1:1 Παυλος δουλος θεου, απόστολος δε Ιησου Χριστου κατα πίστιν εκλεκτων θεου και επίγνωσιν αληθείας της κατ' ευσέβειαν 2 επ' ελπίδι ζωης αιωνίου, ην επηγγείλατο ο αψευδης θεος προ χρόνων αιωνίων, 3 εφανέρωσεν δε καιροις ιδίοις τον λόγον αυτου εν κηρύγματι ο επιστεύθην εγω κατ' επιταγην του σωτηρος ημων θεου, 4 Τίτω γνησίω τέκνω κατα κοινην πίστιν. χάρις και ειρήνη απο θεου πατρος και Χριστου Ιησου του σωτηρος ημων. 5 Τούτου χάριν απέλιπόν σε εν Κρήτη, ινα τα λείποντα επιδιορθώση και καταστήσης κατα πόλιν πρεσβυτέρους, ως εγώ σοι διεταξάμην, 6 ει τίς εστιν ανέγκλητος, μιας γυναικος ανήρ, τέκνα εχων πιστά, μη εν κατηγορία ασωτίας η ανυπότακτα. 7 δει γαρ τον επίσκοπον ανέγκλητον ειναι ως θεου οικονόμον, μη αυθάδη, μη οργίλον, μη πάροινον, μη πλήκτην, μη αισχροκερδη, 8 αλλα φιλόξενον, φιλάγαθον, σώφρονα, δίκαιον, οσιον, εγκρατη, 9 αντεχόμενον του κατα την διδαχην πιστου λόγου, ινα δυνατος η και παρακαλειν εν τη διδασκαλία τη υγιαινούση και τους αντιλέγοντας ελέγχειν. 10 Εισιν γαρ πολλοι και ανυπότακτοι, ματαιολόγοι και φρεναπάται, μάλιστα οι εκ της περιτομης, 11 ους δει επιστομίζειν, οιτινες ολους οικους ανατρέπουσιν διδάσκοντες α μη δει αισχρου κέρδους χάριν. 12 ειπέν τις εξ αυτων, ιδιος αυτων προφήτης, Κρητες αει ψευσται, κακα θηρία, γαστέρες αργαί. 13 η μαρτυρία αυτη εστιν αληθής. δι' ην αιτίαν ελεγχε αυτους αποτόμως, ινα υγιαίνωσιν εν τη πίστει, 14 μη προσέχοντες Ιουδαϊκοις μύθοις και εντολαις ανθρώπων αποστρεφομένων την αλήθειαν. 15 πάντα καθαρα τοις καθαροις. τοις δε μεμιαμμένοις και απίστοις ουδεν καθαρόν, αλλα μεμίανται αυτων και ο νους και η συνείδησις. 16 θεον ομολογουσιν ειδέναι, τοις δε εργοις αρνουνται, βδελυκτοι οντες και απειθεις και προς παν εργον αγαθον αδόκιμοι.
2:1 Συ δε λάλει α πρέπει τη υγιαινούση διδασκαλία. 2 πρεσβύτας νηφαλίους ειναι, σεμνούς, σώφρονας, υγιαίνοντας τη πίστει, τη αγάπη, τη υπομονη. 3 πρεσβύτιδας ωσαύτως εν καταστήματι ιεροπρεπεις, μη διαβόλους μηδε οινω πολλω δεδουλωμένας, καλοδιδασκάλους, 4 ινα σωφρονίζωσιν τας νέας φιλάνδρους ειναι, φιλοτέκνους, 5 σώφρονας, αγνάς, οικουργούς αγαθάς, υποτασσομένας τοις ιδίοις ανδράσιν, ινα μη ο λόγος του θεου βλασφημηται. 6 τους νεωτέρους ωσαύτως παρακάλει σωφρονειν. 7 περι πάντα σεαυτον παρεχόμενος τύπον καλων εργων, εν τη διδασκαλία αφθορίαν, σεμνότητα, 8 λόγον υγιη ακατάγνωστον, ινα ο εξ εναντίας εντραπη μηδεν εχων λέγειν περι ημων φαυλον. 9 δούλους ιδίοις δεσπόταις υποτάσσεσθαι εν πασιν, ευαρέστους ειναι, μη αντιλέγοντας, 10 μη νοσφιζομένους, αλλα πασαν πίστιν ενδεικνυμένους αγαθήν, ινα την διδασκαλίαν την του σωτηρος ημων θεου κοσμωσιν εν πασιν. 11 Επεφάνη γαρ η χάρις του θεου σωτήριος πασιν ανθρώποις, 12 παιδεύουσα ημας ινα αρνησάμενοι την ασέβειαν και τας κοσμικας επιθυμίας σωφρόνως και δικαίως και ευσεβως ζήσωμεν εν τω νυν αιωνι, 13 προσδεχόμενοι την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου θεου και σωτηρος ημων Ιησου Χριστου, 14 ος εδωκεν εαυτον υπερ ημων ινα λυτρώσηται ημας απο πάσης ανομίας και καθαρίση εαυτω λαον περιούσιον, ζηλωτην καλων εργων. 15 Ταυτα λάλει και παρακάλει και ελεγχε μετα πάσης επιταγης. μηδείς σου περιφρονείτω.
3:1 Υπομίμνησκε αυτους αρχαις εξουσίαις υποτάσσεσθαι, πειθαρχειν, προς παν εργον αγαθον ετοίμους ειναι, 2 μηδένα βλασφημειν, αμάχους ειναι, επιεικεις, πασαν ενδεικνυμένους πραϋτητα προς πάντας ανθρώπους. 3 Ημεν γάρ ποτε και ημεις ανόητοι, απειθεις, πλανώμενοι, δουλεύοντες επιθυμίαις και ηδοναις ποικίλαις, εν κακία και φθόνω διάγοντες, στυγητοί, μισουντες αλλήλους. 4 οτε δε η χρηστότης και η φιλανθρωπία επεφάνη του σωτηρος ημων θεου, 5 ουκ εξ εργων των εν δικαιοσύνη α εποιήσαμεν ημεις αλλα κατα το αυτου ελεος εσωσεν ημας δια λουτρου παλιγγενεσίας και ανακαινώσεως πνεύματος αγίου, 6 ου εξέχεεν εφ' ημας πλουσίως δια Ιησου Χριστου του σωτηρος ημων, 7 ινα δικαιωθέντες τη εκείνου χάριτι κληρονόμοι γενηθωμεν κατ' ελπίδα ζωης αιωνίου. 8 Πιστος ο λόγος, και περι τούτων βούλομαί σε διαβεβαιουσθαι, ινα φροντίζωσιν καλων εργων προϊστασθαι οι πεπιστευκότες θεω. ταυτά εστιν καλα και ωφέλιμα τοις ανθρώποις. 9 μωρας δε ζητήσεις και γενεαλογίας και ερεις και μάχας νομικας περιϊστασο, εισιν γαρ ανωφελεις και μάταιοι. 10 αιρετικον ανθρωπον μετα μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτου, 11 ειδως οτι εξέστραπται ο τοιουτος και αμαρτάνει, ων αυτοκατάκριτος. 12 Οταν πέμψω Αρτεμαν προς σε η Τυχικόν, σπούδασον ελθειν πρός με εις Νικόπολιν, εκει γαρ κέκρικα παραχειμάσαι. 13 Ζηναν τον νομικον και Απολλων σπουδαίως πρόπεμψον, ινα μηδεν αυτοις λείπη. 14 μανθανέτωσαν δε και οι ημέτεροι καλων εργων προϊστασθαι εις τας αναγκαίας χρείας, ινα μη ωσιν ακαρποι. 15 Ασπάζονταί σε οι μετ' εμου πάντες. Ασπασαι τους φιλουντας ημας εν πίστει. η χάρις μετα πάντων υμων.
ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΕΙΛΤΕ E-mail: grbiblos@hotlmail.com
(Επώνυμο, Όνομα, Διεύθυνση, Πόλη, Τ.Κ., Τηλέφωνο) ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
