1:1 Παυλος απόστολος Χριστου Ιησου κατ' επιταγην θεου σωτηρος ημων και Χριστου Ιησου της ελπίδος ημων 2 Τιμοθέω γνησίω τέκνω εν πίστει. χάρις, ελεος, ειρήνη απο θεου πατρος και Χριστου Ιησου του κυρίου ημων. 3 Καθως παρεκάλεσά σε προσμειναι εν Εφέσω πορευόμενος εις Μακεδονίαν, ινα παραγγείλης τισιν μη ετεροδιδασκαλειν 4 μηδε προσέχειν μύθοις και γενεαλογίαις απεράντοις, αιτινες εκζητήσεις παρέχουσιν μαλλον η οικονομίαν θεου την εν πίστει. 5 το δε τέλος της παραγγελίας εστιν αγάπη εκ καθαρας καρδίας και συνειδήσεως αγαθης και πίστεως ανυποκρίτου, 6 ων τινες αστοχήσαντες εξετράπησαν εις ματαιολογίαν, 7 θέλοντες ειναι νομοδιδάσκαλοι, μη νοουντες μήτε α λέγουσιν μήτε περι τίνων διαβεβαιουνται. 8 Οιδαμεν δε οτι καλος ο νόμος εάν τις αυτω νομίμως χρηται, 9 ειδως τουτο, οτι δικαίω νόμος ου κειται, ανόμοις δε και ανυποτάκτοις, ασεβέσι και αμαρτωλοις, ανοσίοις και βεβήλοις, πατρολώαις και μητρολώαις, ανδροφόνοις, 10 πόρνοις, αρσενοκοίταις, ανδραποδισταις, ψεύσταις, επιόρκοις, και ει τι ετερον τη υγιαινούση διδασκαλία αντίκειται, 11 κατα το ευαγγέλιον της δόξης του μακαρίου θεου, ο επιστεύθην εγώ. 12 Χάριν εχω τω ενδυναμώσαντί με Χριστω Ιησου τω κυρίω ημων, οτι πιστόν με ηγήσατο θέμενος εις διακονίαν, 13 το πρότερον οντα βλάσφημον και διώκτην και υβριστήν. αλλα ηλεήθην, οτι αγνοων εποίησα εν απιστία, 14 υπερεπλεόνασεν δε η χάρις του κυρίου ημων μετα πίστεως και αγάπης της εν Χριστω Ιησου. 15 πιστος ο λόγος και πάσης αποδοχης αξιος, οτι Χριστος Ιησους ηλθεν εις τον κόσμον αμαρτωλους σωσαι. ων πρωτός ειμι εγώ, 16 αλλα δια τουτο ηλεήθην, ινα εν εμοι πρώτω ενδείξηται Χριστος Ιησους την απασαν μακροθυμίαν, προς υποτύπωσιν των μελλόντων πιστεύειν επ' αυτω εις ζωην αιώνιον. 17 τω δε βασιλει των αιώνων, αφθάρτω, αοράτω, μόνω θεω, τιμη και δόξα εις τους αιωνας των αιώνων. αμήν. 18 Ταύτην την παραγγελίαν παρατίθεμαί σοι, τέκνον Τιμόθεε, κατα τας προαγούσας επι σε προφητείας, ινα στρατεύη εν αυταις την καλην στρατείαν, 19 εχων πίστιν και αγαθην συνείδησιν, ην τινες απωσάμενοι περι την πίστιν εναυάγησαν. 20 ων εστιν Υμέναιος και Αλέξανδρος, ους παρέδωκα τω Σατανα ινα παιδευθωσιν μη βλασφημειν.
2:1 Παρακαλω ουν πρωτον πάντων ποιεισθαι δεήσεις, προσευχάς, εντεύξεις, ευχαριστίας, υπερ πάντων ανθρώπων, 2 υπερ βασιλέων και πάντων των εν υπεροχη οντων, ινα ηρεμον και ησύχιον βίον διάγωμεν εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι. 3 τουτο καλον και απόδεκτον ενώπιον του σωτηρος ημων θεου, 4 ος πάντας ανθρώπους θέλει σωθηναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθειν. 5 εις γαρ θεός, εις και μεσίτης θεου και ανθρώπων, ανθρωπος Χριστος Ιησους, 6 ο δους εαυτον αντίλυτρον υπερ πάντων, το μαρτύριον καιροις ιδίοις. 7 εις ο ετέθην εγω κηρυξ και απόστολος,ς αλήθειαν λέγω, ου ψεύδομαι,ι διδάσκαλος εθνων εν πίστει και αληθεία. 8 Βούλομαι ουν προσεύχεσθαι τους ανδρας εν παντι τόπω, επαίροντας οσίους χειρας χωρις οργης και διαλογισμου. 9 ωσαύτως και γυναικας εν καταστολη κοσμίω μετα αιδους και σωφροσύνης κοσμειν εαυτάς, μη εν πλέγμασιν και χρυσίω η μαργαρίταις η ιματισμω πολυτελει, 10 αλλ ο πρέπει γυναιξιν επαγγελλομέναις θεοσέβειαν, δι' εργων αγαθων. 11 γυνη εν ησυχία μανθανέτω εν πάση υποταγη. 12 διδάσκειν δε γυναικι ουκ επιτρέπω, ουδε αυθεντειν ανδρός, αλλ ειναι εν ησυχία. 13 Αδαμ γαρ πρωτος επλάσθη, ειτα Ευα. 14 και Αδαμ ουκ ηπατήθη, η δε γυνη εξαπατηθεισα εν παραβάσει γέγονεν. 15 σωθήσεται δε δια της τεκνογονίας, εαν μείνωσιν εν πίστει και αγάπη και αγιασμω μετα σωφροσύνης.
3:1 Πιστος ο λόγος. ει τις επισκοπης ορέγεται, καλου εργου επιθυμει. 2 δει ουν τον επίσκοπον ανεπίλημπτον ειναι, μιας γυναικος ανδρα, νηφάλιον, σώφρονα, κόσμιον, φιλόξενον, διδακτικόν, 3 μη πάροινον, μη πλήκτην, αλλα επιεικη, αμαχον, αφιλάργυρον, 4 του ιδίου οικου καλως προϊστάμενον, τέκνα εχοντα εν υποταγη μετα πάσης σεμνότητος. 5 (ει δέ τις του ιδίου οικου προστηναι ουκ οιδεν, πως εκκλησίας θεου επιμελήσεται; ) 6 μη νεόφυτον, ινα μη τυφωθεις εις κρίμα εμπέση του διαβόλου. 7 δει δε και μαρτυρίαν καλην εχειν απο των εξωθεν, ινα μη εις ονειδισμον εμπέση και παγίδα του διαβόλου. 8 Διακόνους ωσαύτως σεμνούς, μη διλόγους, μη οινω πολλω προσέχοντας, μη αισχροκερδεις, 9 εχοντας το μυστήριον της πίστεως εν καθαρα συνειδήσει. 10 και ουτοι δε δοκιμαζέσθωσαν πρωτον, ειτα διακονείτωσαν ανέγκλητοι οντες. 11 γυναικας ωσαύτως σεμνάς, μη διαβόλους, νηφαλίους, πιστας εν πασιν. 12 διάκονοι εστωσαν μιας γυναικος ανδρες, τέκνων καλως προϊστάμενοι και των ιδίων οικων. 13 οι γαρ καλως διακονήσαντες βαθμον εαυτοις καλον περιποιουνται και πολλην παρρησίαν εν πίστει τη εν Χριστω Ιησου. 14 Ταυτά σοι γράφω, ελπίζων ελθειν προς σε εν τάχει. 15 εαν δε βραδύνω, ινα ειδης πως δει εν οικω θεου αναστρέφεσθαι, ητις εστιν εκκλησία θεου ζωντος, στυλος και εδραίωμα της αληθείας. 16 και ομολογουμένως μέγα εστιν το της ευσεβείας μυστήριον. Ος εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν πνεύματι, ωφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν εθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω, ανελήμφθη εν δόξη.
4:1 Το δε πνευμα ρητως λέγει οτι εν υστέροις καιροις αποστήσονταί τινες της πίστεως, προσέχοντες πνεύμασιν πλάνοις και διδασκαλίαις δαιμονίων, 2 εν υποκρίσει ψευδολόγων, κεκαυστηριασμένων την ιδίαν συνείδησιν, 3 κωλυόντων γαμειν, απέχεσθαι βρωμάτων α ο θεος εκτισεν εις μετάλημψιν μετα ευχαριστίας τοις πιστοις και επεγνωκόσι την αλήθειαν. 4 οτι παν κτίσμα θεου καλόν, και ουδεν απόβλητον μετα ευχαριστίας λαμβανόμενον, 5 αγιάζεται γαρ δια λόγου θεου και εντεύξεως. 6 Ταυτα υποτιθέμενος τοις αδελφοις καλος εση διάκονος Χριστου Ιησου, εντρεφόμενος τοις λόγοις της πίστεως και της καλης διδασκαλίας η παρηκολούθηκας. 7 τους δε βεβήλους και γραώδεις μύθους παραιτου. γύμναζε δε σεαυτον προς ευσέβειαν. 8 η γαρ σωματικη γυμνασία προς ολίγον εστιν ωφέλιμος, η δε ευσέβεια προς πάντα ωφέλιμός εστιν, επαγγελίαν εχουσα ζωης της νυν και της μελλούσης. 9 πιστος ο λόγος και πάσης αποδοχης αξιος. 10 εις τουτο γαρ κοπιωμεν και αγωνιζόμεθα, οτι ηλπίκαμεν επι θεω ζωντι, ος εστιν σωτηρ πάντων ανθρώπων, μάλιστα πιστων. 11 Παράγγελλε ταυτα και δίδασκε. 12 μηδείς σου της νεότητος καταφρονείτω, αλλα τύπος γίνου των πιστων εν λόγω, εν αναστροφη, εν αγάπη, εν πίστει, εν αγνεία. 13 εως ερχομαι πρόσεχε τη αναγνώσει, τη παρακλήσει, τη διδασκαλία. 14 μη αμέλει του εν σοι χαρίσματος, ο εδόθη σοι δια προφητείας μετα επιθέσεως των χειρων του πρεσβυτερίου. 15 ταυτα μελέτα, εν τούτοις ισθι, ινα σου η προκοπη φανερα η πασιν. 16 επεχε σεαυτω και τη διδασκαλία. επίμενε αυτοις. τουτο γαρ ποιων και σεαυτον σώσεις και τους ακούοντάς σου.
5:1 Πρεσβυτέρω μη επιπλήξης, αλλα παρακάλει ως πατέρα, νεωτέρους ως αδελφούς, 2 πρεσβυτέρας ως μητέρας, νεωτέρας ως αδελφας εν πάση αγνεία. 3 Χήρας τίμα τας οντως χήρας. 4 ει δέ τις χήρα τέκνα η εκγονα εχει, μανθανέτωσαν πρωτον τον ιδιον οικον ευσεβειν και αμοιβας αποδιδόναι τοις προγόνοις, τουτο γάρ εστιν απόδεκτον ενώπιον του θεου. 5 η δε οντως χήρα και μεμονωμένη ηλπικεν επι θεον και προσμένει ταις δεήσεσιν και ταις προσευχαις νυκτος και ημέρας. 6 η δε σπαταλωσα ζωσα τέθνηκεν. 7 και ταυτα παράγγελλε, ινα ανεπίλημπτοι ωσιν. 8 ει δέ τις των ιδίων και μάλιστα οικείων ου προνοει, την πίστιν ηρνηται και εστιν απίστου χείρων. 9 Χήρα καταλεγέσθω μη ελαττον ετων εξήκοντα γεγονυια, ενος ανδρος γυνή, 10 εν εργοις καλοις μαρτυρουμένη, ει ετεκνοτρόφησεν, ει εξενοδόχησεν, ει αγίων πόδας ενιψεν, ει θλιβομένοις επήρκεσεν, ει παντι εργω αγαθω επηκολούθησεν. 11 νεωτέρας δε χήρας παραιτου. οταν γαρ καταστρηνιάσωσιν του Χριστου, γαμειν θέλουσιν, 12 εχουσαι κρίμα οτι την πρώτην πίστιν ηθέτησαν. 13 αμα δε και αργαι μανθάνουσιν, περιερχόμεναι τας οικίας, ου μόνον δε αργαι αλλα και φλύαροι και περίεργοι, λαλουσαι τα μη δέοντα. 14 βούλομαι ουν νεωτέρας γαμειν, τεκνογονειν, οικοδεσποτειν, μηδεμίαν αφορμην διδόναι τω αντικειμένω λοιδορίας χάριν. 15 ηδη γάρ τινες εξετράπησαν οπίσω του Σατανα. 16 ει τις πιστη εχει χήρας, επαρκείτω αυταις, και μη βαρείσθω η εκκλησία, ινα ταις οντως χήραις επαρκέση. 17 Οι καλως προεστωτες πρεσβύτεροι διπλης τιμης αξιούσθωσαν, μάλιστα οι κοπιωντες εν λόγω και διδασκαλία. 18 λέγει γαρ η γραφή, Βουν αλοωντα ου φιμώσεις. καί, Αξιος ο εργάτης του μισθου αυτου. 19 κατα πρεσβυτέρου κατηγορίαν μη παραδέχου, εκτος ει μη επι δύο η τριων μαρτύρων. 20 τους αμαρτάνοντας ενώπιον πάντων ελεγχε, ινα και οι λοιποι φόβον εχωσιν. 21 Διαμαρτύρομαι ενώπιον του θεου και Χριστου Ιησου και των εκλεκτων αγγέλων, ινα ταυτα φυλάξης χωρις προκρίματος, μηδεν ποιων κατα πρόσκλισιν. 22 Χειρας ταχέως μηδενι επιτίθει, μηδε κοινώνει αμαρτίαις αλλοτρίαις. σεαυτον αγνον τήρει. 23 Μηκέτι υδροπότει, αλλα οινω ολίγω χρω δια τον στόμαχον και τας πυκνάς σου ασθενείας. 24 Τινων ανθρώπων αι αμαρτίαι πρόδηλοί εισιν, προάγουσαι εις κρίσιν, τισιν δε και επακολουθουσιν. 25 ωσαύτως και τα εργα τα καλα πρόδηλα, και τα αλλως εχοντα κρυβηναι ου δύνανται.
6:1 Οσοι εισιν υπο ζυγον δουλοι, τους ιδίους δεσπότας πάσης τιμης αξίους ηγείσθωσαν, ινα μη το ονομα του θεου και η διδασκαλία βλασφημηται. 2 οι δε πιστους εχοντες δεσπότας μη καταφρονείτωσαν, οτι αδελφοί εισιν. αλλα μαλλον δουλευέτωσαν, οτι πιστοί εισιν και αγαπητοι οι της ευεργεσίας αντιλαμβανόμενοι. Ταυτα δίδασκε και παρακάλει. 3 ει τις ετεροδιδασκαλει και μη προσέρχεται υγιαίνουσιν λόγοις, τοις του κυρίου ημων Ιησου Χριστου, και τη κατ' ευσέβειαν διδασκαλία, 4 τετύφωται, μηδεν επιστάμενος, αλλα νοσων περι ζητήσεις και λογομαχίας, εξ ων γίνεται φθόνος, ερις, βλασφημίαι, υπόνοιαι πονηραί, 5 διαπαρατριβαι διεφθαρμένων ανθρώπων τον νουν και απεστερημένων της αληθείας, νομιζόντων πορισμον ειναι την ευσέβειαν. 6 εστιν δε πορισμος μέγας η ευσέβεια μετα αυταρκείας. 7 ουδεν γαρ εισηνέγκαμεν εις τον κόσμον, οτι ουδε εξενεγκειν τι δυνάμεθα. 8 εχοντες δε διατροφας και σκεπάσματα, τούτοις αρκεσθησόμεθα. 9 οι δε βουλόμενοι πλουτειν εμπίπτουσιν εις πειρασμον και παγίδα και επιθυμίας πολλας ανοήτους και βλαβεράς, αιτινες βυθίζουσιν τους ανθρώπους εις ολεθρον και απώλειαν. 10 ρίζα γαρ πάντων των κακων εστιν η φιλαργυρία, ης τινες ορεγόμενοι απεπλανήθησαν απο της πίστεως και εαυτους περιέπειραν οδύναις πολλαις. 11 Συ δέ, ω ανθρωπε θεου, ταυτα φευγε. δίωκε δε δικαιοσύνην, ευσέβειαν, πίστιν, αγάπην, υπομονήν, πραϊπαθίαν. 12 αγωνίζου τον καλον αγωνα της πίστεως, επιλαβου της αιωνίου ζωης, εις ην εκλήθης και ωμολόγησας την καλην ομολογίαν ενώπιον πολλων μαρτύρων. 13 παραγγέλλω σοι ενώπιον του θεου του ζωογονουντος τα πάντα και Χριστου Ιησου του μαρτυρήσαντος επι Ποντίου Πιλάτου την καλην ομολογίαν, 14 τηρησαί σε την εντολην ασπιλον ανεπίλημπτον μέχρι της επιφανείας του κυρίου ημων Ιησου Χριστου, 15 ην καιροις ιδίοις δείξει ο μακάριος και μόνος δυνάστης, ο βασιλευς των βασιλευόντων και κύριος των κυριευόντων, 16 ο μόνος εχων αθανασίαν, φως οικων απρόσιτον, ον ειδεν ουδεις ανθρώπων ουδε ιδειν δύναται. ω τιμη και κράτος αιώνιον. αμήν. 17 Τοις πλουσίοις εν τω νυν αιωνι παράγγελλε μη υψηλοφρονειν μηδε ηλπικέναι επι πλούτου αδηλότητι, αλλ' επι θεω τω παρέχοντι ημιν πάντα πλουσίως εις απόλαυσιν, 18 αγαθοεργειν, πλουτειν εν εργοις καλοις, ευμεταδότους ειναι, κοινωνικούς, 19 αποθησαυρίζοντας εαυτοις θεμέλιον καλον εις το μέλλον, ινα επιλάβωνται της οντως ζωης. 20 Ω Τιμόθεε, την παραθήκην φύλαξον, εκτρεπόμενος τας βεβήλους κενοφωνίας και αντιθέσεις της ψευδωνύμου γνώσεως, 21 ην τινες επαγγελλόμενοι περι την πίστιν ηστόχησαν. Η χάρις μεθ' υμων.
ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΕΙΛΤΕ E-mail: grbiblos@hotlmail.com
(Επώνυμο, Όνομα, Διεύθυνση, Πόλη, Τ.Κ., Τηλέφωνο) ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
