1:1 Πέτρος απόστολος Ιησου Χριστου εκλεκτοις παρεπιδήμοις διασπορας Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, Ασίας, και Βιθυνίας, 2 κατα πρόγνωσιν θεου πατρός, εν αγιασμω πνεύματος, εις υπακοην και ραντισμον αιματος Ιησου Χριστου. χάρις υμιν και ειρήνη πληθυνθείη. 3 Ευλογητος ο θεος και πατηρ του κυρίου ημων Ιησου Χριστου, ο κατα το πολυ αυτου ελεος αναγεννήσας ημας εις ελπίδα ζωσαν δι' αναστάσεως Ιησου Χριστου εκ νεκρων, 4 εις κληρονομίαν αφθαρτον και αμίαντον και αμάραντον, τετηρημένην εν ουρανοις εις υμας 5 τους εν δυνάμει θεου φρουρουμένους δια πίστεως εις σωτηρίαν ετοίμην αποκαλυφθηναι εν καιρω εσχάτω. 6 εν ω αγαλλιασθε, ολίγον αρτι ει δέον εστιν λυπηθέντες εν ποικίλοις πειρασμοις, 7 ινα το δοκίμιον υμων της πίστεως πολυτιμότερον χρυσίου του απολλυμένου, δια πυρος δε δοκιμαζομένου, ευρεθη εις επαινον και δόξαν και τιμην εν αποκαλύψει Ιησου Χριστου. 8 ον ουκ ιδόντες αγαπατε, εις ον αρτι μη ορωντες πιστεύοντες δε αγαλλιασθε χαρα ανεκλαλήτω και δεδοξασμένη, 9 κομιζόμενοι το τέλος της πίστεως υμων σωτηρίαν ψυχων. 10 Περι ης σωτηρίας εξεζήτησαν και εξηραύνησαν προφηται οι περι της εις υμας χάριτος προφητεύσαντες, 11 εραυνωντες εις τίνα η ποιον καιρον εδήλου το εν αυτοις πνευμα Χριστου προμαρτυρόμενον τα εις Χριστον παθήματα και τας μετα ταυτα δόξας. 12 οις απεκαλύφθη οτι ουχ εαυτοις υμιν δε διηκόνουν αυτά, α νυν ανηγγέλη υμιν δια των ευαγγελισαμένων υμας εν πνεύματι αγίω αποσταλέντι απ' ουρανου, εις α επιθυμουσιν αγγελοι παρακύψαι. 13 Διο αναζωσάμενοι τας οσφύας της διανοίας υμων, νήφοντες, τελείως ελπίσατε επι την φερομένην υμιν χάριν εν αποκαλύψει Ιησου Χριστου. 14 ως τέκνα υπακοης, μη συσχηματιζόμενοι ταις πρότερον εν τη αγνοία υμων επιθυμίαις, 15 αλλα κατα τον καλέσαντα υμας αγιον και αυτοι αγιοι εν πάση αναστροφη γενήθητε, 16 διότι γέγραπται οτι Αγιοι εσεσθε, οτι εγω αγιος ειμι. 17 Και ει πατέρα επικαλεισθε τον απροσωπολήμπτως κρίνοντα κατα το εκάστου εργον, εν φόβω τον της παροικίας υμων χρόνον αναστράφητε, 18 ειδότες οτι ου φθαρτοις, αργυρίω η χρυσίω ελυτρώθητε εκ της ματαίας υμων αναστροφης πατροπαραδότου, 19 αλλα τιμίω αιματι ως αμνου αμώμου και ασπίλου Χριστου, 20 προεγνωσμένου μεν προ καταβολης κόσμου, φανερωθέντος δε επ' εσχάτου των χρόνων δι' υμας 21 τους δι' αυτου πιστους εις θεον τον εγείραντα αυτον εκ νεκρων και δόξαν αυτω δόντα, ωστε την πίστιν υμων και ελπίδα ειναι εις θεόν. 22 Τας ψυχας υμων ηγνικότες εν τη υπακοη της αληθείας εις φιλαδελφίαν ανυπόκριτον, εκ καθαρας καρδίας αλλήλους αγαπήσατε εκτενως, 23 αναγεγεννημένοι ουκ εκ σπορας φθαρτης αλλα αφθάρτου, δια λόγου ζωντος θεου και μένοντος. 24 διότι πασα σαρξ ως χόρτος, και πασα δόξα αυτης ως ανθος χόρτου. εξηράνθη ο χόρτος, και το ανθος εξέπεσεν. 25 το δε ρημα κυρίου μένει εις τον αιωνα. τουτο δέ εστιν το ρημα το ευαγγελισθεν εις υμας.
2:1 Αποθέμενοι ουν πασαν κακίαν και πάντα δόλον και υποκρίσεις και φθόνους και πάσας καταλαλιάς, 2 ως αρτιγέννητα βρέφη το λογικον αδολον γάλα επιποθήσατε, ινα εν αυτω αυξηθητε εις σωτηρίαν, 3 ει εγεύσασθε οτι χρηστος ο κύριος. 4 προς ον προσερχόμενοι, λίθον ζωντα, υπο ανθρώπων μεν αποδεδοκιμασμένον παρα δε θεω εκλεκτον εντιμον, 5 και αυτοι ως λίθοι ζωντες οικοδομεισθε οικος πνευματικος εις ιεράτευμα αγιον, ανενέγκαι πνευματικας θυσίας ευπροσδέκτους τω θεω δια Ιησου Χριστου. 6 διότι περιέχει εν γραφη, Ιδου τίθημι εν Σιων λίθον ακρογωνιαιον εκλεκτον εντιμον, και ο πιστεύων επ' αυτω ου μη καταισχυνθη. 7 υμιν ουν η τιμη τοις πιστεύουσιν. απιστουσιν δε λίθος ον απεδοκίμασαν οι οικοδομουντες ουτος εγενήθη εις κεφαλην γωνίασ8 και λίθος προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου. οι προσκόπτουσιν τω λόγω απειθουντες, εις ο και ετέθησαν. 9 Υμεις δε γένος εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα, εθνος αγιον, λαος εις περιποίησιν, οπως τας αρετας εξαγγείλητε του εκ σκότους υμας καλέσαντος εις το θαυμαστον αυτου φως. 10 οι ποτε ου λαος νυν δε λαος θεου, οι ουκ ηλεημένοι νυν δε ελεηθέντες. 11 Αγαπητοί, παρακαλω ως παροίκους και παρεπιδήμους απέχεσθαι των σαρκικων επιθυμιων, αιτινες στρατεύονται κατα της ψυχης. 12 την αναστροφην υμων εν τοις εθνεσιν εχοντες καλήν, ινα, εν ω καταλαλουσιν υμων ως κακοποιων, εκ των καλων εργων εποπτεύοντες δοξάσωσιν τον θεον εν ημέρα επισκοπης. 13 Υποτάγητε πάση ανθρωπίνη κτίσει δια τον κύριον. ειτε βασιλει ως υπερέχοντι, 14 ειτε ηγεμόσιν ως δι' αυτου πεμπομένοις εις εκδίκησιν κακοποιων επαινον δε αγαθοποιων. 15 οτι ουτως εστιν το θέλημα του θεου, αγαθοποιουντας φιμουν την των αφρόνων ανθρώπων αγνωσίαν. 16 ως ελεύθεροι, και μη ως επικάλυμμα εχοντες της κακίας την ελευθερίαν, αλλ' ως θεου δουλοι. 17 πάντας τιμήσατε, την αδελφότητα αγαπατε, τον θεον φοβεισθε, τον βασιλέα τιματε. 18 Οι οικέται υποτασσόμενοι εν παντι φόβω τοις δεσπόταις, ου μόνον τοις αγαθοις και επιεικέσιν αλλα και τοις σκολιοις. 19 τουτο γαρ χάρις ει δια συνείδησιν θεου υποφέρει τις λύπας πάσχων αδίκως. 20 ποιον γαρ κλέος ει αμαρτάνοντες και κολαφιζόμενοι υπομενειτε; αλλ ει αγαθοποιουντες και πάσχοντες υπομενειτε, τουτο χάρις παρα θεω. 21 εις τουτο γαρ εκλήθητε, οτι και Χριστος επαθεν υπερ υμων, υμιν υπολιμπάνων υπογραμμον ινα επακολουθήσητε τοις ιχνεσιν αυτου. 22 ος αμαρτίαν ουκ εποίησεν ουδε ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτου. 23 ος λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει, παρεδίδου δε τω κρίνοντι δικαίως. 24 ος τας αμαρτίας ημων αυτος ανήνεγκεν εν τω σώματι αυτου επι το ξύλον, ινα ταις αμαρτίαις απογενόμενοι τη δικαιοσύνη ζήσωμεν. ου τω μώλωπι ιάθητε. 25 ητε γαρ ως πρόβατα πλανώμενοι, αλλα επεστράφητε νυν επι τον ποιμένα και επίσκοπον των ψυχων υμων.
3:1 Ομοίως αι γυναικες υποτασσόμεναι τοις ιδίοις ανδράσιν, ινα και ει τινες απειθουσιν τω λόγω δια της των γυναικων αναστροφης ανευ λόγου κερδηθήσονται 2 εποπτεύσαντες την εν φόβω αγνην αναστροφην υμων. 3 ων εστω ουχ ο εξωθεν εμπλοκης τριχων και περιθέσεως χρυσίων η ενδύσεως ιματίων κόσμος, 4 αλλ' ο κρυπτος της καρδίας ανθρωπος εν τω αφθάρτω του πραέως και ησυχίου πνεύματος, ο εστιν ενώπιον του θεου πολυτελές. 5 ουτως γάρ ποτε και αι αγιαι γυναικες αι ελπίζουσαι εις θεον εκόσμουν εαυτάς, υποτασσόμεναι τοις ιδίοις ανδράσιν, 6 ως Σάρρα υπήκουσεν τω Αβραάμ, κύριον αυτον καλουσα. ης εγενήθητε τέκνα αγαθοποιουσαι και μη φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν. 7 Οι ανδρες ομοίως συνοικουντες κατα γνωσιν, ως ασθενεστέρω σκεύει τω γυναικείω απονέμοντες τιμήν, ως και συγκληρονόμοις χάριτος ζωης, εις το μη εγκόπτεσθαι τας προσευχας υμων. 8 Το δε τέλος πάντες ομόφρονες, συμπαθεις, φιλάδελφοι, ευσπλαγχνοι, ταπεινόφρονες, 9 μη αποδιδόντες κακον αντι κακου η λοιδορίαν αντι λοιδορίας, τουναντίον δε ευλογουντες, οτι εις τουτο εκλήθητε ινα ευλογίαν κληρονομήσητε. 10 ο γαρ θέλων ζωην αγαπαν και ιδειν ημέρας αγαθας παυσάτω την γλωσσαν απο κακου και χείλη του μη λαλησαι δόλον, 11 εκκλινάτω δε απο κακου και ποιησάτω αγαθόν, ζητησάτω ειρήνην και διωξάτω αυτήν. 12 οτι οφθαλμοι κυρίου επι δικαίους και ωτα αυτου εις δέησιν αυτων, πρόσωπον δε κυρίου επι ποιουντας κακά. 13 Και τίς ο κακώσων υμας εαν του αγαθου ζηλωται γένησθε; 14 αλλ ει και πάσχοιτε δια δικαιοσύνην, μακάριοι. τον δε φόβον αυτων μη φοβηθητε μηδε ταραχθητε, 15 κύριον δε τον Χριστον αγιάσατε εν ταις καρδίαις υμων, ετοιμοι αει προς απολογίαν παντι τω αιτουντι υμας λόγον περι της εν υμιν ελπίδος, 16 αλλα μετα πραϋτητος και φόβου, συνείδησιν εχοντες αγαθήν, ινα εν ω καταλαλεισθε καταισχυνθωσιν οι επηρεάζοντες υμων την αγαθην εν Χριστω αναστροφήν. 17 κρειττον γαρ αγαθοποιουντας, ει θέλοι το θέλημα του θεου, πάσχειν η κακοποιουντας. 18 οτι και Χριστος απαξ περι αμαρτιων επαθεν, δίκαιος υπερ αδίκων, ινα υμας προσαγάγη τω θεω, θανατωθεις μεν σαρκι ζωοποιηθεις δε πνεύματι. 19 εν ω και τοις εν φυλακη πνεύμασιν πορευθεις εκήρυξεν, 20 απειθήσασίν ποτε οτε απεξεδέχετο η του θεου μακροθυμία εν ημέραις Νωε κατασκευαζομένης κιβωτου, εις ην ολίγοι, τουτ' εστιν οκτω ψυχαί, διεσώθησαν δι' υδατος. 21 ο και υμας αντίτυπον νυν σώζει βάπτισμα, ου σαρκος απόθεσις ρύπου αλλα συνειδήσεως αγαθης επερώτημα εις θεόν, δι' αναστάσεως Ιησου Χριστου, 22 ος εστιν εν δεξια του θεου, πορευθεις εις ουρανόν, υποταγέντων αυτω αγγέλων και εξουσιων και δυνάμεων.
4:1 Χριστου ουν παθόντος σαρκι και υμεις την αυτην εννοιαν οπλίσασθε, οτι ο παθων σαρκι πέπαυται αμαρτίας, 2 εις το μηκέτι ανθρώπων επιθυμίαις αλλα θελήματι θεου τον επίλοιπον εν σαρκι βιωσαι χρόνον. 3 αρκετος γαρ ο παρεληλυθως χρόνος το βούλημα των εθνων κατειργάσθαι, πεπορευμένους εν ασελγείαις, επιθυμίαις, οινοφλυγίαις, κώμοις, πότοις, και αθεμίτοις ειδωλολατρίαις. 4 εν ω ξενίζονται μη συντρεχόντων υμων εις την αυτην της ασωτίας ανάχυσιν, βλασφημουντες. 5 οι αποδώσουσιν λόγον τω ετοίμως εχοντι κριναι ζωντας και νεκρούς. 6 εις τουτο γαρ και νεκροις ευηγγελίσθη ινα κριθωσι μεν κατα ανθρώπους σαρκι ζωσι δε κατα θεον πνεύματι. 7 Πάντων δε το τέλος ηγγικεν. σωφρονήσατε ουν και νήψατε εις προσευχάς. 8 προ πάντων την εις εαυτους αγάπην εκτενη εχοντες, οτι αγάπη καλύπτει πληθος αμαρτιων. 9 φιλόξενοι εις αλλήλους ανευ γογγυσμου. 10 εκαστος καθως ελαβεν χάρισμα, εις εαυτους αυτο διακονουντες ως καλοι οικονόμοι ποικίλης χάριτος θεου. 11 ει τις λαλει, ως λόγια θεου. ει τις διακονει, ως εξ ισχύος ης χορηγει ο θεός. ινα εν πασιν δοξάζηται ο θεος δια Ιησου Χριστου, ω εστιν η δόξα και το κράτος εις τους αιωνας των αιώνων. αμήν. 12 Αγαπητοί, μη ξενίζεσθε τη εν υμιν πυρώσει προς πειρασμον υμιν γινομένη ως ξένου υμιν συμβαίνοντος, 13 αλλα καθο κοινωνειτε τοις του Χριστου παθήμασιν χαίρετε, ινα και εν τη αποκαλύψει της δόξης αυτου χαρητε αγαλλιώμενοι. 14 ει ονειδίζεσθε εν ονόματι Χριστου, μακάριοι, οτι το της δόξης και το του θεου πνευμα εφ' υμας αναπαύεται. 15 μη γάρ τις υμων πασχέτω ως φονευς η κλέπτης η κακοποιος η ως αλλοτριεπίσκοπος. 16 ει δε ως Χριστιανός, μη αισχυνέσθω, δοξαζέτω δε τον θεον εν τω ονόματι τούτω. 17 οτι ο καιρος του αρξασθαι το κρίμα απο του οικου του θεου. ει δε πρωτον αφ' ημων, τί το τέλος των απειθούντων τω του θεου ευαγγελίω; 18 και ει ο δίκαιος μόλις σώζεται, ο ασεβης και αμαρτωλος που φανειται; 19 ωστε και οι πάσχοντες κατα το θέλημα του θεου πιστω κτίστη παρατιθέσθωσαν τας ψυχας αυτων εν αγαθοποιϊα.
5:1 Πρεσβυτέρους ουν εν υμιν παρακαλω ο συμπρεσβύτερος και μάρτυς των του Χριστου παθημάτων, ο και της μελλούσης αποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός. 2 ποιμάνατε το εν υμιν ποίμνιον του θεου, επισκοπουντες μη αναγκαστως αλλα εκουσίως κατα θεόν, μηδε αισχροκερδως αλλα προθύμως, 3 μηδ' ως κατακυριεύοντες των κλήρων αλλα τύποι γινόμενοι του ποιμνίου. 4 και φανερωθέντος του αρχιποίμενος κομιεισθε τον αμαράντινον της δόξης στέφανον. 5 Ομοίως, νεώτεροι, υποτάγητε πρεσβυτέροις. πάντες δε αλλήλοις την ταπεινοφροσύνην εγκομβώσασθε, οτι Ο θεος υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοις δε δίδωσιν χάριν. 6 Ταπεινώθητε ουν υπο την κραταιαν χειρα του θεου, ινα υμας υψώση εν καιρω, 7 πασαν την μέριμναν υμων επιρίψαντες επ' αυτόν, οτι αυτω μέλει περι υμων. 8 Νήψατε, γρηγορήσατε. ο αντίδικος υμων διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατει ζητων τινα καταπιειν. 9 ω αντίστητε στερεοι τη πίστει, ειδότες τα αυτα των παθημάτων τη εν τω κόσμω υμων αδελφότητι επιτελεισθαι. 10 Ο δε θεος πάσης χάριτος, ο καλέσας υμας εις την αιώνιον αυτου δόξαν εν Χριστω Ιησου, ολίγον παθόντας αυτος καταρτίσει, στηρίξει, σθενώσει, θεμελιώσει. 11 αυτω το κράτος εις τους αιωνας. αμήν. 12 Δια Σιλουανου υμιν του πιστου αδελφου, ως λογίζομαι, δι' ολίγων εγραψα, παρακαλων και επιμαρτυρων ταύτην ειναι αληθη χάριν του θεου. εις ην στητε. 13 Ασπάζεται υμας η εν Βαβυλωνι συνεκλεκτη και Μαρκος ο υιός μου. 14 ασπάσασθε αλλήλους εν φιλήματι αγάπης. ειρήνη υμιν πασιν τοις εν Χριστω.
ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΕΙΛΤΕ E-mail: grbiblos@hotlmail.com
(Επώνυμο, Όνομα, Διεύθυνση, Πόλη, Τ.Κ., Τηλέφωνο) ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
