξια μέρη του πλοίου το δίκτυον, και ευρήσετε. εβαλον ουν, και ουκέτι αυτο ελκύσαι ισχυον απο του πλήθους των ιχθύων. 7 λέγει ουν ο μαθητης εκεινος ον ηγάπα ο Ιησους τω Πέτρω, Ο κύριός εστιν. Σίμων ουν Πέτρος, ακούσας οτι ο κύριός εστιν, τον επενδύτην διεζώσατο, ην γαρ γυμνός, και εβαλεν εαυτον εις την θάλασσαν. 8 οι δε αλλοι μαθηται τω πλοιαρίω ηλθον, ου γαρ ησαν μακραν απο της γης αλλα ως απο πηχων διακοσίων, σύροντες το δίκτυον των ιχθύων. 9 ως ουν απέβησαν εις την γην βλέπουσιν ανθρακιαν κειμένην και οψάριον επικείμενον και αρτον. 10 λέγει αυτοις ο Ιησους, Ενέγκατε απο των οψαρίων ων επιάσατε νυν. 11 ανέβη ουν Σίμων Πέτρος και ειλκυσεν το δίκτυον εις την γην μεστον ιχθύων μεγάλων εκατον πεντήκοντα τριων. και τοσούτων οντων ουκ εσχίσθη το δίκτυον. 12 λέγει αυτοις ο Ιησους, Δευτε αριστήσατε. ουδεις δε ετόλμα των μαθητων εξετάσαι αυτόν, Συ τίς ει; ειδότες οτι ο κύριός εστιν. 13 ερχεται Ιησους και λαμβάνει τον αρτον και δίδωσιν αυτοις, και το οψάριον ομοίως. 14 τουτο ηδη τρίτον εφανερώθη Ιησους τοις μαθηταις εγερθεις εκ νεκρων. 15 Οτε ουν ηρίστησαν λέγει τω Σίμωνι Πέτρω ο Ιησους, Σίμων Ιωάννου, αγαπας με πλέον τούτων; λέγει αυτω, Ναί, κύριε, συ οιδας οτι φιλω σε. λέγει αυτω, Βόσκε τα αρνία μου. 16 λέγει αυτω πάλιν δεύτερον, Σίμων Ιωάννου, αγαπας με; λέγει αυτω, Ναί, κύριε, συ οιδας οτι φιλω σε. λέγει αυτω, Ποίμαινε τα πρόβατά μου. 17 λέγει αυτω το τρίτον, Σίμων Ιωάννου, φιλεις με; ελυπήθη ο Πέτρος οτι ειπεν αυτω το τρίτον, Φιλεις με; και λέγει αυτω, Κύριε, πάντα συ οιδας, συ γινώσκεις οτι φιλω σε. λέγει αυτω ο Ιησους, Βόσκε τα πρόβατά μου. 18 αμην αμην λέγω σοι, οτε ης νεώτερος, εζώννυες σεαυτον και περιεπάτεις οπου ηθελες. οταν δε γηράσης, εκτενεις τας χειράς σου, και αλλος σε ζώσει και οισει οπου ου θέλεις. 19 τουτο δε ειπεν σημαίνων ποίω θανάτω δοξάσει τον θεόν. και τουτο ειπων λέγει αυτω, Ακολούθει μοι. 20 Επιστραφεις ο Πέτρος βλέπει τον μαθητην ον ηγάπα ο Ιησους ακολουθουντα, ος και ανέπεσεν εν τω δείπνω επι το στηθος αυτου και ειπεν, Κύριε, τίς εστιν ο παραδιδούς σε; 21 τουτον ουν ιδων ο Πέτρος λέγει τω Ιησου, Κύριε, ουτος δε τί; 22 λέγει αυτω ο Ιησους, Εαν αυτον θέλω μένειν εως ερχομαι, τί προς σέ; σύ μοι ακολούθει. 23 εξηλθεν ουν ουτος ο λόγος εις τους αδελφους οτι ο μαθητης εκεινος ουκ αποθνήσκει. ουκ ειπεν δε αυτω ο Ιησους οτι ουκ αποθνήσκει, αλλ, Εαν αυτον θέλω μένειν εως ερχομαι', τί προς σέ; 24 Ουτός εστιν ο μαθητης ο μαρτυρων περι τούτων και ο γράψας ταυτα, και οιδαμεν οτι αληθης αυτου η μαρτυρία εστίν. 25 Εστιν δε και αλλα πολλα α εποίησεν ο Ιησους, ατινα εαν γράφηται καθ' εν, ουδ αυτον οιμαι τον κόσμον χωρησαι τα γραφόμενα βιβλία.
ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΕΙΛΤΕ E-mail: grbiblos@hotlmail.com
(Επώνυμο, Όνομα, Διεύθυνση, Πόλη, Τ.Κ., Τηλέφωνο) ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
